به گزارش فارس، صبح 19 آبان سال 86، مرد ميان سالي با حضور در دادسراي جنايي شهريار مدعي شد پسرش از 2 روز قبل به همراه خودروي سواري به قصد سوخت‌گيري از خانه خارج شده، اما تاکنون به خانه برنگشته است. تحقيقات پليسي براي مشخص شدن سرنوشت اين جوان به نام اميد آغاز شد تا اين که مأموران متوجه شدند يک خريدار اموال سرقتي،‌ مقداري از لوازم خودروي اميد را خريداري کرده است. فرد خريدار مدعي شد اموال را از فردي به نام رضا خريده است و هيچ اطلاعي از سرنوشت و يا محل حضور اميد ندارد. با اطلاعات به دست آمده از اين فرد، مرد فروشنده به نام رضا شناسايي و دستگير شد و به ارتکاب قتل اميد با انگيزه سرقت خودرو اعتراف کرد. قرار مجرميت وي از سوي دادسراي جنايي اسلام شهر صادر و پرونده براي رسيدگي به شعبه 113 دادگاه کيفري استان تهران ارجاع داده شد که در تاريخ 4 بهمن سال گذشته به آن رسيدگي شد.
متهم در تشريح حادثه گفت: روز حادثه خودروي مقتول را به صورت دربست در اختيار گرفتم و مسافتي از محل دور نشده‌ بوديم که مقتول از من خواست اول کرايه را پرداخت کنم. پول را به او دادم اما اسلحه را درآوردم و به او گفتم بايد خودرو را در اختيار من بگذارد.
وي ادامه داد: به محض اين که خودرو متوقف شد، به طور ناخواسته دستم روي ماشه رفت و 3 تير به بدن اميد برخورد کرد. من هم ترسيدم و جنازه را کنار جاده رها کردم. به خانه يکي از اقوامم رفتم و به کمک او پلاک را دست‌کاري و در يک خيابان رها کردم. بعد از اظهارات متهم، قاضي همت‌يار و مستشاران دادگاه وارد شور شدند و در نهايت متهم را به علت قتل به قصاص، به خاطر سرقت خودرو به 10 سال حبس و به دليل جعل پلاک خودرو به 74 ضربه شلاق محکوم کردند.
پرونده به ديوان عالي کشور ارجاع داده شد و قضات ديوان عالي نيز در نهايت حکم صادره از سوي دادگاه بدوي را تأييد کردند.