وین
و آن شهریست واقع به کنار رود رن، راه آهن کشیده است به مارسی، جنوبا، و شمالا تمام شهر به چراغ گاز منور است، تجارت بسیار معتبری دارد با همه شهرهای فرانسه و اکثر یوروپ. کلیسای خیلی خوب آن شهر موسوم است به سنت دراموریس و از عمارات بسیار خوبش هتل دوویل می‌باشد و از محلات معروفش کارپترد کاوالری و نیز طاق بسیار خوبی ... بند به طاقی که در مارسی دیده بودم موسوم به تری اوف از جمله چیزهای کهنه این شهر می‌باشد.
تیاتور جدید کوچکی دارد ... عمارات قدیمیه تیاتور قدیمه منهدمه دارد. عدد نفوس اهالی آن شهر نوزده هزار و شصت و نه نفر است. و دیگر از علامات قدیمه مخروبه آن شهر طامپل داکر می‌باشد و دیگری طامپل دلیوی که اینها را محترم داشته‌اند چون‌که از علائم قدیمه است و نشانی از کمالات ... آن مردم دارد که آنها را به سان معابد خود محترم می‌دارند.
هتل‌های فراوان با تمام مایحتاج برای مسافرین بنا شده. باغچه‌های کوچک سرهرگذر است.
باغچه نباتات نزدیک شهر جهت تفرج مردم، کتابخانه مملو از خطوط عتیقه و جدیده به هر زبان، هر روز بعد از ساعت نه که قبل از ظهر باشد باز است تا چهار ساعت بعدازظهر برای هم قسم مردم، غربا را بسیار حرمت می‌نمایند؛ اگر بگوید من امروز فرصت ندارم فردا می‌آیم محض خواهش آن غریب دوباره در را می‌گشایند. نیز موزه‌ای است که مملو از تشریحات و مصنوعات و نقوش بر لوح و نقوش بافته بر ابریشم بسیار است.
کوچه‌های جدید آن بسیار وسیع و مشجر و محجر و کوچه‌های قدیمه بعضی بسیار تنگ و کج می‌باشد و نیز عمارات جدیده تمام از سنگ و آجر است و عتیقه آن بسیاری از چوب است. مردمانش با محبت و مهربان.
بعد از سیاحت این شهر عزم حرکت نمودیم. کالسکه هتل بر در هتل آمد حمل اثقال نمودیم، به کالسکه سوار شده به مرکز راه آهن پیاده شده‌ اندک تاملی کردیم تا وقت رسید، تذکره خریده به کالسکه راه‌آهن سوار شدیم روانه به لیون، در راه از یک پل آهنی و سنگی که بر روی رن کشیده بودند گذشتیم، در نهایت خوبی. فی‌الحقیقه تعریفی که بعضی نقال‌های ایرانی می‌گویند موجود بود: "جمعی رفیق موافق، هوای سالم، مال رونده اللهم ارزقنا." در نهایت آسودگی و امنیت و اقسام نعمت‌ها، نه بیم از دزد بیابان و نه ترس از غول شهری خوشحال و خرم شاکرانه رفتیم تا وارد شهر شدیم به شهر معروف به لیون.
"سفرنامه حاج سیاح به فرنگ" – ص 147 - 148