\
نتايج يك مطالعه ۳ ساله در استان مازندران، از ظهور دوباره بيماري سرخك در افرادي كه عليه اين بيماري واكسينه شده بودند، خبر ميدهد.
اين نتايج را نشريه علمي «پزشكي مناطق حارهاي» در شماره ۳۷ خود كه به شكل اينترنتي در دسترس قرار گرفته منتشر كرده است؛ مطالعهاي كه ۴ پژوهشگر از مركز كنترل و جلوگيري از بيماريهاي عفوني و بخش بيماريهاي عفوني كودكان در دانشگاه علوم پزشكي ساري آن را انجام دادهاند.
براساس اين گزارش، كمترين ميزان آلودگي به ويروس سرخك در ايران در سال ۱۹۸۸ ميلادي گزارش شده كه تا سال ۲۰۰۰ ميلادي (۱۳۷۹شمسي) نيز ادامه داشته؛
اما بر خلاف انتظار در سالهاي اخير تعداد مبتلايان به سرخك در ايران رو به افزايش گذاشته است.
اين در حالي است كه مسئولان مركزمبارزه با بيماريهاي واگير وزارت بهداشت، افزايش موارد ابتلا به سرخك در سالهاي اخير را به شدت تكذيب كرده و معتقدند كه ايران با آمار تنها ۸ مبتلاي تأييد شده در سال گذشته، در ميان كشورهايي واقع شده است كه در مرحله حذف سرخك قرار دارند.
البته آنچه در گزارش جديد از آن بهعنوان «نگراني» نام برده شده وقوع سرخك در ميان جواناني است كه در دوران كودكي عليه ويروس سرخك واكسينه شده بودند، چرا كه بيشترين تعداد مبتلايان گزارش شده در سنين بين ۱۰ تا ۱۹ سالگي بوده اند؛ گروهي كه در كودكي در ۲ نوبت واكسن دريافت كرده بودند.
نمودارهاي آماري موجود در گزارش هم نشان از افزايش تعداد مبتلايان به سرخك در مدت ۳ سال دارند؛ بهطوري كه تعداد اين افراد در يك حوزه آماري از ۱۹۶ نفر در سال ۲۰۰۰ ميلادي به ۲۹۶ نفر در سال ۲۰۰۳ افزايش يافته است.
دكتر مسعود امين زاده، متخصص ايمونولوژي، با اشاره به احتمال كم ابتلا به سرخك درصورت انجام واكسيناسيون به همشهري ميگويد: افرادي كه به سرخك مبتلا ميشوند بدون شك تا آخر عمر ايمني خواهند داشت اما با يك بار واكسينه شدن هم تقريبا تا آخر عمر اين ايمني ايجاد ميشود.
وي در ادامه به افرادي اشاره ميكند كه سيستم ايمني خوبي ندارند و بهاصطلاح Non Response ناميده ميشوند و ميافزايد: اين افراد ممكن است بهدليل ضعف سيستم ايمني با وجود واكسيناسيون مبتلا شوند البته باز هم تاكيد ميكنم كه ممكن است، چرا كه شرايط تهيه واكسن و شرايط نگهداري از آن هم اهميت زيادي در ايجاد ايمني در افراد دارد.
با اين اوصاف، دكتر مينو محرز، متخصص عفوني و استاد دانشگاه علوم پزشكي تهران معتقد است كه اگر اين مطالعه قابل استناد باشد، بايد كميته كشوري براي آن تشكيل شود.
وي در اين زمينه به همشهري ميگويد: با توجه به انجام واكسيناسيوني كه صورت گرفته است چند احتمال پيش روداريم؛ اول اينكه اين بيماري شبيه به سرخك باشد با بثورات جلدي شبيه به آن، اما اگر سرخك تاييد شده باشد از آنجايي كه واكسيناسيون سراسري بوده و براي تمام كشور از واكسنهاي مورد تاييد يونيسف استفاده كرده ايم، بايد در نگهداري آن مشكلي وجود داشته مثلا چرخه سرد به خوبي رعايت نشده باشد.
نكته ديگري كه دكتر محرز به آن اشاره ميكند و احتمالش خيلي كمتر است، اين است كه جمعيت مبتلايان حاضر در زمان واكسيناسيون، سني بالاتر يا پايينتر از جمعيت واكسينهشونده داشتهاند يعني يا زير ۵ سال يا بالاي ۲۵ سال بودهاند.
البته نكته قابل توجه در گزارش منتشر شده هم دقيقا همين است كه تعداد بيماراني كه هرگز واكسن سرخك دريافت نكردهاند از تعداد آنهايي كه ۲ بار واكسينه شده بودند كمتر بوده است.
اما چيزي كه در اين گزارش نگرانكننده بهنظرمي رسد، اين است كه در اين ميان، پژوهشگران بر اين باورند كه علاوه بر موضوع كاهش اثر ايمنيزايي واكسنها در اثر روشهاي نادرست نگهداري و حملونقل، اين احتمال نيز وجود دارد كه استفاده از روشهاي دقيقتر در آمارگيري بهداشتي در ايران به درك صحيحتري از گسترش همهگيريها و تعداد بيماران منجر شده باشد.
با اين همه، نتايج اين تحقيق جديد كه حاكي از دو برابر شدن تعداد مبتلايان در مدت ۳ سال در ايران دارد، موضوعي نگرانكننده است كه مسئولان وزارت بهداشت آن را رد ميكنند و معتقدند نه تنها بهدليل يخ زده بودن واكسنها در زمان حمل، هيچ امكاني براي اشكال در حملونقل نميتواند وجود داشته باشد، بلكه كساني كه ۲ بار واكسينه شدهاند تحت هيچ شرايطي امكان ندارد كه دوباره مبتلا شوند و اين بيماري هم احتمالا سرخك نبوده و چيزي شبيه به سرخك است.
| 
ابهام در مورد ظهور دوباره سرخك در شمال ايران
