نشست بین المللی بررسی عوامل خودسوزی دختران و زنان در کابل برگزار شد.
در این نشست سه روزه، زنانی از کشورهای ایران، هند، بنگلادش، ازبکستان، تاجیکستان و سریلانکا که با پدیده شوم خودسوزی بانوان رو به رو هستند حضور داشتند و تجربه های خود درباره مقابله با این معضل را در میان گذاشتند. در نخستین روز این نشست، نتیجه تحقیقاتی ارایه شد که در بیش از 14 ولایت افغانستان انجام شده است: دختران و زنان قندهاری بیشتر از زنان مناطق دیگر این کشور دست به خودسوزی می زنند.
کلثوم، زن 16 ساله ای است که دست به خودسوزی زد اما جان سالم به در برد. وی می گوید از سوی شوهرش، مورد ضرب و شتم قرار می گرفته: یک شب بعد از اینکه لت(کتک) خوردم، رفتم پایین روی پتو بخوابم که حس کردم کسی به من گفت بروم خود را بسوزانم. رفتن پترول (بنزین) روی خودم ریختم و 55 ثانیه سوختم. پس از هشت روز که به هوش آمدم، فهمدیم خود را آتش زده ام. بعد پدرم را صدا زدم و طلاقم را گرفتم.
این زن نوجوان، اکنون در بیمارستان صلیب سرخ بستری است و پزشکان گفته اند که شش جراحی دیگر نیز باید روی بدن او انجام شود، تا بهبود یابد. گزارش ایسکانیوز به نقل از بی بی سی می افزاید: در افغانستان، زنان زیادی مانند کلثوم، برای فرار از مشکلات زندگی، دست به خودسوزی می زنند.
در حال حاضر بر اساس آمار کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، بیشترین خودسوزی زنان در ولایت قندهار انجام می شود.
این در حالی است که سال پیش گزارش های مبنی بر افزایش آمار خودسوزی در هرات منتظر شده بود.
به گفته ریچارد بنت- مشاور حقوق بشر دفتر نمایندگی سازمان ملل متحد در کابل- در تنها بیمارستان چهل بستری زنان قندهار، طی دو ماه گذشته 29 پرونده خودکشی که 20 مورد آن مربوط به خودسوزی دختران و زنان است ثبت شد.
وزارت صحت (بهداشت) افغانستان، عامل اصلی خودسوزی زنان را خشونتهای خانوادگی می داند.
سیما سمر- رییس کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان- می گوید: زنان پنج سال پس از حکومت طالبان هنوز با خشونت های گوناگون دست وپنجه نرم می کنند.