هموطن-
زهی خجسته زمانی که یار بازآید
به کام غمزدگان غمگسار بازآید
* به پیش خیل خیالش کشیدم ابلق چشم
بدان امید که آن شهسوار بازآید
* اگر نه در خم چوگان او رود سر من
ز سر نگویم و سر خود چه کار بازآید
* مقیم بر سر راهش نشسته‌ام چون گرد
بدان هوس که بدین رهگذار بازآید
* دلی که با سر زلفین او قراری داد
گمان مبر که بدان دل قرار بازآید
* چه جورها که کشیدند بلبلان از دی
به بوی آن که دگر نوبهار بازآید
* ز نقش بند قضا هست امید آن حافظ
که همچو سرو به دستم نگار بازآید