«روزنامه ترقی» ـ ش 11- ـ 14 جمادی 1327 -جلفا محلی است تصبه مانند، واقع در کنار ارس و قرار گرفته در میان کوه‌های خاکستری و سرخ‌گون. این وادی غیرقابل کشت و زرع که از سابق گمرک خانه بوده، به جهت احداث ایستگاه راه‌آهن از سه سال پیش اهمیت پیدا کرده روبه توسعه نهاده است.
ساکنین این جا، خواه روس و خواه تبعه ایران باشند، بومی این جا نبوده بیشتر عبارت هستند از ارباب تجارت مهاجرت کرده از جاهای دیگر. از آن جایی که اهل تجارت را در هر جایی چشم و گوش باز هست، جلفا هم دارای اهالی چشم و گوش باز و تجددخواه است.
اینها از فناتیزم بیگانه بوده، در کمال بی‌قیدی روزگار می‌گذرانند. افکارشان باز و همه هواخواهان مشروطه هستند. در این جا تعداد زیادی جوانان صاحب ذوق و دوستدار معارف پیدا می‌شوند.
تعجب نکنید که در چنین محل پر گرد و خاک و بی‌علف و سبزی و در میان کوه‌های تیره‌گون و خاک‌های سرخ رنگ چنین جان‌های جدی و آزاداندیشانی پیدا شود. زیرا آن چه اینان را بدین جا جمع کرده، تجارت و صناعت است. معلوم است که تجارت و صناعت دشمن جهل و جهالت است و طالب مترقی بوده ارباب خرد می‌باشد.
خدمات جلفا در انقلاب ایران و مدافعه تبریز زیاد است. شورش‌های خوی، سلماس و مرند از همین جا تدارک دیده شده است. برای تبریز سلاح، مهمات، فدایی و لوازم دیگر و نیز آذوقه و سیورسات از طریق این جا فرستاده می‌شده است.
مشروطه‌خواهی جلفایی‌ها از روی فهم و درا که بوده است. اینان به جهت آن که نمایندگان تجار و صنعتگران ایران هستند، منافع اقتصادی ناشی از مشروطه را دریافته، دیگر به آن تنها رنگ شریعت نمی‌دهند. در بین این‌ها جوانان تحصیل کرده زیادی وجود دارد که به معنی مشروطه وقوف دارند.