صحبت از بیکاری که می‌شود، عده‌ای منتظرند که قیل و قال راه بیاندازند که مثلا چرا تحصیلکرده‌ها بیکارند. در اصل این رویداد، حرفی نیست که چرا تحصیلکرده‌ها بیکارند؛ اما این که آدم بنشیند و دست روی دست بگذارد، کار درست نمی‌شود. به تازگی بخش فرانسوی رادیوی بین‌الملل چین اعلام کرده، آمار بالای بیکاران تحصیلکرده در این کشور، دولتمردان چینی را با مشکل مواجه کرده است. در بخشی از گزارش این رادیو آمده است: «بازار کار فعلی چین، پاسخگوی این قشر تحصیلکرده نیست. تابستان امسال تعداد جوانان تحصیلکرده چینی که تحصیلات عالی خود را به پایان رساندند، در مقایسه با سال قبل در همین زمان، افزایش داشته آن هم به تعداد 600 هزار نفر!» پس دیدید که مشکل بیکاری قشر تحصیلکرده، فقط مخصوص ما ایرانی‌ها نیست که در اکثر کشورهای جهان این نقیصه دیده می‌شود. سوال این جاست که چه تمهیداتی برای از بین بردن این نقصان درنظر گرفته شده.
پاییز گذشته وزارت آموزش چین از موسسات آموزش عالی خواست، تمهیداتی را برای جذب جوانان تحصیلکرده در بازار کار در نظر بگیرند. از سوی دیگر اطلاع‌رسانی مناسب درخصوص بازار کار و معرفی نقاطی از چین که با توجه به رشته تحصیلی، جوانان چینی قابلیت جذب آنها را دارند و برقراری ارتباط مناسب بین دانشگاه‌ها با شرکت‌ها و واحدهای جذب نیرو، از جمله این تمهیدات است.
حالا آنها که یک میلیارد و چند صد میلیون نفر جمعیت دارند، به فکر هستند؛ اما ما که یک دهم جمعیت آنها را هم نداریم، نمی‌توانیم راهکاری مناسب برای حل این معضل در نظر بگیریم. هر راهکاری هم که پیشنهاد می‌دهیم، تنها روی کاغذ است و بس.