هموطن آنلاین_ ساعد هدايتي كه در سريال «مسير انحرافي»، نقش آقاي سفيري ـ يك شخصيت سياسي ـ را بازي مي‌كند، مهم‌ترين ويژگي «مسير انحرافي»‌ را فضاي آن دانست كه به لحاظ تصويري، فضاي خوبي را ايجاد كرده است.
اين بازيگر خاطرنشان كرد:‌ من فكر مي‌كنم اين كار، از نوع طنزهايي است كه قصه دارد و كميك است. به لحاظ ديالوگ، شخصيت‌پردازي در موقعيت طنز قرار گرفته و به آن شكل نيست كه مثل طنزهاي ديگر كه قصه‌اي هم كه مي‌نويسد قصه طنز باشد. در اين جا سعي كرديم موقعيت طنز را به وجود بياوريم.
او در مورد سريال «مسير انحرافي» نيز توضيح داد:‌ قصه‌ اين سريال درباره هواپيمايي است كه مي‌خواهد به آفريقا برود اما در يك جنگل سقوط مي‌كند و همه گم مي‌شوند و نمي‌دانند كجا هستند. يك سري افراد خاص جامعه هم در اين هواپيما هستند كه دستشان به جايي بند نيست و غولي به نام گاد فادر در اين جا زندگي و آن‌ها را كنترل مي‌كند.
هدايتي تصريح كرد: آن‌ها سعي مي‌كنند در همين جنگل، جامعه‌اي را تشكيل دهند و مي‌خواهند نظم و ترتيبي ايجاد و اينجا زندگي كنند، به همين دليل كلبه مي‌سازند، نظم و ترتيبي مي‌دهند و كساني كه در هواپيما نامزد بودند، ازدواج مي‌كنند.
بازيگر «مسير انحرافي» درباره‌ي ويژگي اين كار توضيح داد: ويژگي اين كار، فضاي آن است كه به لحاظ تصويري فضاي خوبي دارد. اكثر طنزها يا در آپارتمان هستند يا خيابان و بيمارستان و اماكن عمومي ولي بيشتر اين كار در رودخانه، جنگل و فضاهاي اينچنيني مي‌گذرد كه به لحاظ تصوير، خيلي قشنگ است.
او افزود: جلوه‌هاي ويژه‌اي در اين كار وجود دارد كه تا به حال نداشته‌ايم و در حد تكنيك‌هاي بين‌المللي است؛ به خصوص صحنه‌هاي سقوط هواپيما. فضاي تصويربرداري خيلي خوب است، رنگ‌هاي سبز و قهوه‌اي و درخت كلبه، شكل خوبي به فضاي تصويربرداري داده است.
مسير انحرافي 20

او به ذكر خاطراتي از يكي از صحنه‌هاي اين سريال پرداخت و گفت: ما روزهاي شديد سرما را در لوكيشن اين سريال گذرانديم. شب‌هايي كار كرديم كه از جلوي آتش نمي‌توانستيم جدا شويم. در اين كار كه من را به درخت آويزان كردند به دو تا پاهايم طناب بستند، مدام كات مي‌دادند و باز تصويربرداري از سر گرفته مي‌شد؛ من را سروته آويزان كرده بودند. كاسه چشمانم پرخون شده بود. گذشته از آن تمام سنگيني و وزنم روي مچ پاهايم بود. به جايي رسيد كه پاهايم بي‌حس شد. وقتي از درخت من را پايين آوردند نمي توانستم جايي را نگاه كنم. ديدم تمام پاهايم دارد خون مي‌آيد و طناب پايم را بريده بود. همه‌اش فكر مي‌كردم مچ پايم قطع مي‌شود. صحنه هم تكرار مي‌شد و فكر كنم حدود 20 دقيقه تا نيم ساعت آويزان بودم و اين سنگيني به مچ پايم فشار آورده بودم به مدت 10 روز هم با عصا راه مي‌رفتم.
هدايتي تاكيد كرد:‌ آنچه خودمان از «مسير انحرافي» مي‌بينيم، خوب است و فكر مي‌كنم مردم هم آن را دوست داشته باشند. ما روزهاي شديد سرما را اينجا گذرانديم و شب‌هايي كار كرديم كه از جلوي آتش نمي‌توانستيم جدا شويم.