اخبار داخلی فرهنگ و هنر کيانيان: خودشناسي مقدمه بازيگري

مهر , شنبه 8 تير 1387

کيانيان: خودشناسي مقدمه بازيگري

کيانيان گفت: الگو داشتن در بازيگري درست نيست، زيرا بازيگر را تبديل به فردي مقلد مي‌کند و خلاقيت را از او مي‌گيرد.

رضا کيانيان در نشست با هنرمندان حاضر در هفتمين جشنواره تئاتر بانوان يکي از آرزوهاي خود را در عرصه بازيگري تبديل شدن به شخصيتي کارتوني و بازيگر خوب را کسي دانست که به خودشناسي برسد و راه خودشناسي را به مخاطب بياموزد.
کيانيان در ابتداي اين نشست که شامگاه جمعه هفتم تيرماه در هتل مرمر برگزار شد درباره چگونگي ورود خود به عرصه بازيگري تئاتر و سينما توضيح داد و سپس در پاسخ به سوالي درباره داشتن الگويي براي بازيگري اظهار داشت: الگو داشتن در بازيگري درست نيست، زيرا بازيگر را تبديل به فردي مقلد مي‌کند و خلاقيت را از او مي‌گيرد.
وي افزود: انسان بايد به خود نگاه و خودشناسي را خويشن آغاز کند و دنبال ناشناخته‌هاي وجودش باشد. وجود الگو باعث مي‌شود فرد از مسير خود منحرف شود. در حالي که هدف بازيگر اين است که در ابتدا به خودشناسي برسد و به تماشاگر نيز خودشناسي را بياموزد.
اين بازيگر باسابقه تئاتر و سينما با اشاره به اينکه الگو باعث مي‌شود بازيگر به مکاشفه ناشناخته‌ها نپردازد گفت: خودشناسي باعث يافتن ابعادي در وجود آدمي شده و وي را براي يافتن پاسخ آنها ترغيب مي‌کند. اگر بازيگري مطرح و مشهور مي‌شود دليلش رسيدن به خودشناسي است.
کيانيان در ادامه سخنان خود اظهار داشت: بازيگر خوب تئاتر و سينما کسي است که مخاطب لحظاتي از نقش‌آفريني وي را سال‌ها به خاطر داشته باشد. زيرا به اين طريق بازيگر لحظه‌اي را خلق کرده که شبيه هيچکس ديگري در جهان نبوده است.
وي در پاسخ به اين سوال که در بازي‌هاي خود از تکنيک يا غريزه استفاده مي‌کند گفت: من بازيگري هستم که درباره بازيگري کتاب مي‌نويسم و بعد از مدتي بازي‌هاي خود را تحليل مي‌کنم تا ايرادهاي بازي خودم را بشناسم. هر بازيگر و هنرمندي وقتي به خلق اثري مي‌پردازد نبايد به تکنيک فکر کند، زيرا باعث مي‌شود خلاقيت خود را از دست بدهد.
بازيگر "آژانس شيشه‌اي" هنرمند را هنگام خلق اثر به فردي ديوانه تشبيه کرد که به فکر تکنيک نيست و توضيح داد: ما دو ستاد فرماندهي خودآگاه و ناخودآگاه در بدن داريم. بازيگر در زمان تمرين با خودآگاه خود عمل و همه موارد را وارد ناخودآگاه مي‌کند. اما روي صحنه اين ناخودآگاه بازيگر است که عمل مي‌کند و خودآگاه وظيفه کنترل آن را بر عهده دارد.
وي بازيگري را با رانندگي مقايسه کرد و گفت: ما ابتدا براي آموختن رانندگي با مشکل مواجهيم. ولي وقتي آن را آموختيم ديگر به راحتي رانندگي مي‌کنيم. فقط زماني که خودرو دچار نقص شود به صورت خودآگاه آن را برطرف مي‌کنيم. بازيگر خوب کسي است که ناخودآگاه خود را آموزش بدهد. چون هر چه ناخودآگاه آموزش‌ديده‌تر باشد روي صحنه بازيگر را بهتر ياري خواهد کرد.
اينکه يک هنرمند تا چه حد از حرف‌هاي ديگران در خصوص بازي خود مي‌تواند به خودشناسي برسد پرسشي بود که مطرح شد و کيانيان در پاسخ به آن با اشاره به صادق بودن بازيگر با خود به عنوان لازمه بازي خوب، خود را از بازيگراني معرفي کرد که پيش از اينکه ديگران آنها را نقد کنند، خود اقدام به تحليل و بررسي نقش‌هايشان مي‌کنند.
در ادامه نشست وقتي خواسته شد کيانيان الگوي مورد علاقه خود را معرفي کند، وي تبديل شدن به شخصيت‌هاي کارتوني را از خواسته‌ها و آرزوهاي تمامي دوران زندگي‌اش عنوان کرد و گفت: من هنوز هم به تماشاي فيلم‌هاي کارتوني مي‌نشينم زيرا تخيل موجود در آنها را دوست دارم و آرزو مي‌کنم روزي برسد که تبديل به يکي از شخصيت‌هاي کارتوني بشوم.
کيانيان در پاسخ به تعجب حاضرين در خصوص اين مطلب و پافشاري براي گرفتن پاسخي عقلاني‌تر تصريح کرد: ما همواره دوست داريم انسان‌هاي ديگر نيز مانند ما فکر و هر آنچه ما مد نظرمان است مطرح کنند. اين يکي از دلايلي است که باعث از بين رفتن ديالوگ و به وجود آمدن مونولوگ در روابط ميان انسان‌ها مي‌شود.
وي در بخش ديگر سخنان خود در پاسخ به نقدي درباره نقش‌هايي که ايفا کرده گفت: همه ما پيشفرض‌هايي در جهان داريم و بازيگر مي‌تواند روي صحنه پيشفرض‌هاي تماشاگر را حفظ کند يا به هم بريزد. در جهان هنر قانون ثابت وجود ندارد بلکه قواعد کلي باعث فراهم شدن فضاي لازم براي رشد مي‌شود. در صورتي که قانون تثبيت‌شده در هنر محدوديت ايجاد مي‌کند.
اين بازيگر سينما درباره چگونگي تداوم حس در مقابل دوربين اظهار داشت: تنها راهي که براي تداوم حس مقابل دوربين وجود دارد تجربه کردن مستمر و حضور مداوم در مقابل دوربين است. يکي از راههاي قابل دسترس براي اين تجربه ساخت فيلم با دوربين‌هاي خانگي و تکرار و بررسي آن است.
در پايان اين نشست وقتي از کيانيان پرسيده شد هدفش از بازيگري چيست پاسخ داد: هدف من از بازيگري لذت بردن شخصي است. من از آن دسته بازيگراني نيستم که معتقدند براي مردم و هدفي متعالي بازي مي‌کنند و فقط براي لذت شخصي بازي مي‌کنم. زيرا معتقدم وقتي لذت شخصي در خلق اثر هنري موجود باشد اين لذت به ديگران نيز منتقل مي‌شود.
نشست‌هاي صميمانه هنرمندان شهرستاني حاضر در هفتمين جشنواره سراسري تئاتر بانوان با حضور بازيگران حرفه‌اي سينما و تئاتر برگزار مي‌شود که فاطمه معتمدآريا اولين ميهمان اين نشست‌ها بود.