في الواقع که اين ملت ايران بسيار عجيب و غريب بوده ، هيچکس از کار ايشان سر درنياورده ، آدم حيران مي ماند که در اين مملکت ، اين همه رعيت و نوکر چه گفته و چه خواسته و چه توقع دارند.
من باب مثال تا همين چند روز پيش هر کس هر کجا مي نشست ، از اين ميرزاعلي آقاي دايي ، کاپيتان ، شکايت داشته که چرا اين مرد را از تيم کره القدم کنار نگذاشته و چه و چه و چه و چه ها که نمي گفتند. در همين جرايد جناب علي آقا را سکه يک پول کرده ، غرغر کرده که چرا اين آدم را به بازي مي فرستيد. آدم شرم مي کند بگويد آن حرفها را. تازه بعضي جرايد ، مضحک قلمي کشيده و حاجي دايي را با عينک و عصا کشيده که دنبال توپ گشته.
لکن حالا که اين ميرزا قلعه خان نويي ، اسم آقا را از ليست خط زده حالا مردم از باب ترحم شده يا رايشان برگشته يا هر چيز ديگر ، هي غرغر کرده که چرا ايشان در ترکيب تيم نبوده. خدا به داد اين ميرزا قلعه خان نويي برسد با اين مملکت. همين که بازي تيم ملي به يک کشور اجنبي باخت ، آن وقت معلوم مي شود که مملکت چه بوده و چه خبر هست و چه خبر خواهد بود. تمت.