هموطن آنلاین -امروز در بخش «از دريچه‌ي شعر ايسنا»، دو شعر از پوران كاوه مي‌خوانيم.

«و گردابی چنین هائل»
بیا
صورت‌مان را با سیلی سرخ کنیم
بیا، حالا که
بالش گرگ پُر از پَرهای ماست
به ریش کبوتر
به شاخ‌های دیو بخندیم
مطمئن باش
بدون بال
با رؤیای پرواز هم می‌توان به اوج رسید
***
«دریای یک‌رنگ»
حیف، نمی‌دانستم
کُره خاکی
پُر شده از فریب و ناپاکی
تا آلوده نسازم
لباس سفیدم را در این سفر
اگر کنار آمده بودم با
نامادری‌ام "ابر"
به سمتی از آسمان می‌رفتیم
تا فقط دریا سکوی فرود ما باشد
که یک رنگ است و هرگز
پشت نمی‌کند به ماهیانش
پوران کاوه، شاعر و مترجم، تا كنون اين مجموعه‌هاي شعر را منتشر كرده است: صدای فاصله‌ها 1370 / بیا شبیه آفتاب باشیم 1373 / گاهی شبیه رؤیای تو می‌شوم 1382 / از سکوت ترانه می‌سازم 1383 / بانوی پنجره‌های بی‌تاب 1385 / هوا طعم قهوه می‌دهد 1390 / به باران رسیده‌ها (ترجمه گزیده اشعار معاصر جهان) 1387.
او همچنين مجموعه شعر جدید "هیچ آینه‌ای تکرار من نیست " را در دست انتشار دارد.