هموطن آنلاین_ چرا بعضي‌ها آنقدر عصا قورت داده و جدي هستند، بعضي شوخ و شاد و بامزه؟ چرا بعضي‌ها در مجالس دهان باز کنند همه را از خنده روده بر مي‌کنند و بعضي ديگر پا به يک جمع بگذارند، همه معذب مي‌شوند؟ خب اين شوخ طبعي هم رمز و رازي دارد که بايد آن را ياد بگيريد!
روانشناسان هميشه با مساله شوخ طبعي درگير بوده‌اند چون هيچ کدام رمز آن را نمي‌دانستند. مثلا زيگموند فرويد فکر مي‌کرد شوخ طبعي ناشي از احساس برتري يا ناسازگاري است، در حالي که مارک تواين ريشه اين رفتار را خوشي نمي‌دانست بلکه راز شوخ طبعي را در اندوه مي‌ديد.
اما حالا دانشمندان نظر نهايي شان را اعلام کرده‌اند و گفته‌اند شوخ طبعي ناشي از تخطي آرام و بي خطر از مسيرهاي معمولي زندگي است و آدم‌هاي شوخ طبع کساني هستند که قوانين دنيا را بدون آن که کسي آزرده شود، ناديده مي‌گيرند.
ما اصولا زماني موضوعي را خنده دار مي‌بينيم که آن موضوع برخلاف شيوه‌ها و شکل‌هاي پذيرفته شده معمولي زندگي مان به نظر برسد. اما به شرطي که اين تفاوت بي خطر باشد و زننده به نظر نرسد.
تخطي از هنجارها بهترين مدل براي تشريح حس شوخ طبعي است. شوخ طبعي بايد مانند نگاه کردن از ميان پنجره‌اي با شيشه‌هاي ترک خورده باشد، در اين صورت مي‌توان موضوعي را ديد اما آنچه ديده مي‌شود متفاوت از واقعيت است. همچنين عبور بيش از اندازه از هنجارها مي‌تواند موقعيتي را آزاردهنده و يا توهين‌آميز کند که اين به هيچ وجه خنده دار نيست.
بنابراين حتماً مي‌توانيد متوجه شويد که چرا يک موقعيت خنده دار در تمام فرهنگ‌هاي کشورهاي مختلف خنده دار به شمار نمي‌رود؛ پاسخ واضح است: چون هنجارها در جوامع مختلف متفاوت‌اند و شيوه تخطي از آنها هم از فرهنگي به فرهنگ ديگر تفاوت دارد.