به گزارش خبرنگار ما، نیمه شب دومین روز ژانویه 2005 مصادف با 13 دی ماه سال 82 صدای لرزان زنی جوان، پلیس شهر ولفسبورگ را از ماجرای قتل یک زن در این شهر مطلع کرد. این زن که از طریق تلفن همراه با پلیس حرف می‌زد ادعا می‌کرد که دقایقی پیش برادرش همسر خود را با ضربات چاقو به قتل رسانده و پا به فرار گذاشته است. در پی این تماس اکیپی از ماموران پلیس عازم محل حادثه شدند و وقتی مقابل خانه‌ای ویلایی در خیابان شماره 24 توقف کردند، با شکستن قفل در وارد آنجا شدند.
همه چیز آرام به نظر می‌رسید و وقتی ماموران پا به پذیرایی خانه گذاشتند با جسد خون آلود زنی جوان مواجه شدند که روی زمین افتاده بود. بررسی‌های اولیه نشان می‌داد این خانه متعلق به یک زن و شوهر ایرانی است که همراه دختر 7 ساله خود «درسای» در آنجا زندگی می‌کردند و مقتول مادر 26 ساله خانواده است که بیتا نام داشت. جنایت را آغاز کرده بودند پس از ورود به اتاق خواب متوجه دختر بچه‌ای ماموران که در اولین اقدام بررسی صحنه شدند که روی تخت خوابیده بود و دریافتند او همان «درسای» تنها دختر خانواده است. هنوز دقایقی از ورود پلیس به خانه ویلایی نگذشته بود که خودرو دیگری مقابل در ورودی پارک کرد و زن جوانی خود را دوان دوان به داخل خانه رساند. او همان زنی بود که دقایقی قبل پلیس را از ماجرای این جنایت آگاه کرده بود و ادعا می‌کرد خواهر علیرضا، پدر خانواده است.
زن جوان وقتی تحت بازجویی‌های پلیس قرار گرفت، گفت: برادرم علیرضا 8 سال پیش با بیتا که در آن زمان در تهران زندگی می‌کرد ازدواج کرد و او را به آلمان آورد. آنها در این مدت اختلافات زیادی در زندگی خود داشتند و چندین بار با هم درگیر شده بودند تا این که دقایقی پیش برادرم با من تماس گرفت و گفت بیتا را با چاقو به قتل رسانده و برای مخفی شدن در محلی در خارج از شهر از خانه فرار کرده است.
پس از اظهارات این زن، پلیس شهر ولفسبورگ به حالت آماده باش درآمد و مشخصات علیرضا و خودرو او به کلیه واحدهای گشتی اعلام شد. یک ساعت بعد ماموران که همه خروجی‌های شهر را تحت کنترل خود قرار داده بودند، در یکی از گذرگاه‌های شهر توانستند خودرو علیرضا را شناسایی و او را دستگیر کنند. این مرد 30 ساله که مالک یک فرش فروشی در شهر ولفسبورگ است پس از دستگیری بلافاصله به قتل همسرش اعتراف کرد و به اداره پلیس منتقل شد.
علیرضا وقتی توسط بازپرس پرونده مورد بازجویی قرار گرفت، گفت: مادر بیتا دختر عمویم است و 8 سال پیش از طریق او من از بیتا خواستگاری کردم. با موافقت بیتا، در حالی که من و او سال‌ها همدیگر را ندیده بودیم به صورت غیابی به عقد هم درآمدیم و پس از آن بیتا به آلمان آمد. زندگی ما از همان ابتدا با اختلاف آغاز شد و همین مسئله باعث شده بود تا من و بیتا همیشه با هم مشاجره کنیم. این اختلاف حتی با تولید درسای هم پایان نیافت تا این که یک روز پس از یک درگیری بیتا به اداره پلیس رفت و از من شکایت کرد. پس از این شکایت من به دادگاه کشیده شدم و قاضی پرونده در پایان محاکمه مرا به تحمل 2 ماه حبس و 6 ماه دوری از خانه محکوم کرد. به این ترتیب من 2 ماه پیش روانه زندان شدم و یک روز قبل دوران محکومیتم به پایان رسید. وقتی از زندان آزاد شدم به خانه رفتم و از بیتا خواستم اجازه دهد وارد خانه شوم. او ابتدا مخالفت می‌کرد ولی با اصرار من در را باز کرد و من وارد خانه شدم. آن شب همه چیز به خوبی پیش می‌رفت و ما با خرید شام از بیرون جشن کوچکی گرفتیم. آخر شب هم وقتی دخترمان به خواب رفت در پذیرایی نشستیم تا با هم حرف بزنیم ولی ساعت حدود 1:30 بامداد بود که دوباره مشاجره ما شروع شد. این بار من که عصبانی شده بودم به آشپزخانه رفتم و با برداشتن چاقو به طرف بیتا حمله‌ور شدم. سپس چند ضربه به گلو و گردنش زدم و وقتی دیدم همه جا رنگ خون به خود گرفته و جسد بیتا روی زمین افتاده است پا به فرار گذاشتم.
پس از اعترافات علیرضا، بازپرس پرونده دستور انتقال او به زندان را صادر کرد و پلیس پس از بررسی پرونده‌های موجود در بایگانی دریافت این مرد 30 ساله پیش از این نیز چندین بار به اتهام همسر آزاری به اداره پلیس آمده بود. یک روز پس از دستگیری علیرضا در حالی که روزنامه‌های شهر ولفسبورگ خبر از دستگیری قاتلی می‌دادند که 8 سال همسر خود را شکنجه می‌کرد، پرونده او به دادگاه این شهر ارسال و قاتل ایرانی پس از محاکمه روانه زندان شد. به این ترتیب ماجرا به سفارت ایران گزارش شد و صبح دیروز با گذشت 5 ماه از این جنایت خانواده بیتا با مراجعه به شعبه 7 بازپرسی در دادسرای جنایی تهران از قاتل دخترشان اعلام شکایت کردند.
پس از اعلام این شکایت بازپرس حسینی دستور انجام تحقیقات پلیسی در خصوص این ماجرا را صادر کرد و اینترپل ایران ماموریت یافت با انجام هماهنگی‌های لازم از اینترپل آلمان بخواهد علیرضا را برای محاکمه در اختیار پلیس ایران قرار دهند.