هموطن آنلاین -براساس اعلام اين انجمن، هيات داوران متشكل از دكتر مجيد رضائيان (روزنامه نگار و مدرس ارتباطات)، دكتر حميدرضا مدقق(منتقد و مدرس ارتباطات)،دكتر اردشير صالحپور (پژوهشگر و مدرس تئاتر) با همراهي و مشاوره «مسعود پاكدل» در بخش داوري عكس، بيانيه خود را منتشر و در دسترس عموم قرار داد.
متن كامل اين بيانيه بدين شرح است:«يكم- آزادي كه «بيان» ميشود، ما به «صحنه» ميآييم تا تنفس كنيم و برنماي صحنه آزادي، رنگ باران و بر قلبهاي مخاطبان، نقش ايمان زنيم.
زبان نمايش اما، بيان است با همه ابعاد، بيكم و كاست، بالنده و بالا رونده، نيك، اين «صحنه» چنان است كه نميدانيم «آزادي» را باغ او بسنجيم يا او را با آزادي: در هم تنيدگي اين دو باهم، يك پيكر است كه نبود نيمي، آن نيم ديگر را ميميراند، حتي اگر نخواهيم.
باري! آن پيشينه پر فخر و راز در تمدن ايران زمين و هنر نمايش، براي امروزيان، اين تكليف را بار ميكند كه چشم به فردائيان، بر برگ و بار اين هنر، ارسطويي و ابن سينايي بيفزائيم، تناور كنيم و آماده.
دوم- تئاتر كه حركت مي كند، ما به « صحنه» ميآييم تا خودي نشان دهيم و بر صفاي اين صحنه، عطر عاشقي و برديده تماشاگران، تصويري ديگر قاب كنيم.
هماره چنين بوده است كه حركت در نمايش را با سكون كاري نيست،تحرك تئاتر امروز ما،با همه اميدها در حد بايسته جلوه نميكند و اين يعني، صحنهاي ديگر را آفريدن و بر نور حركت اين صحنه افزودن.
سوم- قلم كه«نگار» ميشود، ما به «صحنه» ميآييم تا بياموزيم و با رقص قلم، قصه نمايش را بر بستر پرغصه رسانه، نقل كنيم و نقد. رسانه و بويژه مطبوعات البته، هنگامي كه «رسا» ميشوند، عصاي نمايش خواهند شد و چنين است كه قادر ميشوند صحنهاي ديگر را بگشايند و فصلي متفاوت را ورق زنند.
با غنودن اين نكتهها و آموزههاي كوتاه، تصريح ميكنيم كه؛ رسانهها نيز، در نسبت با تئاتر طي پيشين سال، كم رنگ ظاهر شدند و همه شايستگيهاي خود را آنگونه كه بايد،بر سطرها شمار نكردند؛ اينك چنين ميتوان گفت:
١-آثار رسيده در رشته گزارش،٢ نتيجه را در برابر ميگذارد: نخست گزارشهاي رسانهاي از رويدادهاي تئاتر ما در طول سال، با سوژههايي مناسب همراه بودهاند كه اميدها را براي پوششهاي گستردهتر و البته توصيفي و هم تحليلي بازتر ميكند. دوم، پرداخت گزارشهاي تئاتري ما از رسانههاي با كاستيهايي جدي دست و پنجه نرم مي كند كه شايد عمدهترين آن، رعايت نكردن فرمهاي رشته گزارش و جا به جا شدن قلم گزارش گر از توصيفي به تحليلي و گاه تحقيقي است.
٢-نقد و مقاله با وجود آنكه رشته ترجمه، آثار و مقالاتي را با خود نداشت،اميدوار كننده جلوهگر شد. نقدها اگرچه، هر قدر تخصصي ميشوند، حرفهايتر و از آن مهمتر پر مايه نمود مييابند، اما مقالهها گاه با سوژههاي نه چندان نو در سال گذشته منتشر شدهاند؛ با اين وجود همچنان نقد و مقاله به گسترده و سوژههاي متفاوتتر و فراختري نياز دارد.
٣-هيات داوران معتقد است در رشته «گفتوگو» آثار ارسالي بيش از گذشته قد كشيدهاند و صداي بلندتري را در حوزه تئاتر بر جاي نهادهاند. البته هيات داوران متواضعانه درخواست ميكند تا مصاحبههاي عمقي در حوزه تئاتر كه نمود كارشناسي افزونتري دارد، نسبت به فرمهاي ديگر مصاحبه، براي سال پيش رو، بيشتر پي گرفته شود.
٤-هيات داوران، از آثار ارسالي در رشته عكس با وجود پوشش مناسب، انتظار فعاليت گستردهتر و كيفيت افزونتري دارد. هرچند بي اغراق عكاسان هنرمند، بر مبناي قضاوت از آثار ارسالي ثابت كردهاند، ظرفيت مناسبتري دارند تا ظرف تئاتر را صيقل زنند و شفافتر، ترسيم سازند.
آخر سخن اينكه؛
زندگي صحنه يكتاي هنرمندي ماست ////هر كسي نقش خود خواند و از صحنه رود
صحنه پيوسته به جاست ///خرم آن نغمه كه مردم بسپارند به ياد»
برگزيدگان اين مسابقه در جريان برگزاري جشن ساليانه اين انجمن كه روز پنجشنبه هفتم مهر از ساعت ١٨ در تالار ايوان شمس برگزار خواهد، معرفي و تقدير ميشوند.
| 