رييس خانه موسيقي و عضو هيئت مديره خانه سينما گفت: «بابك بيات» هنرمند فوق العاده‌اي بود و ممكن است ديگر چنين كسي در عرصه سينما و موسيقي ايران ظهور نكند.
مراسم اولين سالگرد درگذشت بابك بيات درسالن بتهوون خانه هنرمندان با حضور اهالي موسيقي و سينما برگزار شد.
بنا بر اين گزارش، اين مراسم با نمايش فيلمي كوتاه به نام «در آستانه» ساخته بابك ثقفي آغاز شد و پس از آن بهروز رضوي مجري برنامه بر صحنه حاضر شد و از بابك بيات به عنوان آهنگسازي ياد كرد كه نبود او لطمه‌اي جبران ناپذيري به سينماي ايران خواهد زد.
وي افزود: ايراد ما ايراني‌ها اين است كه در زمان زندگي دوستان، حسن‌ آنها را در روي‌شان نمي‌گوييم، شايد فكر كنند كه تملق مي‌كنيم اما بهتر است در زندگي همديگر را خوب بشناسيم كه همه بدانند چقدر ما به هم وابسته‌ايم. بيات در طول زندگي‌اش آنگونه كه شايسته بود، شناخته نشد و اين هم بخشي از مظلوميت جامعه هنرمندان است.
سپس رضوي با خواندن قطعه شعري از حسين منزوي از محمد سرير رييس خانه موسيقي دعوت كرد تا براي سخنراني به صحنه بيايد. سرير بعد از حضور در صحنه گفت: حضور هنرمندان در زمان حيات‌شان موضوع ساده‌اي نيست و ظهور هنرمند شرايط خاصي را مي‌طلبد.
وي تصريح كرد: بيات هنرمندي فوق‌العاده‌ بود و ممكن است ديگر چنين كسي در عرصه موسيقي ايران ظهور نكند.
در ادامه سرير با اشاره به محبوبيت فوق‌العاده زياد بابك بيات گفت: هميشه اين موضوع براي من سئوال بوده كه چرا تمام طبقات اجتماعي و گروه‌هاي سني بيات را دوست داشتند. براي اين كار بايد به كارهاي او اشاره كرد كه در دو شاخه تصنيف و موسيقي فيلم بود كه هر دو به خوبي انجام مي داد و مخصوصا خودش خواننده بسيار قابلي بود.
وي با اشاره به ارتباط گسترده بيات با گروه هاي مختلف اجتماعي گفت: بابك بيات هميشه با اقشار مختلف اجتماع در ارتباط بود و اين خصوصيت مخصوصا هنگام ساخت موسيقي فيلم بسيار به كمك او مي‌آمد، چون يكي از شگردهاي ساخت موسيقي فيلم اين است كه آهنگساز خودش را به جاي شخصيت اصلي فيلم تصور كند و اگر نتواند روحيات او را براي خود مجسم كند، موسيقي خوب نمي‌شود در حالي كه بابك در اين زمينه بسيار توانا بود. او همچنين سعه صدر و توانايي ارتباط برقرار كردن با تمام اقشار اجتماع را داشت كه اين امر مهمي بود.
وي در ادامه به روحيه بابك بيات اشاره كرد و گفت:هنر بايد در روح انسان اثر بگذارد. بابك انساني بسيار درونگرا و احساساتي بود و مانند هر هنرمندي در عاطفه و احساس اثر مي گذاشت او دل مهرباني داشت كه زود تأثير مي‌گرفت.
سرير با اشاره به شوق دائم بابك بيات به آموختن گفت: بابك بيات در دو حوزه موسيقي فيلم و موسيقي ترانه جوانان بسياري را تربيت كرد و به اين حوزه ها وارد نمود و من حس ميكنم جاي او هميشه خالي خواهد بود.
در ادامه پس از نمايش فيلم «نماي باز» ساخته بابك صحرايي در مورد بابك بيات، رضوي شعري از قيصر امين‌پور خواند و سپس از سيروس الوند دعوت كرد تا براي سخنراني روي صحنه حاضر شود.
الوند هم پس از حضور در صحنه گفت: من معمولا از روي نوشته چيزي نمي‌خوانم اما امروز حالي داشتم كه خواستم چيزي براي بابك بنويسم. او سپس در قالب نامه‌اي به بابك بيات احساسش را نسبت به او بيان كرد.
در بخش بعدي مراسم، بهروز رضوي از بامداد بيات فرزند بابك بيات خواست كه براي اجراي موسيقي بر روي صحنه حاضر شوند.
بامداد بيات پس از حضور بر صحنه گفت: من دو سال پيش مدتي در كما بودم و براي همين مطمئنم كه پدرم امروز اينجاست و همراه با شما در اين مراسم شركت كرده است. وي سپس به همراه فرجام محمدي قطعاتي از موسيقي را كه از ساخته‌هاي بابك بيات بود اجرا كرد.
