گروهي از جانوران چند ماه از سال را در خواب زمستاني ميگذرانند اين گروه در فصل زمستان ، زمانيكه سطح زمين همه جا از برف پوشيده شده ، بخواب ميروند در چنين شرايطي دسترسي اين جانوران به مواد غذايي مورد نياز ، عملا" غير ممكن و يا بسيار مشكل ميشود به خواب زمستاني رفتن جانوران ، در حقيقت تطبيق دادن خود با شرايط محيط زيست است.
به عبارت ديگر ، اگر اين جانوران به خواب زمستاني نروند به علت عدم دسترسي به مواد غذائي مصرفي و يا به سبب سرمای سخت زمستاني «احتمالا"» تلف گرديده و از بين خواهند رفت.
جانوراني كه بخواب زمستاني ميروند برای اينكه به زندگي خود ادامه دهند ، اولا" فعاليتهای بدنشان به حداقل ممكنه ميرسد ثانيا" از ذخيره موجود بدنشان استفاده مينمايند به عنوان مثال ، «موش خرمائي كوهي» را مثال ميزنيم : در دوران خواب زمستاني ضربان قلب موش خرمای كوهي از 140 بار در دقيقه به دو يا سه بار در دقيقه كاهش پيدا ميكند دفعات تنفس از 25 بار در دقيقه به 1 بار تا دو بار و درجه حرارات بدن از 38 درجه به 10 درجه سانتيگراد ميرسد .
معمولا" اين جانور در اواسط فرودين يا اوايل ارديبهشت در حاليكه كاهش وزن پيدا كرده و بسيار لاغر و ضعيف شده ، از خواب زمستاني بيدار ميشود. جالب اينجاست كه با وجود لاغری بسيار فعال و چابك ميباشند.