وقتی ارگان باشگاه پاس بحث شوک به تیم را به میان می‌کشد و آن را نیاز فعلی تیم قلمداد می‌کند، دیگر چه تردیدی می‌تواند وجود داشته باشد. بله، مجید جلالی هم به آخر خط رسید. او کم کم باید اسباب و اثاثیه‌اش را از باشگاه جمع کند و به دنبال یک کار دیگر باشد. او خود بهتر از هر کس دیگری می‌داند که حتی بهترین مربیان دنیا هم تاریخ مصرفی دارند و حالا نوبت به خودش رسیده است. دیروز خبرگزاری ایپنا، رسانه نزدیک به باشگاه پاس سر مقاله کوتاهی نوشته بود که تکلیف همه را روشن می‌کرد. سر مقاله آن قدر واضح بود که دیگر احتیاج نداشت هیچ روزنامه‌ای از احتمال برکناری مجید جلالی بنویسد بلکه می‌توانست با اطمینان از اخراج او در آینده نزدیک خبر بدهد. متن سر مقاله که اتفاقا خیلی کوتاه بود بدین شرح است:« پاس اکنون به شوک نیاز دارد حالا پس از 14 هفته و 7 باخت. شوک نه از روی تعجیل و دستپاچگی بلکه از روی صبر و متنانت. صبر به خاطر وارد نکردن فشار به مجموعه تیم و متانت و آرامش در تصمیم‌گیری برای تیمی که در آسیا چشم انتظارش هستند و در لیگ برتر و جام حذفی. تدبیر هر چه باشد، منتهی به راهکاری می‌شود که ما آن را شوک می‌نامیم. تیم بزرگمان را دوست می‌داریم، آن تیم قهرمان و بازیکنانش را، پس تدبیر در شوک می‌بینیم. پس از 14 هفته صبر و متانت.» آیا واقعا شبهه‌ای باقی می‌ماند؟
خبر اخراج احتمالی مجید جلالی همان روز جمعه و پس از بازی با ذوب آهن منتشر شد. حالا هم تاکید سر مقاله نویس به روی جمله «پس از 14 هفته صبر و متانت» به خوبی از تصمیمات آینده این باشگاه خبر می‌دهد. این سر مقاله درست 24 ساعت بعد از مصاحبه خداداد عزیزی با همین خبرگزاری مخابره شد. خداداد هم در مصاحبه‌اش گفته بود:« پاس نیاز به یک شوک دارد و ما باید آمادگی هرگونه شوکی را داشته باشیم.»
او در حالی اینگونه صحبت کرد که تا قبل از بازی با ذوب آهن حق شرکت در تمرینات تیم را نداشت اما بعد از باخت به ذوب آهن بهترین کس برای انجام مصاحبه بود تا زمینه جابه‌جایی مجید جلالی فراهم شود. مربی که قصد نداشت بعد از قهرمانی فصل قبل دیگر به کارش ادامه دهد، اما شرایطی به وجود آمد که چاره دیگری برایش باقی نماند. او در حالی در یک قدمی اخراج قرار گرفته که آجرلو مدیر عامل باشگاه پاس چند هفته قبل تاکید کرده بود که تا هفته سی‌ام با مجید جلالی ادامه خواهند داد، اما از قرار معلوم طاقت آنها هم به سرآمده است . البته طبیعی است که هر مدیری به غیر از بردن تیمش چیز دیگری نمی‌خواهد اما نکته عجیب حمایت قاطع دو ماه قبل مسئولان باشگاه پاس از مجید جلالی است که حالا حتی معلوم نیست چه کار می‌کند؟
آیا او عوض شده است؟ آیا دانشش کمتر شده؟ آیا مشکل فقط اوست و با رفتنش همه چیز درست می‌شود؟
اینها سوالاتی است که پاسخ دادن به آنها خیلی سخت است تا این که تغییر و تحولات انجام شود. فعلا چیزی که مشخص است این که او کاندیدای اول قربانی‌های 4 دهه است و باید به فکر تیم دیگری باشد. وقتی در سر مقاله عنوان می‌شود:« تیم بزرگمان را دوست می‌داریم، آن تیم قهرمان و آن بازیکنانش را» و هیچ اسمی از مربی تیم برده نمی‌شود چه معنایی دارد؟
مجید جلالی مطمئنا بهتر از هر کس دیگری این را درک می‌کند اما فعلا باید به کارش ادامه دهد تا جانشینش با صبر و متانت انتخاب شود. با این وضعیت او بیشتر از یک هفته دیگر میهمان لیگ برتر ایران نیست.