هموطن آنلاین - تعدادي از كارگردانان و هنرمندان شركت‌كننده در جشنواره‌ي تئاتر كودك و نوجوان همدان از آثارشان و وضعيت فعلي تئاتر كودك سخن گفتند. کارگردان نمايش «اسب و سيب و بهار» در رابطه با اين نمايش گفت: اين نمايش ويژگي‌هايي دارد که آن را تا حدودي متمايز کرده است که يکي از آنها استفاده از روانشناس براي نوشتن متن و اجرا نمايش است. آناهيتا غني زاده ادامه داد: توصيه من به ساير دوستان و همکاران اين است که از روانشناس در کنار کارهايشان استفاده کنند چرا که حضور يک فرد مطلع به ويژه در کار کودک مي‌تواند، بسيارمفيد باشد. غني‌زاده:متاسفانه هنرمندان براي دوران كودكي خودشان مي‌نويسند وي در رابطه با ويژگي‌هاي ديگر اين نمايش نيز اظهار کرد: در اين کار 60 دقيقه موسيقي همراه کار نواخته‌مي‌شود اما اين موسيقي به صورت مجزا شنيده نمي‌شود و تنها به فضاسازي کار کمک مي‌کند. وي خاطرنشان كرد: فرمت اين کار هم از يک فرمت عادي و ريتميک که مخاطب به آن عادت کرده است، فاصله گرفته است. فرمتي مي‌بينيم متاسفانه تماشاگر به سالن مي‌آيد که شعري بشنود و دست بزند اما هيچ‌گونه مفهومي را دريافت نمي‌كند. غني زاده با اشاره به اينکه مضمون و مفهوم کار براي من بسيار مهم است خاطر نشان کرد: در انتقادات به ما مي‌گفتند که زمان کار طولاني است و مخاطب کودک نمي‌تواند ارتباط گيري کند اما گروه به عمد اين زمان را انتخاب کرد درحالي که مي‌توانستيم چند صحنه را حذف کنيم اما نمي‌خواستيم اين اتفاق بيفتد چراکه معتقديم در عصر حاضر اين هنرمند است که بايد فضا سازي کرده و کشش را در مخاطب ايجاد کند. وي عنوان کرد: اين کار يک خط داستاني دارد و بچه‌ها داستان را دنبال مي‌کنند و با آن ارتباط برقرار مي‌کنند و همان طور که در اجراهاي مختلف ديده‌ايم تا انتهاي نمايش آن را دنبال کرده‌اند. اين هنرمند تئاتر بيان کرد: متاسفانه نويسندگان و کارگردانان ما براي دوران کودکي خودشان مي‌نويسند و کار را به اجرا در مي‌آورند در حالي که دوران تغيير کرده و ما هم بايد تغيير کنيم. غني زاده خاطرنشان کرد: در اين کار از مديا هم به جاي خود استفاده کرده‌ايم که در قسمت‌هاي مختلف و به تناسب در کار ديده مي‌شود. وي ادامه داد: اينکه صرفا از يک متريال جديد استفاده کنيم به تنهايي حسن نيست اما اگر از آن به صورت درست استفاده کنيم اثر گذار خواهد بود. اين كارگردان ويژگي ديگر نمايش «اسب و سيب و بهار» را استفاده از طراحي حرکت عنوان کرد و گفت: توصيه من به ساير همکاران نيز اين است که از اين کار استفاده کنند چون به زيبايي کار بازيگر کمک خواهد کرد. وي در رابطه با برگزاري جشنواره کودک در همدان نيز عنوان کرد: حال که قرار است به مدت پنج سال اين جشنواره در همدان برگزار شود بايد يک آينده‌نگري داشته باشيم و براي سالهاي بعد برنامه ريزي کنيم. غني زاده اضافه کرد: اين گونه نباشد که يک سال بگذرد و اين سالن‌ها خاک بخورد و سال بعد شرايط به همين صورت باقي مانده باشد. محب‌اهري: نبايد تئاتر كودك سالي يك‌ بار در همدان اجرا شود حسين محب‌اهري بازيگر نمايش «به زير پاهات نگاه کن» از نمايش‌هاي شرکت‌کننده در هجدهمين جشنواره تئاتر کودک و نوجوان در رابطه با اين