اخبار داخلی گزارش ويژه اردوی داخلی، مربی داخلی، بازیكن داخلی...

ابرار ورزشی , دوشنبه 31 تير 1387

اردوی داخلی، مربی داخلی، بازیكن داخلی...

سهراب سپهری می گوید: ساده باشیم، ساده باشیم چه در باجه یك بانك چه در زیر درخت.

سهراب سپهری می گوید: ساده باشیم، ساده باشیم چه در باجه یك بانك چه در زیر درخت. حكایت سهراب یا به عبارتی بهتر «قرائت» او از سادگی نه زود باوری یا سهل انگاری كه اصلی است جهانشمول دال بر رعایت قواعد بین المللی به طور مثال،شبه روشنفكر نمایی كه پاتوقش كافی شاپ های شمال شهر است در خلوت سینمای بونوئل را می بلعد اما در حضور جمع همكاری این سینماگر فقیه با سالوادور دالی نقاش را به سُخره می گیرد و از نفی هیچ كس ولو جان لاك، گوگن یا نیچه و ... هم ابایی ندارد. حالا قصه سازمان تربیت بدنی نیز همین طور شده است زیرا علی آبادی كه در خلوتش با سرمربی تیم ملی توصیه به سبك یابی كرده بود به طرفه العینی تغییر رویه داده و حتی برگزاری اردوها ی تداركاتی در خارج از خاك ایران را هم به صلاح فوتبال ما نمی داند! خلاصه مانده ایم دم خروس را باور كنیم یا قسم حضرت عباس (ع) را.

*چرا برای برگزاری اردو به خارج از كشور می روند؟
۱) قرار بود ایران برگزار كننده ۱۲ دیدار دوستانه باشد كه شماری از این رقبای تداركاتی از اهالی قاره سبز به حساب می آیند لذا نظر به دوری مسافت تا كشورمان و نیز پرهیز تیم های اروپایی در فصل آماده سازی از سفر به قاره های دیگر ترتیبی اتخاذ شد تا ما نزدیك به آنها اردوی خود را برگزار كنیم و مانع فوق را از پیش رو برداریم.
۲) یكی دیگر از فواید اردوهای خارج از ایران پرهیز از حواشی رسانه ای و امكان داشتن تمركز بیشتر روی تمرینات است. وقتی تیم در داخل كشور باشد برای خروج از اردو دلایل بیشتری به وجود می آید و رسانه ها نیز با مصاحبه گرفتن و خبر سازی مانع از تمركز لازم جهت برگزاری مناسب تر تمرینات می شوند.پس... وقتی به دایی برای هدایت تیم ملی كشورمان اعتماد كرده ایم، تفكر و تجربه و تخصص او در تشخیص به صلاح بودن برگزاری اردو در خارج از كشور را نیز بپذیریم و این قدر وارد حیطه هایی كه خارج از معلوماتمان است نشویم.

* ریشه این تعلق خاطر افراطی در كجاست؟
خاطرتان باشد علی آبادی از همان روز اولی كه به سازمان آمد با مربیان خارجی موافق نبود. به نقل از دادكان فشارهای زیادی به فدراسیون او وارد آمد تا تیم ملی كشورمان با مربی غیر ایرانی به جام جهانی نرود. این فشارها بعد ها تبدیل به اختلافاتی عمیق شد تا در نهایت شاهد دخالت فیفا و تعلیق فوتبال ایران باشیم.
در ادامه و در حالی كه مصطفوی قصد داشت با یك مربی بزرگ خارجی وارد مذاكره شود سازمان«قلعه نویی» را به او تحمیل كرد تا تیمی كه به زعم علی آبادی «به خاطر ضعف یك خارجی نتوانسته بود پرتغال و مكزیك را شكست بدهد» قهرمان آسیا شود اما همه دیدیم كه در یكی از ضعیف ترین دوره های جام ملت ها كشورمان چقدر راحت از راه یابی به جمع ۴ تیم برتر این مسابقات نیز باز ماند. در ادامه امید به اصلاح این رویه داشتیم، اما باز هم فدراسیون از كلمنته به دایی رسید، همچنانكه پرسپولیس نیز نتوانست با یك گزینه خارجی به توافق نهایی دست یابد، بنابراین... «در» همچنان بر همان پاشنه می چرخد وما نمی دانیم این میل افراطی به شعار «ایرانی جنس ایرانی بخر» ریشه در كدام باور سیاسی دارد.

* چه برداشت كرده ایم از این شعار؟
دموكراسی می گوید: مردم در انتخاب رویه و اعتقادشان آزادند، به همین خاطر به ایده های رئیس احترام می گذاریم، اما مگر می شود بدون مراوده با دنیای بیرون پیشرفت كرد و از قله های موفقیت بالا رفت؟ وقتی می گوییم برای آماده تر شدن تیم ملی باید با تیم های خوب دنیا بازی كنیم این به معنای آن است كه حتی علی آبادی هم گاهی پای بند اصول ثابت شده و بین المللی است منتهی بعضی وقت ها او ناگهان حرفی خلاف واقعیت می زند كه منجر به واكنش نشان دادن ازسوی كارشناسان می گردد. اینكه نباید برای برگزاری اردو از كشور خارج شد به همان اندازه مفید فایده است كه از اصرار به همكاری با قلعه نویی بهره گرفتیم بله! می شود مرزها را بست و یك جام جهانی ایرانی هم برگزار كرد(!) اما جام بدون جهان كه جام جهانی نمی شود و این بدان معناست كه نباید در مراوده با جهان بیرونی به دنبال «محدودیت سلام های» بی دلیل باشیم.