 |
توصيه روز |
 |
 |
| :: بازار کامپيوتر :: |
 |
|
| :: نکته آموزشی :: |
|
|
|
 |
 |
|
 |
|
|
|
|
|
همشهری انلاین , شنبه 13 مهر 1387 |
|
 آزادي مطبوعات و امنيت ملي
|
| | | |
 | وظيفه خبرنگار انتشار دقيق و بيطرفانه اخبار است و اين بر عهده مردم است که عملکرد رهبران منتخب خود را مورد قضاوت قرار دهند.
| 
سردبيران دو روزنامه بزرگ آمريكايي در مقالهاي مشترك به اين پرسش اساسي پرداختهاند كه آيا آزادي بيان در زمان جنگ با امنيت ملي مغايرت دارد؟
«دين باکي» سردبير روزنامه «لسآنجلستايمز» و «بيلکلر» سردبير روزنامه «نيويورکتايمز» ديروز شنبه در مقالهاي که همزمان در هر دو روزنامه چاپ شد، به تشريح رابطه بين امنيت ملي و آزادي مطبوعات پرداختند.
در حال حاضر بيش از 140 هزار سرباز آمريکايي در عراق در حال نبرد هستند و کاخ سفيد براي جلوگيري از تکرار حملات تروريستي يازده سپتامبر تدابير شديد امنيتي به مورد اجرا گذارده است.
رسانههاي آمريکايي در اين شرايط با اين دشواري روبرو شدهاند که در بين گزارشهاي محرمانهاي توسط منابع خود در در درون حکومت دريافت ميکنند چه اخباري را منتشر کنند که ضمن آگاهيرساني در زمينه نحوه اداره کشور، امنيت ملي را به خطر نياندازند.
به نوشته اين دو سردبير، سياستمداران آمريکا از يکسو خواستار استفاده از قدرت رسانهها در انتشار اخبار موفقيتهاي خود هستند و از سوي ديگر تلاش ميکنند مانع از افشاي اسناد محرمانه شوند.
اين دو روزنامه نگار تأکيد كردهاند که خبرنگاران هرگز گزارشهاي محرمانهاي که جان افراد را به خطر مياندازد منتشر نميکنند.
براي نمونه خبرنگاران مستقر در عراق و افغانستان از گزارش عمليات و يا اطلاعاتي که ممکن است مورد استفاده شورشيان قرار گيرد خودداري ميکنند.
کشمکش بين رسانهها و حکومت آمريکا از حملات يازده سپتامبر سال 2001 تاکنون افزايش قابل توجهي يافته است.
به گفته جيم اوگردي استاد دانشکده خبرنگاري دانشگاه نيويورک اين تنشها امر جديدي نبوده بلکه مقتضاي دوران جنگ هستند: «اگر شما تاريخ مطبوعات در جنگ ويتنام را مطالعه کنيد ميبينيد که اين وضعيت جديدي نيست. در دوران جنگ هرگاه روزنامه نگاران از اشتباهات و شکستهايي که در جنگ رخ داده مطلع ميشوند، حکومت که خواهان محرمانه نگهداشتن اين موضوعات است ترجيح ميدهد به جاي آنکه از خود دفاع کند و يا به اشتباهات خود اعتراف کند مطبوعات را مورد هدف قرار دهد. من فکر نميکنم که اوضاع کنوني تهديدي جديد عليه مطبوعات باشد بلکه هرگاه کشور در جنگ قرار دارد اين نوع کشمکشها نيز بوجود ميآيند».
اما به نوشته دين باکي و بيل کلر مسئله امنيت ملي يک کشور آنقدر مهم است که تصميمگيري بر سر آن را نبايد تنها به حکومت سپرد بلکه بايد به کمک رسانهها مردم را نيز در آن سهيم نمود.
آنها ميافزايند سرنخ يک گزارش محرمانه معمولاً توسط يک مسئول با وجدان به خبرنگار يک رسانه داده ميشود. اين رسانه نيز پس از بررسيهاي کامل و اطمينان از درستي خبر به حکومت فرصتي محدود ميدهد که درباره صحت و سقم آن و نيز تأثير انتشار آن بر امنيت ملي اظهار نظر کند.
اگر استدلال مقامهاي حکومت مورد پذيرش قرار گيرد از انتشار آن خودداري ميشود. درغيراينصورت مطلب مورد نظر براي اطلاع عموم منتشر خواهد شد.
سال گذشته روزنامه نيويورکتايمز از برنامه استراق سمع شهروندان آمريکايي توسط حکومت اين کشور مطلع شد اما به دلايل امنيتي از انتشار آن به مدت يکسال خودداري کرد. ماه گذشته پس از آنکه سردبيران روزنامه به اين نتيجه رسيدند که استدلال حکومت براي عدم انتشار اين خبر ديگر قانع کننده نيست اقدام به انتشار آن کردند.
آقاي اوگردي تأکيد ميکند که با توجه به اوضاع وخيم عراق تنش بين دولت جورج بوش و رسانههاي آمريکا به مسئلهاي بسيار جدي تبديل شده است: «من وقتي ميگويم که در تاريخ آمريکا اين نوع کشمکشها بين مطبوعات و حکومت دورهاي هستند به اين معنا نيست که اين وضعيت جدي نيست. حکومت تهديدي جدي متوجه مطبوعات ميکند. آنها که بر سر قدرت هستند کوشش ميکنند که از مطبوعات براي افزايش آراي خود استفاده کنند. آنها تلاش ميکنند به جاي پاسخگويي به هراس و عصبانيت مردم نسبت به جنگ در عراق نگراني آنها را به سوي مطبوعات منحرف ميکنند».
دين باکي و بيل کلر در مقاله خود تأکيد كردهاند که وظيفه خبرنگار انتشار دقيق و بيطرفانه اخبار است و اين بر عهده مردم است که عملکرد رهبران منتخب خود را مورد قضاوت قرار دهند.
| | | | | | | | | | |
|
|
تحليل |
|
|
| :: تا انتخابات :: |
|
|
| :: اقتصادی :: |
|
|
| :: فناوری اطلاعات :: |
|
|
| :: روی خط جوانی :: |
|
|
| :: ورزش :: |
|
|
| :: فرهنگ و هنر :: |
|
|
| :: حوادث :: |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
