خالق سمفوني پيامبر(ص) در جلسه بررسي روند اجراي موسيقي در ايران گفت: به اندازه‌اي كه آهنگسازان ايراني به هويت و مليت خود تأكيد دارند،آهنگسازان غربي اين حساسيت را ندارند.
در دومين جلسه سخنراني بيست و دومين جشنواره بين‌المللي موسيقي فجر كه شب گذشته با حضور«شاهين فرهت»آهنگساز و «كامبيز روشن روان»دبير جشنواره بيست و دوم موسيقي فجر در خانه هنرمندان ايران برگزار شد،«شاهين فرهت»با بيان اين مطلب در خصوص مقايسه آثار آهنگسازي ايراني و غربي گفت: در آثار بسياري از آهنگسازان ايراني مي‌توان رگه‌هاي موسيقي ايراني را به شدت مشاهده كرد كه اين موضوع به خاطر غناي ملوديك موسيقي ايراني است.
وي ادامه داد:در سال‌هاي گذشته بسياري از آهنگسازان از جمله من كارهايي براي عرضه ملودي‌هاي ايراني به شنوندگان غيرايراني انجام داده‌اند كه اتفاقا بسيار نيز مورد استقبال قرار گرفت و نكته جالب آنكه موسيقي ايراني بيشتر از موسيقي‌هاي ديگر سرزمينهاي مشرقي مورد توجه قرار مي‌گيرد كه اين مسئله به خاطر نو بودن و بديع بودن آن است.
اين آهنگساز افزود:در حالي صحبت از شناساندن موسيقي ايراني در خارج از كشور مي‌شود كه آن موسيقي‌اي كه هم اكنون در زندگي مردم جريان دارد به هيچ عنوان ايراني نيست.گويا به نظر مي‌رسد كه موسيقي ايراني بايد تنها در فضاي خاصي شنيده شود درحالي كه موسيقي‌هاي كلاسيك دنيا چون آثار بتهوون،موت رت و... در زمان خود جزء موسيقي‌هاي مورد علاقه عامه مردم بوده است.
از طرفي هم اكنون بسياري از مردم و حتي اساتيد موسيقي نمي‌دانند كه منظور از موسيقي ايراني چيست؟اساتيد موسيقي جلسات فراواني را در فرهنگستان هنر،دانشگاهها و موسسات موسيقي بر سر تبيين اين مسئله كه موسيقي ايراني چيست،انجام داده‌اند و تقسيم بندي‌هايي را نيز در اين خصوص انجام داده اند كه بر اساس آن بسياري از شهرهاي ايران داراي موسيقي فولكور هستند و شهرهايي مثل تهران داراي رديف شهري هستند كه البته هم اكنون هيچ كدام از اين دو شكل موسيقي اجرا نمي‌شوند.
خالق سمفوني پيامبر(ص)با بيان اينكه همواره يكي از مهمترين دغدغه‌هاي آهنگسازان ايراني اجراي آثارشان است،اظهار داشت:بنيان موسيقي ايراني بر بداهه سرايي است و همين ضرورت اجراهاي بيشتر را متذكر مي‌شود در حالي كه عدم اجراهاي مناسب باعث شده است تا بسياري از آثار آهنگسازان ايراني بعد از فوتشان و يا حتي در زمان حياتشان از بين برود.
راديو از سال 1319 خدمت فراواني به اجراي موسيقي ايراني انجام داد ضمن آنكه در دوره‌اي يعني اواخر سال هاي 1330 تا اواخر 1340 نوابغي در موسيقي ايراني ظاهر شدند كه نقش مهمي را در زمينه اجراهاي موسيقي در ايران ايفا كردند.
«فرهت»در خاتمه خاطر نشان كرد:درشرايطي كه در مورد كوچكترين آثار موتسارت كتابهاي فراواني نوشته شده است،ما در انبوه آثار هنري قرار داريم كه همگي نياز به بررسي فراوني دارند.