هموطن آنلاین - عبیدالله بن زیاد بر منبر رفت و گفت: ای مردم، شما 'آل سفیان' را آزمودید و آنها را چنان كه می خواستید یافتید و 'یزید' را می شناسید كه دارای سیره و طریقه ای نیكوست و به زیر دستان احسان می كند و عطایای او بجاست و پدرش نیز چنین بود و اینك یزید دستور داده است كه بهره شما را از عطایا بیشتر كنم و پولی را نزد من فرستاده است كه در میان شما قسمت كنم و شما را به جنگ با دشمنش حسین(ع) بفرستم، این سخن را به گوش جان بشنوید و اطاعت كنید.
سپس از منبر پایین آمد و برای مردم كوفه عطایایی مقرر كرد و دستور داد تا در تمام شهر ندا كنند كه مردم برای حركت آماده باشند و خود و همراهانش به سوی 'نخیله' حركت كرد و 'حصین بن تمیم' و 'حجار بن ابجر' و 'شبث بن ربعی' و 'شمر بن ذی الجوشن' را به كربلا فرستاد تا 'عمر بن سعد' را در جنگ با حسین كمك كنند.
پس از اعزام عمر بن سعد به كربلا، شمر بن ذی الجوشن نخستین فردی بود كه با چهار هزار نفر سپاهی آزموده، برای جنگ با امام حسین(ع) اعلام آمادگی كرد و بعد 'یزید بن ركاب كلبی' با دو هزار نفر و حصین بن تمیم با چهار هزار نفر و 'مضایر بن رهینه مازنی' با سه هزار نفر و 'نصر بن حرث' با دو هزار نفر كه جمعا 19 هزار نفر می شدند را فرستاد.
در تعداد كل لشكریانی كه به همراه عمر بن سعد در كربلا حضور پیدا كردند تا با امام حسین (ع) بجنگند، اختلاف است، اما نكته ای كه نباید فراموش كرد این است كه تعداد نظامیان جیرخواری كه از حكومت وقت، حقوق و لباس و سلاح و لوازم جنگی دریافت می كردند سی هزار نفر بوده است.