نمايش گفت: در اين نمايش برخي ويژگي‌هاي انسان در رابطه با محيط اطرافش و به خصوص حيوانات نمايش داده شده است. اين بازيگر ادامه داد: آدمها در مواقعي بسيار خودخواه هستند و اين خودخواهي باعث شده که ما فکر کنيم در اين دنيا هيچ کس به جز ما و کساني که ما دوست داريم حق زندگي ندارند. وي افزود: از اين رو با استفاده از امکانات سعي مي‌کنيم دنيا را تغيير دهيم و در اين کار به فکر ديگر موجودات نيز نيستيم. وي با اشاره به اينکه در اين نمايش اين مطالب با زبان هنر بيان شده است، خاطرنشان کرد: متاسفانه خيلي از اين رفتارهاي آدمي به کودکان نيز تلقين مي‌شود در صورتي که کودک بايد خودش به خيلي از مسائل توجه کند و تصميم بگيرد. اين هنرمند تئاتر در رابطه با مشکلي که در سانس اول روز اجراي نمايش رخ داده بود و گروه بدون حضور دانش‌آموزان و تنها براي داوران به اجرا پرداخته بود نيز اظهار کرد: من بسيار تعجب کردم که چگونه ممکن است پس از صرف هزينه‌هايي براي جشنواره، آمدن گروه‌ها از شهرها و کشورهاي ديگر و انواع تدارکات که انجام شده مسؤولان متوجه نبودند که تئاتر تماشاچي هم مي‌خواهد و در آن ساعت تازه يادشان افتاده که با مدارس هماهنگ نکرده‌اند. وي ادامه داد: اين مسئله واقعا براي ما جاي سوال بود چراکه اين کار مانند اين است که شما تمامي امکانات‌برگزاري يک مهماني را فراهم کنيد و در لحظه آخر يادتان بيفتد که مهمان دعوت نکرده‌ايد. محب اهري خاطر نشان کرد: با اين وجود ساير امکانات و تجهيزات خصوصا سالني که در اختيار گروه قرار گرفته بود سالن بسيار خوبي بود و جشنواره آنطور که با سال گذشته مقايسه مي‌کنم، بسيار بهتر بوده است. وي افزود: سال گذشته جشنواره در سطح بسيار ابتدايي و سطحي برگزار شده بوده و مي‌توان گفت اصلا مديريت نداشت اما امسال با وجود رخ دادن بعضي مسائل بهتر شده است. اين بازيگر تئاتر تصريح کرد: امکانات تئاتر همدان بسيار خوب است اما به نظر مي‌رسد که از آنها به خوبي استفاده نمي‌شود. براي مثال وقتي من از يک کودک مي‌پرسيدم که آخرين‌باري که نمايش ديده‌اي چه وقت بوده است، او پاسخ داد، دو سال پيش که اين مساله جاي تعجب دارد. محب‌اهري ابراز عقيده كرد: مسؤولان فرهنگي حقوق مي‌گيرند که اين مشکلات را برطرف کنند پس نبايد در شهري مثل همدان که قرار است ميزبان تئاتر کودک و نوجوان باشد تئاتر کودک سالي يکبار ديده شود بلکه بايد آنقدر گروه‌ها فعال شوند که با وجود داشتن اين تعداد سالن بر سر به دست آوردن جاي خالي رقابت کنند. اين هنرمند در پايان اظهار اميدواري کرد: تئاتر کودک و نوجوان کشور و به‌خصوص همدان به‌عنوان ميزبان چهار دوره آتي آن در آينده جايگاه مناسب‌تري پيدا کند. مريم كاظمي: در نمايش «به زير پاهات نگاه كن» از كليشه‌ها خودداري كرديم نويسنده وکارگردان نمايش «به زير پاهات نگاه کن» گفت: در اين نمايش سعي کرديم از بيان مطالب به صورت کليشه‌اي خودداري کنيم و روي صحنه خودمان باشيم و همين را به تماشاگر نمايش بدهيم. "مريم کاظمي توضيح داد: به اين شکل مخاطب ما که کودک هم هست بهتر مي‌تواند با نمايش ارتباط برقرار کند تا بخواهيم از انواع صدا گذاري يا ماسکهاي مختلف استفاده کنيم که ما را در