تحقیقات پلیس بین‌الملل برای پیدا کردن پسر جوانی که از 15 ماه قبل توسط افراد ناشناس ربوده شده است وارد مرحله تازه‌ای شد.
14 فروردین ماه سال 83، مردی با مراجعه به اداره آگاهی به ماموران گفت: پسرم رضا که 18 سال دارد توسط 3 ناشناس ربوده شده است. او گفت: من سرایدار یک گاراژ هستم. صبح روز حادثه 3 مرد در گاراژ را به صدا درآوردند. رضا مقابل در رفت یک دفعه صدای فریادهای او را شنیدم. بلافاصله به دنبالش رفتم و دیدم او را سوار ماشین کردند و بردند. با اعلام این خبر تحقیقات پلیس آغاز شد و 2 روز بعد پدر رضا به ماموران خبر داد، آدم‌ربایان با او تماس گرفته و تقاضای 100 میلیون تومان پول نقد کرده، اما هیچ اطلاعاتی در مورد پسرش به او نداده‌اند. تحقیقات ماموران در حالی ادامه داشت که هیچ سرنخی از ربایندگان رضا در دست نبود و آنها به دنبال ردپای پسر جوان می‌گشتند سرانجام چند ماه بعد رضا با خانواده‌اش تماس گرفت و گفت: «ربایندگان 3 مرد افغانی هستند، آنها بعد از ربودن من ابتدا مرا به گردنه تنباکو و از آنجا به زابل بردند و بعد از چند ماه به افغانستان انتقالم دادند و اکنون من در افغانستان هستم، آنها مرا با دارو بیهوش کرده بودند و در راه نمی‌دانم چه اتفاقی افتاد و چطور به افغانستان منتقل شدم و هیچ کدام از آدم‌ربایان را نمی شناسم.
رضا همچنین به خانواده‌اش گفت: آدم‌ربایان گفته‌اند تا زمانی که پول را نگیرند حاضر به برگرداندن من به ایران نیستند و برای این که شما از سلامت من با خبر شوید، اجازه دادند که من تماس بگیرم. رضا بعد از این تماس چندین بار دیگر هم به خانه‌اش تلفن کرد، اما از فروردین سال جاری به بعد هیچ تماس جدیدی از سوی آدم‌ربایان گرفته نشده است و سرنوشت رضا جوانی که اکنون 19 سال دارد، همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.
این در حالی است که دادیار سلیمانی از پلیس بین‌الملل خواسته است تا تحقیقات گسترده خود را برای پیدا کردن رضا آغاز کند.