«عجایب نامه» محمد ابن محمود همدانی – به کوشش جعفر مدرس صادقی-اعراب در جنگ قادسیه عاجز آمدند که اسب از فیل می‌گریخت. شخصی گربه‌ای در بغل داشت، پیش فیل انداخت. فیل برمید و دیگر فیلان بگریختند و سبب هزیمت کفار بود.
و زبان فیل مقلوب است. سر زبان سوی گلو دارد. و همه چیز را پستان در زیر ناف بود، مگر آدمی و فیل را که پستان بالای ناف دارند. وکسرا پرویز ملک نعمان، ابن منذر را بگرفت و گفت «عظیمی را به عظیمی هلاک کنم.» وی را در پای فیل انداخت و بمرد.
واکسرا را صد فیلم بود، واکسرا را مطربی بود نام وی فهلبد. آوازی داشت نیکو. و شخصی دیگر، نام وی ربوسه‌ی مغنی. این ربوسه فهلبد را بکشت.کسرا ربوسه را در پای فیل افکند.
ربوسه گفت که «فهلبد را ربوسه کشت و کسرا ربوسه را بکشد. ملک مطرب از کجا آورد؟» - کسرا گفت: «رها کنید – که هنوز زندگانی او مانده است.» یعنی در چنین وقت غم من می‌خورد.