"ماجراهای قصر یاقوت"- در یکی از روزهای زمستانی که ناصرالدین شاه در سرخه حصار بود، برف و باران بند آمد و هوا آفتابی شد، ناصرالدین شاه از عمارت بیرون آمده به عزم شکار سوار شد. اما این شکار برای او خوشایند نبود زیرا گرفتاری بزرگی در دنبال داشت.
شاه برای شکار از عمارت سلطنتی دور شد و گوزن و آهویی هم شکار کرد و مطابق معمول در شکارگاه دستور ناهار داد، اما بناگاه سر و کله وزیر مختار روس و همراهان در آنجا پیدا شد و با شاه ناهار صرف نمود و تا عصر هم با شاه به گردش و شکار رفت. پس از آن شاه به سرخه حصار برگشت و وزیر مختار هم به تهران آمد.
پس از این جریان شاه به تهران بازگشت و با تلگراف رمزی که از لندن رسیده بود مواجه شد. این تلگراف را میرزا ملکم خان وزیر مختار ایران در لندن به وزیر امور خارجه مخابره کرده بود. صورت کشف آن را که برای شاه آوردند به این مضمون بود:
"لرد سایسبوری نخست وزیر و وزیر امور خارجه انگلستان ملکم را خواسته و به او گفته است که بنابر گزارش تهران شاه در سرخه حصار با وزیر مختار خلوت کرده و راجع به امتیاز راه آهن شمال و کشتیرانی در بحر خزر و استخراج معادن صحبت‌هایی کرده است که با منافع ما مغایرت دارد و طبعا این عمل شاه در نظر دولت علیا حضرت ملکه ویکتوریا برخلاف اصل کامله‌الوداد تلقی می‌شود."
شاه بدون تامل تلگرافی به انشای خود تهیه کرده و به وزیر امور خارجه می‌دهد که آن را به رمز تبدیل کرده به لندن مخابره کند. ناصرالدین شاه در این تلگراف خطاب به ملکم سوگندهای موکد یاد می‌کند که صحبت وزیر مختار از حدود شکار و آب و هوا تجاوز نکرد و پس از صرف ناهار بلافاصله وزیر مختار رفت بدون این که کمترین صحبتی از سیاست شده باشد. در آخر تلگراف شاه از ملکم خواسته بود که هر طور می‌داند برای رفع اشتباه اقدام کند.