قالب شخصيتهاي ديگر قرار دهد. وي يادآور شد: ايده اوليه اين نمايش زماني در ذهن من ايجاد شد که در يک روزنامه، خبري را ديدم که باز هم قرار است مبارزه با موشها شروع شود و از مردم هم خواسته بودند که در اين راه همراهي و فعاليت کنند. كاظمي گفت: بسياري از حيوانات در چرخه زندگي ما هستند اما انسان‌ها هرگونه که مي‌خواهند با آنها رفتار مي‌کنند. گاندي مي‌گويد سطح فرهنگ يک ملت را از نحوه رفتارشان با حيوانات مي‌توانيد بسنجيد. از اين رو ما به دنبال ساخت نمايشي رفتيم که به مسئله نحوه رفتار انسان با حيوانات مي‌پردازد. وي بيان کرد: من اين سوژه را انتخاب کردم چراکه فکر مي‌کنم مورد خوبي است تا بچه‌ها به درگيري با مسائل اجتماعي اطرافشان ترغيب شوند و ضمن اينکه به خانواده و بهداشت اهميت مي‌دهند به مسائل جامعه و شهرشان هم اهميت بدهند. اين بازيگر تئاتر تاکيد کرد: چيزي که هم اکنون در جامعه ما کمرنگ شده عکس العمل کودکان به مسائل و پرسشگري آنان است. به گونه‌اي که يک بچه خوب، بچه‌اي است که کمتر سوال بپرسد و کمتر کنجکاوي کند. وي خاطر نشان کرد: در اين نمايش شما بچه‌اي را مي‌بينيد که دائم سوال مي‌پرسد و از طرف ديگر موش نمايش هم همين ويژگي را دارد و داستان اين دو با توجه به زندگيشان به هم گره خورده است. اين هنرمند عرصه تئاتر اظهار کرد: در بحث تربيتي ما حق نداريم که به کودک بگوييم چگونه فکر کند و چه کاري را انجام بدهد بلکه بايد تنها يک شناخت نسبت به محيط اطراف به او بدهيم و با اين شناخت سعي کنيم خود او راه درست را انتخاب کند. وي اضافه کرد: پس از اينکه اين نمايش اجرا مي‌شود مي توان به کودک گفت تو اکنون اطلاعات کافي داري و مي‌تواني خودت تصميم بگيري و صرفا نبايد آنچه را که جامعه مي‌گويد انتخاب کني. کارگردان نمايش"به زير پاهات نگاه کن" در رابطه با اتفاقاتي که سال گذشته رخ داد و منجر به انصرافش از دوره قبل شد نيز گفت: سال گذشته نيز اين کار در بخش بين‌الملل جشنواره پذيرفته شد اما ما منتظر شديم که ببينيم ستاد در برنامه‌ريزي چه کارهايي انجام مي‌دهد اما به تدريج مسائلي رخ داد که از نظر ما اصولي و خوشايند نبود و اگر شرايط را قبول مي‌کرديم مانند اين بود که در يک درياي مواج بدون داشتن حتي يک جليقه نجات‌گير کنيم. وي تصريح کرد: از اين رو و براي جلوگيري از آسيبهاي بعدي تصميم گرفتيم که در جشنواره شرکت نکنيم. اين نويسنده و کارگردان تئاتر ادامه داد: امسال ما دوباره وارد صحنه شديم و شرايط را امتحان کرديم که ديديم تعدادي از مشکلات اوليه کار حل شده است که چه بسا بخاطر همان انصراف باشد و اگر ما سال گذشته اين کار را نمي‌کرديم مشکلات ادامه پيدا مي‌کرد. كاظمي در پايان گفت: اگر هر سال تنها دو مشکل اينچنيني جشنواره‌ها حل شود، بعد از گذشت 10 سال قطعا شرايط بسيار بهتر از گذشته مي‌شود و مي‌توان گفت که گامي به جلو برداشته‌ايم. يك نويسنده: تئاتر دچار جشنواره‌زدگي شده است نويسنده نمايش «سيب هفتم» گفت: اين تئاتر خلاصه تاريخ بشريت از 500هزار سال قبل تا امروز را به نمايش درآورده است. "محمد ناصرمودودي" با بيان اينكه چهار نقطه عطف در زندگي بشر وجود دارد ادامه داد: كشف آتش، اختراع خط، مفهوم آزادي