این همه رفتیم به رضازاده رای دادیم که سایت فدراسیون جهانی از مرکز پوکید. با چه شور و اشتیاق هم رفتیم، اما غافل از این که برای انتخاب بهترین وزنه‌بردار قرن ملاک تعداد مدال‌هایی است که آنها موفق شدند در المپیک‌های مختلف بگیرند. کافی بود تا رضازاده 4 سال زودتر به دنیا می‌آمد و می‌توانست 3 مدال طلای المپیک بجای 2 تا داشته باشد تا به دلیل رکورد شکنی‌های پیاپی در صدر قرار گیرد و این عنوان را به خود اختصاص دهد.
به هر حال جشن یکصدمین سالگرد تاسیس فدراسیون جهانی وزنه‌برداری در ترکیه برگزار شد. تمام آدم‌های سرشناس وزنه‌برداری دنیا دور هم جمع شدند گل گفتند و گل شنیدند و بهترین‌ها را انتخاب کردند. همانطور که از انتخاب محل جشن معلوم بود عنوان وزنه‌بردار قرن به نعیم سلیمان اوغلو از ترکیه رسید.
بعد از سلیمان اوغلو رده‌بندی را کنار گذاشتند و قرار بر این شد که برترین‌ها انتخاب شوند. حسین رضازاده در کنار بزرگانی مثل پیروس دیماس، واسیلی الکسیف، کاخیا شویلی و هلیل موتلو در جمع بهترین‌ها قرار گرفت.
حتما حسابی دلتان برای پسر کپل ایران سوخته، اما زیادم غصه نخورید. بعد از این انتخاب نوبت به برگزیدن بهترین وزنه‌بردار جهان در سال 2004 رسید. نه احتیاج به شمردن مدال بود نه امتیاز و نه شور و مشورت، تمام کارشناسان در کمال صلح و صفا و تفاهم انگشت روی نام یک نفر گذاشتند. «حسین رضازاده». اصلا مگر می‌شود به کس دیگری هم فکر کرد؟
اما اظهارنظر رضازاده بعد از شنیدن خبر این مراسم جالب بود. او اعلام می‌کند که هنوز وزنه بردار قرن انتخاب نشد:« هیچکدام از برترین وزنه‌برداران به عنوان بهترین نفر قرن انتخاب نشده و هر 12 نفر برترین هستند.» این حرف هیچ ربطی به حسادت به سلیمان اوغلو ندارد و ممکن است حسین ما بطور دقیق در جریان اخبار قرار نگرفته است. او باز هم تایید می‌کند:« گروه کارشناسی انتخاب برترین وزنه‌بردار قرن، 12 نفر را به عنوان برترین‌ها انتخاب کردند و به همه آنها لوح تقدیر و هدیه یابود اعطا کردند.»
نکته عجیب، تاکید بیش از اندازه حسین روی این ماجرا است:« سلیمان اوغلو نیز در بین 12 وزنه‌بردار برتر قرن بود، ولی هیچکدام از آنها به تنهایی به عنوان برترین وزنه‌بردار قرن انتخاب نشدند» به هر صورت چه سلیمان اوغلو انتخاب شده باشد چه نشده باشد، برای ما مردم ایران چیزی از ارزش‌های حسین رضازاده کم نخواهد کرد. او برای ما بهترین و قدیمی‌ترین مرد در تمام طول تاریخ است و نه فقط این 100 سال اخیر. بنابراین بهتر است این موضوع را فراموش کنیم و منتظر کسب مدال‌های خوش رنگ بعدی از طرف او باشیم تادر قرن‌های بعد کسی در انتخاب او شک نکند. با وجود این که معلوم نشد چه بلایی سر آرای ما آمد، اما رضازاده آدم قدرنشناسی نیست.» رای مردم تاثیر بسیار زیادی در انتخاب من داشت، بطوریکه در این بخش بیشترین رای برای من ارسال شده بود که باید از آن ممنون باشم.»
در ادامه این جشن که علی مردای به عنوان دبیرکل کنفدراسیون آسیا در آن حضور داشت مجمع هم تشکیل شد که در آن احتمال تغییر بعضی از قوانین و مقررات وجود دارد.