«خواندنی‌ها» - دی ماه 1350- همانطور که می‌دانید پس از مسدود شدن تنگه سوئز بیشتر کالاهای ایران از راه ترانزیتی شوروی وارد مرزهای ایران می‌شود و اتومبیل‌های ساخت خارج هم که به ایران صادر می‌گردد با قطار از طریق خاک شوروی به جلفای ایران وارد شده و از آنجا با واگن‌های ایرانی به تهران حمل می‌شود.
اتومبیل‌ها در واگن‌های رو باز قرار دارد و تا حومه قزوین صحیح و سالم وارد می‌شود و اما وقتی به نزدیکی‌های قزوین می‌رسد یا از قزوین به طرف تهران حرکت می‌کند صدمه رسانیدن به اتومبیل‌های نو و آخرین سیستم گران قیمت ساخت اروپای غربی آغاز می‌شود. با پرتاب سنگ به طرف اتومبیل‌ها به شکستن شیشه‌ها می‌پردازند و وقتی اتومبیل به گمرک ایستگاه تهران می‌رسد یکی دو شیشه شکسته است.
البته اتومبیل‌ها نزد شرکت‌های بیمه داخلی خارجی بیمه می‌باشند و اما شرکت‌های بیمه از عهده اینگونه خسارات که عمدی است برنمی‌آیند. به طور تقریبی هر اتومبیل بابت شکسته شدن شیشه جلو یا اطراف و عقب مبلغی در حدود 10 تا 20 هزار ریال متضرر می‌شوند.
تاکنون هر چه شکایت کرده‌اند. شکایت آنها به جایی نرسیده و قطار حامل اتومبیل‌ها در موقعی که به ایستگاه راه‌آهن قزوین وارد می‌شود و نیز پس از این که ایستگاه این شهر را ترک می‌کند در خارج از ایستگاه سنگ باران می‌شود و سنگ‌ها نیز متوجه شیشه‌های اتومبیل‌هاست که روی واگن‌های روباز قرار دارد و سنگ پران‌ها نیز آنچنان مهارت دارند که همان یک سنگ اول آنها به هدف می‌رسد و شیشه را می‌شکند و اغلب سنگ‌پران‌ها کودکان و جوانان کم سن و سال می‌باشند.
تاکنون سنگ‌پرانی به اتومبیل‌ها در جاده‌های ایران مرسوم نبود و آنچه که تعریف می‌شد از زبان مسافرین ایرانی جاده‌های ترکیه بود که اغلب آنها شکایت داشتند از راه زمینی اروپا با اتومبیل سواری رهسپار ایران می‌شوند و در خاک ترکیه پس از عبور از گردنه خطرناک سیواس ناگهان در طول سدها کیلومتر با کسانی روبه‌رو می‌شوند که در گوشه و کنار جاده‌ها کمین کرده‌اند و بدون مقدمه اتومبیل‌های آنها را سنگ‌باران می‌کنند و علاوه بر شکستن شیشه‌های اتومبیل آنها صدماتی هم به سرنشینان اتومبیل وارد می‌نمایند.