و عصر كامپيوتر از نقاط مهم و تكاملي تاريخ بشر است كه در اين نمايش توسط شخصيت‌هاي مختلف و با محوريت يك كودك معرفي شده است. وي با بيان اينكه در اين نمايش، هفت سيب توسط شخصيت كودك داستان گم مي‌شود، اظهار كرد: مفهوم و مضمون نمايش كاملا ايراني است و سفره هفت سين و شب عيد دست مايه‌اي براي هفت سيب داستان قرار گرفته است. وي ادامه داد: اين هفت سيب بين اين چهار دوره تاريخ بشر تقسيم شده است كه يكي از سيب‌ها را خود كودك داستان «شخصيت آريا» به نشانه اهميت كودكاني كه در جهان قرار دارند پيدا مي‌كند و سيب ديگر را مادر آريا به عنوان سمبل مهرباني و عطوفت مادر كه در كمال پيشرفت بشر نقش دارد، پيدا مي‌كند. نويسنده نمايش «سيب هفتم» گفت: مخاطب اين نمايش را كودكان ،نوجوانان و حتي سنين بزرگ سال را دربر مي‌گيرد. مودودي با بيان اينكه تئاتر دچارجشنواره زدگي وجشنواره‌گرايي شده است، گفت: برگزاري جشنواره تئاتر به اين شكل خيلي موثر و كارساز براي هنر تئاتر نيست. وي ادامه داد:در اين صورت تمامي ديدگاه‌ها،گرايش‌ها و جهت‌گيري‌ها براي خود جشنواره است و رسالت اصلي تئاتر كه مردمي بودن آن است ناديده گرفته مي‌شود. اين نويسنده تئاتر خاطرنشان کرد: اگر اين جشنواره هم برگزار نشود ديگر چيزي از تئاتر نمي‌ماند پس بايد حداكثر استفاده را از اين فرصت كرد. وي در پايان تصريح كرد: هنر تئاتر در كشور نياز به همدلي و وفاق هنرمندان و تصميم گيرندگان اين عرصه دارد تا با تعهد دو طرف هنر تئاتر رشد و بالندگي خود را پيدا كند. كارگردان «سيب هفتم»: بايد با جشنواره تئاتر كودك حرفه‌اي تر برخورد شود كارگردان تئاتر «سيب هفتم» هم به ايسنا گفت: جشنواره تئاتر كودك ونوجوان يك فرصت بزرگ براي استان همدان از نظر فرهنگ‌سازي و مخاطب سازي در هنر تئاتراست. "فرزاد لباسي" مطرح كرد: جشنواره تئاتر كودك و نوجوان معيارهايي را براي همدان ايجاد كرده است كه از آن جمله مي‌توان به ايجاد زير ساخت‌ها و تجهيز سالن‌هاي نمايش نام برد. وي ادامه داد: تجهيز سالنهاي سطح شهر همدان موقعيت مناسبي براي رشد و بالندگي هنر تئاتر استان است چراكه بسياري اوقات يك سالن مجهز و مناسب براي تئاتر وجود ندارد. وي بابيان اينكه جشنواره فرصتي مناسب براي همدان ،بازيگران و كارگردانان تئاتراست، گفت: بايد با اين رويداد مهم حرفه‌اي‌تر برخورد شود تا بتوان با بهره‌گيري از آن تجربيات ارزنده‌اي را به دست آورد. لباسي درباره نمايش «سيب هفتم» نيز بيان کرد: اين نمايش با چهار ماه تمرين و اجراي يك هفته‌اي در تالار فجر همدان به جشنواره راه پيدا كرد و در جشنواره تئاتر مجموعا سه بار اجرا داشته است. افسانه زماني و ضرورت آموزشي بودن كار كودك کارگردان نمايش عروسکي «دختران باغهاي قالي» يکي از نمايش‌هاي بخش بين‌الملل هجدهمين جشنواره تئاتر کودک و نوجوان گفت: امسال و براي نخستين بار کارهاي عروسکي درجشنواره تئاتر کودک و نوجوان به روي صحنه مي‌روند که اين اتفاق يک اتفاق بسيار خوب است. "افسانه زماني ادامه داد: کار عروسکي قابليت اجرا براي کودکان و حتي بزرگسالان را دارد و اصلا مفهومي ندارد که بخواهيم کار عروسکي را مقوله‌اي جدا از تئاتر کودک بدانيم. وي به ضرورت آموزشي