در ادامه مجري برنامه از سيدعباس سجادي رئيس شركت نغمه شهر وابسته به سازمان فرهنگي هنري شهرداري تهران دعوت كرد تا بر روي صحنه بيايد.
سجادي پس از حضور در صحنه گفت: مي‌خواهم در مورد خاستگاه انديشه بابك بيات صحبت كنم. او برآمده از كوچه پس كوچه هاي جنوب شهر بود و به زندگي خود افتخار مي‌كرد. بابك بيات كسي بود كه تا آخرين روز زندگي‌اش كودك درون خودش را زنده نگه داشت و هميشه به كارش عشق مي‌ورزيد.
وي افزود: موسيقي چنان در فطرت او تنيده بود كه عليرغم ميل پدرش كه مي خواست بابك نظامي يا ورزشكار باشد سراغ موسيقي رفت و آهنگساز شد و در اكثر آثارش نيز نوعي اعتراض را به مخاطب القا مي‌كرد كه به قول خودش از زندگي‌اش نشأت گرفته بود.
غزل بيات سخنران بعدي اين مراسم بود و بر روي صحنه گفت: لحظه هاي قشنگي را با پدرم داشتم و اكنون سخن گفتن در مورد او واقعا برايم سخت است. پدر نازنيني را از دست دادم كه غم سنگيني را بر من وارد كرد و هنوز اين مسئله براي من عادي نشده است.
در ادامه مراسم بخشي از مستند بلند «آن سوي ديوار...» به كارگرداني مصطفي شيري درباره زندگي و آثار بابك بيات به نمايش درآمد و پس از آن شيري براي سخنراني به روي صحنه رفت. او گفت: اسم بردن از بابك بيات همراه با الفاظي چون شادروان و زنده ياد برايم آسان نيست. چون حس مي كنم كه او هنوز در واقع زنده است.
وي در مورد مستند «آن سوي ديوار...» گفت: نسخه كامل اين مستند 80دقيقه است كه شامل گفتگوهايي با بابك بيات و ساير كساني است كه در اين سال‌ها در زمينه موسيقي فيلم يا ترانه با او همكاري كردند اما پس از مرگ او كار بسيار كند شد ولي اميدوارم كه در جشنواره فيلم فجر امسال در بخش مستند اين فيلم براي اولين بار به نمايش دربيايد.
وي سپس با انتقاد از عدم حضور چهره‌هاي شناخته شده موسيقي و سينما در اين جمع گفت: بخشي از وجود و هنر بابك بيات در وجود كساني كه او با كار كرده‌اند، تكثير شد و افراد زيادي كه اكنون داعيه دار هنر و موسيقي هستند و در واقع بايد صاحب اين مجلس باشند امروز اينجا نيست. اما خوشحالم كه نام بابك بيات دوباره بعد از يك سال همه ما را دور هم جمع كرد.
شيري در مورد آثار بيات گفت: كارهاي او حس نابي داشت كه قابل بيان نيست و مطمئنم منتقدانش هم امروز به خالي بودن جاي او اذعان دارند. فقط اميدوارم شاگردان ايشان زودتر بتوانند تا حدي براي پركردن جاي خالي‌اش تلاش كنند.
بابك صحرايي كارگردان مستند «نماي باز» سخنران ديگر اين مراسم بود كه ضمن انتقاد از عدم راه‌اندازي موزه بابك بيات، درخواست كرد تا مجموعه آثار او در زمينه موسيقي فيلم و ترانه جمع آوري و هرچه زودتر منتشر شود.
پايان بخش مراسم اجراي موسيقي توسط بامداد بيات و مهرداد شهسوارزاده بود و پس از آن نيز، بهروز رضوي قطعاتي شعر را بر روي موسيقي فيلم‌هاي بيات كه توسط پسرش اجرا مي‌شد، دكلمه كرد.

*حاشيه هاي مراسم
مسعود رايگان،سيروس ابراهيم زاده،هرمز هدايت،رويا تيموريان،محمد زرين دست،مجيد انتظامي و محمد سرير از مهمانان مهم اين مراسم بودند.
سالن بتهوون خانه هنرمندان پر از جمعيت بود و افراد زيادي نيز ايستاده در اين مراسم شركت كردند.
كمبود كارت باعث به وجود آمدن ازدحام زيادي هنگام ورود به سالن شده بود.
سردار طلايي با فرستادن دسته گلي مراتب قدرداني را به بابك بيات ابراز داشت و بهروز رضوي نيز در اين مورد اظهار خوشحالي كرد اما گفت: اميدوارم دفعه بعد خودشان تشريف بياورند.
مسعود كيميايي كه قرار بود در اين مراسم شركت كند به علت بيماري به اين مراسم نيامد و تلفني از جمعيت عذرخواهي كرد.
غش كردن يكي از حضار باعث شد جو سالن دقايقي به هم بريزد اما پس از خارج كردن اين فرد از سالن وضع دوباره به حالت عادي بازگشت.