هوشنگ جاويد گفت: ساز «ني» در ايران از بين رفتني نيست چرا كه در ايران تاريخ دارد.ني ساز كهن آييني ايران است و بايد از آن نگهداري شود.
اين پژوهشگر موسيقي گفت: وي با بيان اينكه من موافق اين نيستم كه ني در حال از بين رفتن است، اظهار داشت: نواختن ني عاشق مي‌خواهد چرا كه نوازنده بايد مرتبا پاي مكتب استاد باشد.اما متاسفانه از وقتي كه موسيقي سمت مدرك سازي رفته اين مسئله ضعيف شد.ما بايد از طرفي منتظر باشيم كه ببينيم علوم آكادميك ما مخصوصا در سازهاي ايران چه نمونه‌‌هايي را بيرون مي‌دهد و از طرفي ديگر نيز بايد انتظار گرفتن بهر‌ه‌هاي بعضي از نسل جديدها باشيم كه به مكتب استادان مي‌روند.
«جاويد»با اشاره به اينكه در حال حاضر تنها بحث آكادميك موسيقي و پيشرفته كردن آن مطرح است،گفت:متاسفانه هم اكنون ديگر مسائل تجربي گذشته مد نظر هيچ كس نيست و چون حمايتي دقيقي از سوي دستگاه‌هاي فرهنگي صورت نمي‌گيرد ما بايد به توليدات آينده آموزش عالي فكر كنيم كه آيا از اينها آهنگساز متبحري بيرون مي‌آيد يا خير. البته ما جوانان ني‌نوازان خوبي داريم كه بواسطه عدم تبيلغ روي براي آنها كسي از وجودشان آگاهي ندارد.
وي بيان داشت: به نظر من همانطور كه تا كنون روي استادان بزرگ تبليغ كرده‌ايم بايد روي شاگردانشان كه به نوعي دست پرورده آنها هستند نيز مانور داده شود.
«جاويد» در خاتمه خاطر نشان كرد: فكر مي‌كنم در انتهاي اين دهه شاهد تحولاتي در زمينه موسيقي ايراني و آهنگسازي موسيقي ايران باشيم.