بودن کار کودک اشاره و تاکيد کرد: کاري که براي کودک انجام مي‌شود حتما بايد جنبه‌هاي آموزشي داشته باشد اما چگونه آموزش دادن مطالب نکته اساسي است که بايد به آن توجه شود. وي اضافه کرد: آموزش مستقيم نمي‌تواند گزينه مناسبي در تئاتر باشد و بايد با شيوه‌هاي گوناگون سعي در آگاهي دادن و رشد کودک از طريق نمايش باشيم. زماني خاطرنشان کرد: در کار «دختران باغهاي قالي» هم گروه سعي کرد در قالب نمايش به معرفي نقوش قالي‌هاي ايراني که يکي از گنجينه‌هاي عظيم هنر ايراني است، بپردازد. وي با تاکيد بر اينکه کار براي کودکان به مراتب سخت‌تر از بزرگسالان است، عنوان کرد: کار کودک افرادي را مي‌خواهد که آموزش ديده باشند و کار کودک را بشناسند تا با ديد تخصصي به اين گونه از نمايش نگاه کنند. اين هنرمند تئاتر تصريح کرد: در کار کودک با مخاطبي روبرو هستيم که قدرت تميز ندارد و آنچه که شما براي او بازگو مي‌کنيد ممکن است تا مدتها در ذهنش بماند و اين طور نيست که بخشي از آن را که مناسب تشخيص بدهد بگيرد و بقيه را کنار بگذارد، از اين رو بايد با دقت مضاعفي به کار نگاه کرد. وي با مثبت ارزيابي کردن برگزاري جشنواره‌هايي اين چنيني در کشور بيان کرد: تئاتر کودک و نوجوان مقداري مهجور افتاده و هميشه مظلوم بوده است اما برگزاري اين جشنواره‌ها مي‌تواند زمينه‌اي را فراهم کند تا اهالي تئاتر کودک هم ديگر را ببيند و از تجارب يکديگر استفاده کنند. زماني خاطرنشان کرد: مسؤولان بايد بيشتر به اين باور برسند که بايد بيشتر به تئاتر کودک اهميت بدهند و با سعه صدر و دست ودل بازي بيشتري به اين گونه نگاه کنند و توجه داشته باشند که هرچه قدر بيشتر براي آن سرمايه‌گذاري کنند جاي دوري نمي‌رود و در واقع مخاطبان بزرگسال آينده تئاتر را پرورش مي‌دهد. وي در رابطه با امکانات و شرايط جشنواره هجدهم نيز اظهار کرد: شرايط اجرايي جشنواره بسيار مناسب است و مسؤولان اجرايي همکاري بسياري خوبي با گروه‌ها داشته‌اند اما آنچه مشخص است آن است که جشنواره هنوز با مشکلات مالي درگير است و اين مشکلات براي گروه‌هاي مختلف قابل لمس است. پيشنهاد براي برگزاري كارگاه آموزشي چگونه تئاتر ديدن نويسنده نمايش «اسب، سيب، بهار» از جمله نمايش‌هاي شرکت‌کننده در بخش بين‌الملل جشنواره تئاتر کودک پيشنهاد داد: در کنار برگزاري جشنواره يک کارگاه آموزشي چگونه تئاتر ديدن براي کودکان برگزار شود. "نيما دهقاني" در گفت‌وگويي تصريح كرد:برگزاري جشنواره کودک و نوجوان در اين سطح در همدان فرصتي است تا کودکان و نوجوانان هرچه بيشتر با تئاتر آشنا شوند و بتوانند بيشتر از آن استفاده کنند. وي ادامه داد: اين اتفاق که در يک هفته و به صورت فشرده روي مي‌دهد و در آن مدارس و کودکان براي ديدن تئاتر به سالن‌ها مي روند نعمتي است که کمتر شهري مي‌تواند از آن بهره مند باشد. اين نويسنده تئاتر تصريح کرد: حال که اين شرايط ايجاد شده بهتر است کودکان با فرهنگ چگونه تئاتر ديدن هم آشنا شوند و بدانند بايد چگونه با اين مسئله مواجه شوند تا حداکثر لذت را از آن ببرند و براي ديگران هم مشکل و آزاري ايجاد نکنند. وي همچنين درباره سختي کار کودک نيز گفت: کار کودک به علت حساسيتي که دارد