برادرت فیودور داستایوسکی-نامه‌های تاریخی-داستایوسکی در سال 1849 به اتهام توطئه بر ضد تزار روس دستگیر و محکوم به اعدام شد، اما چند لحظه قبل از اجرای حکم اعدام او و سایرین، تزار فرمان تخفیف مجازات آنها را داد. این نامه را او چند لحظه بعد از رسیدن خبر تخفیف مجازاتش برای برادرش نوشته است.
برادر ارجمندم. همه چیز روشن شده است. من به 4 سال زندان با اعمال شاقه در یک قلعه جنگی محکوم شده‌ام. امروز ما را به میدان مشق بردند و در آنجا حکم اعدام را قرائت کردند و به ما گفتند که صلیب را ببوسیم.
آنگاه 3 نفر از ما را برای اعدام به ستون بستند.
من نفر ششم بودم و چون حکم در 2 نوبت اجرا می‌شد به الطبع من جزو دسته 3 نفری دوم بودم و بیش از یک دقیقه فرصت برای زنده ماندن در اختیارم نبود. برادر! من شهامتم را از دست نداده‌ام و روحیه‌ام را نباخته‌ام. زندگی همه جا زندگی است.
زیرا مفهوم زندگی در ماست نه خارج از ما... بیش از این و هرگز امواج سالم و سرمست حیات معنوی در وجود من این چنین غلیان نداشته است، اما آیا بدنم هم مقاومت خواهد کرد؟ اگر در این 4 سال نگذارند چیزی بنویسم اندیشه‌های تازه من نابود خواهد شود چون زهر در خونم خواهد ریخت. آری اگر اجازه چیز نوشتن به من ندهند از بین خواهم رفت.
من 15 سال زندان اگر قلم در اختیارم گذاشته شود ترجیح می‌دهم ... در قلب من از هیچ کس عداوت و کینه‌ای وجود ندارد .. هنگامی که به گذشته می‌نگرم می‌بینم چه فرصت‌های گرانبهایی را از دست داده‌ام. چقدر وقت خود را در فریب و اشتباه و ندانم کاری باخته‌ام. از دیده‌ام خون فرو می‌چکد.