«گلزار حکمت»- در تاریخ پادشاهان بابری در هندوستان آمده است که ریب النساء ملکه هند را در ضیافتی انگشتری گرانبها مفقود شد و آن را کنیزکی دزدیده در جامه پنهان کرده بود.
هرجا تفحص کردند آن را نیافتند. پس به دیوان خواجه شیراز تفال زدند در حالتی که همان کنیز که چراغ در دست او ایستاده بود، این مصراع آمد: «چه دلاورست دزدی که به کف چراغ دارد»
پس به کنیز که ظنین شده جامه او را تفحص کردند و انگشتر را نزد او یافتند.