بايد از چند بعد به آن نگاه شود که مي‌توان به مواردي چون نظر والدين، نظر کودک و اهالي تئاتر اشاره کرد از اين رو کار در اين نوع نمايش بسيار سخت است. وي افزود: من بيشتر نويسنده بزرگسال هستم و در نوشته‌هايم اگر بسيار دقت به خرج بدهم و سعي در اصلاح آن داشته باشم حداکثر دو بار متن را ويرايش مي‌کنم اما در همين کار "اسب، سيب، بهار" متن شش بار مورد بازبيني قرار گرفت. دهقاني با اشاره به اينکه اين نمايش مخصوص نوجوانان است، خاطر نشان کرد: يکي از مشکلاتي که در تئاتر، سينما و حتي صدا و سيما وجود دارد اين است که تفکيک خاصي بين گروه‌هاي خاص سني از نظر پرداخت مناسب کار صورت نمي‌گيرد و ما شاهديم که در سيما يک برنامه را از کودک دو ساله تا فرد 18 ساله تماشا مي‌کنند که قطعا تاثير منفي دارد. وي در رابطه با کار" اسب، سيب، بهار " نيز اظهار کرد: اين کار از شعر احمد رضا احمدي اقتباس شده است و در دو مرحله به شکل نمايش امروزي در آمده است. كارگردان «نوازنده‌اي كه ماه را مي‌نواخت»: مي‌خواهيم در نهايت سادگي پيام منتقل كنيم کارگردان نمايش «نوازنده‌اي که ماه را مي‌نواخت» از نمايش‌هاي بخش بين‌الملل هجدهمين جشنواره تئاتر کودک و نوجوان گفت: ويژگي اصلي اين کار اين است که در نهايت سادگي مي‌تواند پيامش را انتقال دهد و اثرگذار باشد. حسين چراغي در گفت‌وگويي ادامه داد: در اين کار قرار نيست اتفاقات و روابط پيچيده باشد و در عين سادگي و با استفاده از ساده‌ترين امکانات توانستيم کار را به اجرا بگذاريم. وي تصريح کرد: بچه دوست دارد رنگ ببيند و موسيقي بشنود اما متاسفانه بعضي از موسيقي‌هاي «سينتي سايزر» که به تازگي باب شده تيشه به ريشه نمايش کودک مي‌زند. وي اضافه کرد: در اين کار سعي شده از اين فضا به يک فضاي مدرن گذر کنيم و اين در حالي است که از اصالت و فرهنگ ايراني خودمان هم دور نشديم. چراغي خاطر نشان کرد: در طراحي لباسها و المانها سعي کرده‌ايم از طرحهاي ايراني استفاده کنيم که يک نمونه آن در لباس شاهزاده دريا است که روي سينه آن لچک ترنج طراحي شده است. وي عنوان کرد: در اين نمايش سعي کرده‌ايم با استفاده درست بجا و منطقي از همه عناصر جوري کار را طراحي کنيم که چشم نواز باشد. وي در بخش ديگري به مشکلات کار کودک اشاره و بيان کرد: مشکلات تئاتر کودک به مسؤولان اين تئاتر، خود اهالي تئاتر کودک و مردم ما برمي گردد. اين هنرمند تئاتر افزود: وقتي من هنرمند خوراک خوب به تماشاگر نمي‌دهم مخاطبم به خوبي تربيت نمي‌شود و به بيراهه مي‌رود و بد عادت مي‌شود. وي با اشاره به اين نابساماني در عرصه موسيقي نيز اظهار کرد: ما اساتيد موسيقي بسياري داريم اما کودکان ما با صداي اين بزرگان آشنا نمي‌شوند و وقتي پيچ تلويزيون را باز مي‌کنند، صداي عمو و خاله فلان را مي‌شنوند که به مبتذل‌ترين و سطحي‌ترين شکل اجرا مي‌کنند و فکر مي‌کنند که اين نهايت موسيقي و هنر است! يك نمايشنامه‌نويس: مشكل تئاتر كودك عدم گروه‌بندي سني مناسب نويسنده نمايش «نوازنده‌اي که ماه را مي‌نواخت» گفت: اين قصه يک قصه معروف فولکلور روسي است که اقتباس‌هاي زيادي از آن شکل گرفته است. مجيد بوربور در گفت‌وگويي اضافه كرد: براي نوشتن اين کار پنج