"سازمان كشورهاي صادركننده نفت (اوپک) به منظور نشان دادن حسن نيت و حفظ جايگاه رهبري خود در قيمت‌گذاري نفت مي‌خواهد در اجلاس دوشنبه 19 سپتامبر در وين سقف رسمي توليد خود را افزايش دهد، اما انتظار نمي‌رود اين اقدام تاثير قابل ملاحظه‌اي بر بازار پرتلاطم نفت داشته باشد." قيمت نفت خام روز جمعه به اميد اجلاس اوپک به پايين بشکه‌اي 64 دلار سقوط كرد، اما همچنان دو برابر قيمت سال 2003 است. سه هفته پيش قيمت نفت در پي وارد آمدن خسارت به تاسيسات نفتي خليج مکزيک به علت وقوع طوفان كاترينا به رکورد بي‌سابقه 70 دلار و 85 سنت رسيد، ولي اكنون مقامات آمريکايي مي‌گويند اين توفان استوايي به لوله‌هاي نفت در آب‌هاي اين منطقه آسيب نرسانده است.

شاخه زيتون
مشکل اصلي پس از آن به وجود آمد كه شرايط رواني بازار نفت پس از اتهامات گوردون براون -وزير دارايي انگليس- و دفاع عدنان شهاب الدين -جانشين موقت دبيرکل اوپک- درباره این که عامل اصلي افزايش بهاي نفت کيست، آشفته شد و چه بسا بازار نامعقول‌تراز هفته‌هاي اخير واكنش نشان دهد و شاخه زيتون 11 عضو اين سازمان را پس بزند. اعضاي اوپک صراحتا اعلام كرده‌اند، چنانچه گراني نفت بر تقاضا فشار بياورد و در نتيجه آمريکا و چين به عنوان دو مصرف کننده بزرگ نفت خام دچار رکود اقتصادي شوند، آنگاه هيچ کشوري از زيان‌هاي کندي رشد اقتصاد جهان در امان نخواهد بود، نه عربستان که اخيرا به مدد درآمدهاي سرشار نفتي، حقوق کارمندانش را 15 درصد افزايش داده و نه ايران که با وجود برآورد درآمد 40 ميليارد دلاري نفت، بايد امسال بيش از11ميليارد دلار از بدهي‌هاي خارجي‌اش را بپردازد.

تنبلي غول‌ها
بي بي سي در ادامه گزارش خود آورده است: 2 مشکل بر سر راه فرونشاندن دل‌شوره‌هاي مصرف کنندگان و توليد کنندگان قرار دارد. اول، دليل اصلي موج اخير قيمت‌ها بيشتر كمبود فرآورده‌هاي نفت به سبب كاهش ظرفيت جهاني پالايش ارزيابي شده است نه کمبود نفت خام. در ساليان اخير شرکت‌هاي بزرگ انرژي در زمينه پالايش کمتر سرمايه‌گذاري کرده و با ترس از کابوس به اوج رسيدن توليد نفت خام، بيشتر توان مالي و فني‌شان را به اكتشاف ذخاير جديد اختصاص داده‌اند. پس از وقوع توفان کاترينا، آژانس بين‌المللي انرژي در دوم سپتامبر از اعضاي خود خواست 60 ميليون بشکه از ذخاير استراتژيک خود را وارد بازار كنند که اين امر تاثير آنچناني بر قيمت‌ها نداشت، حتي نصف آن نيز به فروش نرفت. اين مساله نشان مي‌دهد جهان تشنه نفت پالايش شده است، نه نفت خام.

ظرفيت پالايش اوپك
در ادامه اين گزارش آمده است: کارشناسان انرژي براين باورند كه نفت خام اوپک از نوع سنگين با ميزان سولفوربالاست که براي پالايشگاه‌هاي آمريکا چندان مناسب نيست. يکي ديگر از اتهامات هفته گذشته وزير دارايي انگليس به اوپک سرمايه‌گذاري ناکافي در زمينه پالايشگاه بود. اگرچه اين ادعا در ظاهر درست است، ولي چندان منطقي نيست. عربستان هم اكنون در چين و آمريکا پالايشگاه مي‌سازد،اما همه توليدکنندگان اوپک به اندازه بزرگترين دارنده ذخاير نفت خام دنيا ثروتمند نيستند که مازاد درآمد نفتي خود را صرف صنايع پايين‌دستي در کشورهاي خارجي کنند.

ريسک توليد اضافي
مشکل دوم اين است که 10عضو اوپک -بدون عراق- در ماه اوت اعلام کردند، توليدشان را به بيش از 30 ميليون بشکه در روز رسانده‌اند که 2 ميليون بشکه بيشتر از سقف تعيين شده است. صرف نظر از حملات خرابکارانه در عراق، بيشتر اعضاي اوپك در حال حاضر با حداکثر ظرفيت نفت را از چاه بيرون مي‌کشند و هرگز نمي‌توانند توليدشان را آنقدر بالا ببرند که روان آشفته بازار را تسکين دهند. کارشناسان همچنين مي‌گويند نفت خام اين سازمان که 40 درصد نياز روزانه دنيا را تامين مي‌کند، از نوع سنگين با ميزان سولفور بالا است که براي پالايشگاه هاي آمريکا چندان مناسب نيست. بنابراين توليد بيشترنه براي مصرف کننده مفيد خواهد بود و نه توليدکننده.

وجدان آسوده
اوپک براي خارج نشدن از چرخه قيمت‌گذاري طلاي سياه، توليدش را به بالاترين رقم در 26 سال اخير رسانده و به احتمال زياد در اجلاس آتي نيز به افزايشي نمادين و پرهزينه تن خواهد داد. حتي اگر اين سازمان در اجلاس وين شگفتي بزرگتري تقديم بازار نفت کند، محدوديت ظرفيت پالايش مانع از سقوط قيمت‌ها به زير مرز 60 دلار خواهد شد.