طاهره يك خانه‌دار سنتي است كه ظاهرا زندگي خوبي دارد اما از موضوعي رنج مي‌برد كه ما نمي‌دانيم چيست. او زن ساكت، آرام و باوقاري است.

«به همين سادگي» فيلمي از رضا ميركريمي ماجراي زني را روايت مي‌كند به نام طاهره كه زندگي معمولي دارد. خلاصه‌اي از داستان به قرار زير است: طاهره مثل هميشه در خانه است. امروز هم مثل همه روزهاست. لباس‌هاي چرك بايد شسته شوند. ريخت و پاش ديشب بايد جمع‌و‌جور شود. خانه به نظافت احتياج دارد. بچه‌ها از مدرسه مي‌آيند و ناهارشان بايد آماده باشد. همه‌چيز همان طور است كه بايد باشد مثل خيلي از خانه‌هاي ديگر اما...
طاهره يك خانه‌دار سنتي است كه ظاهرا زندگي خوبي دارد اما از موضوعي رنج مي‌برد كه ما نمي‌دانيم چيست. او زن ساكت، آرام و باوقاري است.
زني كه همسر و مادري مهربان و همسايه‌اي دلسوز است.
نشانه‌هاي زيادي در فيلم هست كه آن را شبيه به ليلا و ساراي مهرجويي كرده از جمله تاكيد بر كار آشپزي، پخت و پز و امور ملال‌انگيز زندگي يك زن سنتي.
ساختار روايتي فيلم بسيار ساده و بدون پيچيدگي است. هيچ تنش و كشش بيروني در آن وجود ندارد بلكه تنش اصلي و كش دراماتيك قرار است دردرون طاهره اتفاق بيفتد.
البته ما نمي‌دانيم در اندرون خسته اين زن چه مي‌گذرد و التهاب و غوغاي او ناشي از چيست؟ ظاهرا درد او درد بي‌پولي، بي‌خانماني و بيكاري نيست.
از طرفي روشنفكر و مدرن هم نيست تا دچار از خودبيگانگي زن مدرن يا بهران هويت شده باشد. او زن سنتي خانه‌داري است كه تمام وقتش را به آشپزي، بچه‌داري و همسرداري مي‌گذراند و كمتر فرصت مي‌كند به خود بپردازد.
به همين سادگي داراي يك جريان ساكن است كه همين سكون ويژگي بارزي به آن داده است و عليرغم اين‌كه ممكن است مخاطب چيز فوق‌العاده‌اي در آن مشاهده نكند اما در عين حال از آن لذت خواهد برد.
پرداختن به زنان متوسط جامعه ايراني كه از يك نوع بي‌توجهي و تكرار رنج مي‌برند و احساس بيهودگي مي‌كنند دستمايه ظريفي است كه به راحتي نمي‌توان آن را در قالب اثري سينمايي از گزند شعارزدگي و كليشه‌گرايي مصون داشت اما كارگردان توانسته است به دور از پيامدهاي دوران گذار اين فيلم را ساده و روان عرضه كند. به همين سادگي فيلمي ساده و دوست داشتني درباره زن خانه‌دار است كه به شدت احساس انزوا مي‌كند و نياز فراواني به ديده شدن و حس شدن دارد مجموعه عوامل هنري و فني فيلم براي انتقال اين حس به تماشاگر عملكرد موفقي داشته‌اند اما اشكال بزرگ فيلم‌ همان سرراست بودن و سادگي آن است و ويژگي آثار برجسته هنري كه وجود لايه‌هاي دروني و زيرين در ساختمان ظاهري آنهاست در اثر ديده نمي‌شود.