ماه وقت صرف شده است که در اين زمان توانستيم تمام تبار شناسي اين کار و اقتباس‌هايي که از آن شده بود را بررسي کنيم و با ترکيب آن با عناصر ملي خودمان کار حاضر را خلق کنيم. وي خاطرنشان کرد: بومي شدن اين نمايش در تمامي جزئيات آن از جمله طراحي لباس، طراحي صحنه و موسيقي تسري پيدا کرده و سعي شده روي نقاط مشترک فرهنگي بين ايران و روسيه تمرکز شود. وي تصريح کرد: من تصور مي‌کنم که موسيقي اين کار جز معدود موسيقي‌هاي تاريخ تئاتر کودک و نوجوان ايران است که در اين سطح اجرا مي‌شود و در عين بين المللي بودن در فضاي بومي ما شکل گرفته است. نويسنده و بازيگر «نوازنده‌اي که ماه را مي‌نواخت» تاکيد کرد: يکي از موضوعاتي که اين نمايش به آن مي‌پردازد موضوع عشق است که در حوزه کارهايي که معمولا براي کودک و نوجوان شکل مي‌گيرد جزء خط قرمزها بوده است، اما بالاخره لازم است نگاهي ايجاد شود که بتوانيم در رابطه با عشق با بچه‌ها صحبت کنيم. وي ادامه داد: نمايش عشق در اين نمايش در درجه اول توجه و تمرکز ما قرار داشت چرا که داستان با اين موضوع پيش مي‌رود و در ادامه موضوعاتي چون قناعت و وفا را نيز مورد توجه قرار مي‌دهد. وي خاطر نشان کرد: اين نمايش جزء نمايش‌هاي حاضر و آماده نيست و کار در تعليق تمام مي‌شود و جز کارهايي است که کار پس از اتمام در ذهن مخاطب آغاز مي‌شود. بور بور اضافه کرد: سعي کرده‌ايم اين کار را با قايقهايي که در پايان نمايش به کودکان مي‌دهيم و ديالوگي را هم رد و بدل مي‌کنيم "که خيلي دور نرويد" و فکر مي‌کنيم که سوالاتي زيادي در ذهن کودک ايجاد شده که به آنها فکر مي‌کند. وي در رابطه با سختيهاي کار کودک و نوجوان نيز گفت: کار کودک در هر شکلش که توليد شود به يک سري زير ساخت نياز دارد و کسي را مي خواهد که علاوه بر متخصص تئاتر بودن فوق تخصص کار کودک باشد تا بتواند ارتباط صحيح و مناسبي را با کودک برقرار کند و اثر مناسبي را به او تحويل دهد. اين بازيگر تئاتر عنوان کرد: کسي که کار کودک مي‌کند بايد با روانشناسي رشد و علوم تربيتي کاملا آشنا باشد و اين علوم را در کار خود تاثير بدهد. وي ادامه داد: در بسياري موارد مي‌بينيم که کسي که مي خواهد کار خود را شروع کند به دنبال کار کودک مي‌رود و اين مرحله را پله ورود مي بيند که اين تفکر درست نيست. بور بور يکي ديگر از مشکلات تئاتر کودک را عدم گروه بندي سني مناسب کارها دانست و بيان کرد: شما اگر همين جشنواره را رصد کنيد مي بينيد که کمتر پوستري پيدا مي شود که گروه سني مخاطبش را مشخص کرده باشد. وي افزود: با اين رويه هيچ حمايتي هم از تئاتر نوجوان نمي‌شود و مي‌توان گفت اصلا تئاتري به نام تئاتر نوجوان نداريم. وي تاکيد کرد: اگر به تئاتر کودک تخصصي نگاه کنيم مي‌توانيم اثري توليد کنيم که فرزند زمانه خودش باشد نه نسخه بدلي کارهاي فرنگي و حتي تقليد از کارهاي پيش از انقلاب که انجام مي‌شود. بور بور در پايان با انتقاد از اينکه گروهي که امروز اجرا دارد بايد روز قبل به همدان بيايند تصريح کرد: اين کار باعث مي‌شود گروه‌ها با خستگي سفر مجبور به اجرا باشند که البته اين مسئله هم مربوط به مشکلات مالي جشنواره است و گروه‌ها را به شدت آزار مي‌دهد.