ی«جوامع‌الحکایات»-کی بود در کرمان به غایت کریم و عادت او آن بود که هر کس از غربا که به شهر او آمدی 3 روز مهمان او بودی. وقتی شکر عضدالدوله بیامدند و کرمان را محاصره کردند، او در حصار بود هر روز که صبح بدمیدی جنگ کردی و خلقی از لشکر خصم بکشتی و چون شب درآمدی مبلغی طعام بفرستادی چنان که جمله لشکر خصم را کفایت کردی.
عضدالدوله رسولی فرستاد به نزد او و گفت: «این چیست که تو می‌کنی؟» به روز ایشان را می‌کشی و به شب طعام می‌دهی؟!» گفت: «جنگ کردن اظهار مردی است و نان دادن اظهار جوانمردی است. ایشان اگرچه خصم منند، اما در این ولایتند و هر کس که در این ولایت غریب باشد مهمان باشد و از مردی نباشد که مهمان را بی‌برگ دارند.
عضدالدوله گفت: «مردی که چنین صاحب مروت بوده باشد با وی حرب کردن خطا باشد و از در حصار برخاست.»