آقای بوش در اين سخنرانی و تشريفات پس از آن شاد به نظر می رسيد . بعد از پایان مراسم تحلیف جشن هايی برگزار شد و آقای بوش پیش از بازگشت به کاخ سفید در مجالس پایکوبی و میهمانی هايی مختلف شرکت کرد. او هنگامی که در یکی از این مجالس در حضور حامیان خود سخنرانی می کرد بار دیگر بر یکی از موضوعات اصلی سخنرانی مراسم تحلیفش تاکید کرد. "این بهترین لحظه زندگی ماست... این لحظه فوق العاده ای است که کشور ما از دموکراسی تجلیل می کند و ما می خواهیم که مردم سرتاسر جهان نیز مانند ما بتوانند از دموکراسی تجلیل کنند. آزادی برای جهانیان صلح و آرامش را به همراه خواهد آورد." دهها هزار نفر از حامیان بوش برای شنیدن سخنرانی او گرد آمده بودند. او اعلام کرد که بقای آزادی در آمریکا به گسترش آزادی در جهان بستگی دارد. اما از دید بسیاری از رهبران خارجی که سخنرانی پرزیدنت بوش را به دقت دنبال میکردند آنچه اهمیت دارد نحوه عملکرد دولت جدید بوش است. در دوره نخست ریاست جمهوری بوش، برخی از رهبران اروپايی با او اختلاف نظرهای اساسی داشتند. ژاک رلاند مدیر پژوهشگاه اروپا در دانشگاه متروپولیتن لندن تردید دارد که سخنان آقای بوش این رهبران را چندان امیدوار کرده باشد. او می گويد: "من فکر نمی کنم این سخنرانی به رهبران اروپایی اطمینان خاطر داده باشد. آنها امیدوار بودند که او توجه بیشتری نسبت به اروپايیان نشان دهد و بر لزوم تقویت روابط اروپا و آمریکا بیشتر تاکید کند. در واقع تنها اشاره بوش به این موضوع هنگامی بود که گفت: شکاف میان متحدین به نفع تروریست ها است." دیگران امیدوارند که دولت جدید بوش با متحدانش بيشتر مشورت کند. سم براونبک از اعضای جمهوری خواه مجلس سنا اطمینان دارد که محور اصلی سیاست خارجی دولت جدید بوش را عمدتا دیپلماسی تشکیل خواهد داد، نه اقدام نظامی.
"من واقعا فکر می کنم که در دوره نخست ریاست جمهوری بوش دولت او با اتکا به قدرت نظامی خود موضعی تهاجمی اتخاذ کرده است. اما بعد از حملات 11 سپتامبر شرایط و افکار عمومی در آمریکا تغییر کرد و ما ناچار بودیم که با تروریسم مقابله کنیم. اما به اعتقاد من اکنون که دوره دوم ریاست جمهوری بوش آغاز شده بسیاری از مردم می خواهند که بیش از گذشته رویکردی دیپلماتیک اتخاذ کنیم و بیشتر به ابزار فشار متوسل شویم و این امیدواری وجود دارد که شاید آن وقت اروپا هم در اعمال فشار بر کشورهائی مانند کره شمالی و سودان به ما کمک بیشتری کند."
احتمالا آزمون اصلی سیاست خارجی آمریکا مربوط به ایران خواهد بود یعنی کشوری که برنامه هسته ای آن انتقادات زیادی را از جانب اروپا و آمریکا برانگیخته است. مقامات واشنگتن رسما اعلام کرده اند که به ایران اجازه برخورداری از بمب هسته ای را نخواهند داد. اما ایران می گوید که برنامه های هسته ای اش صرفا برای مقاصد صلح آمیز و تولید انرژی است. در حالی که دولت بوش تهدیدی به استفاده از زور علیه ایران نکرده، دیک چنی به صراحت اعلام کرد که ایران بیش از هر کشور دیگری دولت آمریکا را نگران می کند. وی تاکید کرد : ایران در صدر فهرست کشورهايی قرار دارد که به طور بالقوه می توانند برای آمریکا دردسرساز باشند. برخی از تحلیلگران مانند النور کلیفت از نشریه نیوزویک معتقدند که پیام آقای بوش صریح و روشن بوده است هرچند ممکن است محدودیت های عملی مانع از اقدام مستقیم آمریکا شود.
او می گويد: "بقیه کشورهای جهان باید اندکی نگران باشند ،زیرا آقای بوش در این سخنرانی قدرت نظامی و اقتصادی آمریکا را به رخ می کشد. اگرچه کشورهای جهان باید توجه داشته باشند که آمریکا کسری بودجه عظیمی دارد و ارتش آن نیز در شرایط کنونی حداکثر توان بالقوه خود را بکار گرفته است. و من فکر می کنم که برای بوش بسیار مشکل خواهد بود که این برنامه های خود را دنبال کند." تا زمانی که نیروهای آمریکا در عراق گرفتارند بوش گزینه های محدودی را پیش خود خواهد دید. اما هنوز باید صبر کرد و دید که آیا سیاست خارجی دولت جدید بوش نسبت به چهار سال گذشته تهاجمی تر خواهد بود یا خیر.