تاكنون درباره نقش آموزشي و اطلاعرساني برنامههاي خانوادگي تلويزيون زياد صحبت شده است. اما به نظر ميرسد در رابطه با ضرورت سرگرمكننده بودن اين برنامهها برنامهريزي خاصي صورت نگرفته است.
برنامه سرگرمكننده ، برنامهاي است كه بتواند حسي از شادي، اضطراب، هيجان يا صميميت را به مخاطبش منتقل كند. در حالي كه برنامههاي آموزشي قادر به ايفاي چنين نقشي نيستند.
برنامههاي خانوادگي صدا و سيما از بدو تولد تا به امروز هر چه بيشتر به قالب برنامههاي «آموزشي» نزديك شدهاند.
برنامههايي كه هماكنون در مجله تصويري سيماي خانواده پخش ميشوند، بيشترشان كاركرد آموزشي و اطلاعرساني دارند. تعدادي از اين آيتمها عبارتند از: شيرينيپزي و پخت نان (آشپزخونه)، طب گياهي، آموزش خياطي، نكاتي درباره تربيت كودكان (مادرانه)، معرفي تكنولوژيهاي جديد (عصر جديد) و...
در اين ميان آيتمهايي چون «ايران بهشتي ديگر» يا سريالهاي داستاني تا اندازهاي، سرگرم كردن بينندگان را مد نظر قرار دادهاند.
اين درست كه آموزش، اطلاعرساني و همگرايي اجتماعي جزو مهمترين كاركردها و اهداف وسايل ارتباط جمعياند. اما در اين ميان مديران رسانههاي موفق سرگرم ساختن مخاطبان را با اولويت بيشتري در دستور كار قرار ميدهند. چراكه اگر اين هدف محقق نشود، برنامه مورد نظر در رسيدن به ديگر اهدافش نيز توفيق چنداني كسب نميكند.
تمامي كارشناساني كه درباره پديده مخرب «فارسي يك» اظهارنظر كردهاند، همگي در يك نكته اتفاقنظر دارند. اين كه اين شبكه در برنامههايش براي «سرگرمسازي» مخاطب برنامهريزي مفصلي كرده است.
فارسي يك ، با تكيه بر مسائل غيراخلاقي و نامتعارف، براي جذب مخاطب خودش را به آب و آتش ميزند. اما به هر جهت توانسته است با برنامههاي به ظاهر سرگرمكننده و در اصل مخرب، تعدادي از مخاطبان را با خودش همراه كند.
رسيدن به «جذابيت» و «فرحبخشي» در برنامهسازي كار دشواري نيست. ميتوان با بهرهگيري از جذابيتهاي سالم به نيازهاي مخاطبان انبوه تلويزيوني پاسخ گفت و خلأ «سرگرمكنندگي» را در مجلههاي تصويري خانوادگي پر كرد.
| 