مردی که به جرم کشتن دو زن در پس وسوسه‌های شیطانی بازداشت شده امروز در دادگاه کیفری تهران محاکمه شد.
در ابتدای رسیدگی به این پرونده که در شعبه 71 دادگاه کیفری تهران به ریاست قاضی عزیز محمدی برگزار شد‌،‌خاکی – نماینده دادستان - به تشریح کیفرخواست پرداخت: بهزاد – م روز 12 بهمن 82 در پی وسوسه‌های شیطانی‌اش زنی به نام زهرا را با کوبیدن سنگ به سرش کشت و جنازه را داخل گودالی در آزادگان نظرآباد انداخت.
همچنین بهزاد در دومین جنایت، زن سالخورده‌ای به نام فریده در یک باغ در نظر آباد کرج خفه کرد وگریخت.
خاکی ادامه داد: روز سوم شهریور سال 83 زنی به نام الهه به دادگاه رفت و مدعی شد شوهرش بهزاد یکسال پیش زنی را کشته و در قربانگاه از نزدیک جنازه را دیده است، الهه به ماموران گفت: شوهرش به جرم دزدی مسلحانه در زندان به سر می برد.
نماینده دادستان تاکید کرد: با توجه به اطلاعاتی که الهه به ماموران داد و بهزاد با دستور قضایی از زندان احضار شد و در بازجویی‌ها لب به اعتراف گشود: از خیابان عبور می‌کردم که متوجه زن جوانی شدم، کیفش را محکم گرفته بود، با او طرح دوستی ریختم و زهرا را به آزادگان کشاندم سپس با سنگ به سرش کوبیدم و کیفش را که تنها 2500 در آن بود دزدیدم، به خانه بازگشتم و ماجرا با زنم در میان گذاشتم .
وی اضافه کرد: این مرد جانی در بازجویی‌ها از کشتن یک زن سالخورده نیز که تاکنون شناسایی نشده پرده برداشت و باتوجه به مدارک موجود در پرونده برای بهزاد تقاضای اشد مجازات – مرگ- دارم .
با پایان اظهارات نماینده دادستان، پدر و مادر زهرا در جایگاه اولیای دم قرار گرفتند و برای قاتل دخترشان تقاضای قصاص کردند.
به دنبال زن و شوهر داغ‌دار الهه به قاضی عزیز محمدی گفت: شوهرم در پی وسوسه‌های شیطانی‌اش دو زن را کشته و پسر دو ساله‌ام را نیز در دریای خزر غرق کرده است.
حالا نوبت بهزاد بود که از خود دفاع کند: زنم دروغ می‌گوید، کشتن فریده را قبول دارم اما زهرا را الهه کشت .
بهزاد در تشریح جنایت توضیح داد: با زنم در حال عبور از خیابان بودیم که زهرا را دیدم و تصمیم گرفتیم کیف او را بزنیم، من او را به سمت گودالی کشاندم و الهه از من خواست تا او را آزار و اذیت کنم اما وقتی متوجه فرزندم شدم که از دور به طرف ما می‌آمد دور شدم . هنگامی که بازگشتم زهرا را غرق در خون دیدم و فهمیدم الهه او را کشته است. ‌در پی طرح ادعای بهزاد ادامه دادگاه که به مسایل منافی عفت مربوط می‌شد پشت درهای بسته و به صورت غیر علنی برگزار شد و قاضی عزیز محمدی و متشارانش وارد شور شدند تا به انشای رای بپردازند.