یکی از اصول دموکراسی می‌گوید اجازه بدهید طرف مقابل حرف خودش را بزند، حرفش را هم با دل و جان گوش کنید، اما همان کاری را بکنید که فکر می‌کنید درست است. این همان سیاستی است که فدراسیون کشتی در مورد مدال‌آوران سرشناس خود در پیش گرفته است و اتفاقا تصمیم درستی هم بود. آنها حیدری، دبیر، رضایی و جوکار را دعوت کردند. فدراسیون دسته جمعی چای و شیرینی خوردند و فضا دل‌انگیز شد. حرف‌هایشان را هم گوش کردند، اما رای همان چیزی بود که قبلا اعلام شده بود.
اگرچه بعد از گذشت 48 ساعت از این اتفاقات ستاره‌های کشتی تازه فهمیدند که رویشان زمین افتاده، لب به اعتراض گشوده‌اند، اما طالقانی و فدراسیون برای اولین‌بار پا روی دمشان گذاشته‌اند و تن به قانون داده‌اند. پیه این اتفاقات را هم به تن مالیده‌اند. طالقانی می‌گوید: «برای اولین‌بار انتخاب تیم ملی را قانونمند کردیم و اگر می‌خواهیم به فکر آینده کشتی باشیم باید قانونمندی را تضمین کنیم و امسال قصد داریم این کار را اجرا کنیم.»
اما حالا شکل اعتراض آنها عوض شده است. حیدری می‌گوید که در این جلسه فرصت دفاع از خود را مقابل نظر کادر فنی نیافته: «به ما گفتند دلایل خود را بگویید و از جلسه خارج شوید. دیگر اجازه ندادند حرف‌های کادر فنی را بشنویم و اگر جایی از حرف‌های آنها را قبول نداریم، نظری بدهیم. هدف از برگزاری جلسه این بود که بتوانیم در این خصوص با مربیان تیم ملی بحث کنیم. شاید آنها ادعای غیر منطقی داشتند، باید ما هم دلایل آنها را می‌شنیدیم.» بنابراین از نظر حیدری فقط صورت مسئه پاک شد و آنها نتوانسته‌اند از حق خود دفاع کنند.
مرد برنزی المپیک ایران باز هم از در تهدید به خداحافظی مقابل نظر فدراسیون واکنش نشان می‌دهد: «باید برای کشتی گرفتن دلخوشی داشته باشم. این فضا، فضایی نیست که بشود در آن ماند، حالا مجبور به رفتن هستم. این قانونمندی نیست. قانونمندی این است که هر 7 کشتی‌گیر برتر مسابقات انتخابی به مسابقات جهانی بروند.» 2 علیرضا دیگر و البته جوکار هم تقریبا حرف‌هایی مشابه می‌زنند و البته بهانه‌هایی را به این حرف‌ها کم یا زیاد می‌کنند، اما واقعیت این است که فدراسیون برای عزیز کرده‌های کشتی کم نگذاشت. در مسابقات جهانی حتما کسانی را که در المپیک مدال آورده‌اند روی سکو نمی‌فرستند. آنها فرصت حضور در مسابقات انتخابی را داشتند. بعد از آن هم فرصت ارائه دلیل محکمه پسند برای غیبت خود. شاید بهتر باشد خودشان هم بپذیرند و برای اثبات دوباره خود دوبنده بپوشند. طالقانی وضعیت هر کدام از آنها را تشریح می‌کند: «پیش از تصمیم کمیته فنی مبنی بر پایبندی به قانونمندی، مسعود مصطفی‌جوکار در جام علی‌اف کشتی نگرفت. علیرضا رضایی نیز مصدومیت زانو داشت و گفت امسال نمی‌تواند در جهانی کشتی بگیرد و علیرضا رضایی نیز مصدومیت زانو داشت و گفت امسال می‌تواند در مسابقات جهانی کشتی بگیرد. علیرضا دبیر هم اعلام کرد که ریسک نمی‌کند تا کتفش بهبود یابد. حیدری گفته بود نظر فدراسیون محترم است و این در حالی بود که طی یک سال اخیر کشتی نگرفته و رقیب او یعنی کورتانیدزه همه جا قهرمان شده است، اما بعد از تصمیم کمیته فنی هر یک به نوعی معترض شده‌اند. این حق برای آنها موجود است که حرف‌هایشان را بزنند، بنابراین این نشست صورت گرفت و سرانجام با دلایلی که داشتیم تصمیم قبلی پا بر جا ماند.»
در این که حیدری ناآماده یک طلا می‌ارزد شکی نیست. این که دبیر با یک دست هم می‌تواند مدال بیاورد هم همین طور، اما این وسط قانون چه می‌شود. ما و اهالی کشتی قید این 2، 3 مدال را این‌بار می‌زنیم تا مدال‌های رنگین آینده را تضمین کرده باشیم.