 |
توصيه روز |
 |
 |
| :: بازار کامپيوتر :: |
 |
|
| :: نکته آموزشی :: |
 |
|
|
 |
 |
|
 |
|
|
|
|
|
ابرار ورزشی , دوشنبه 18 خرداد 1388 |
|
باختیم آقای قطبی باختیم
|
| | | |
 | افشین قطبی عوض نشده بود و همانی بود كه می شناختیم. او باز هم با همان ادبیات كلامی و انرژی های مثبت گذشته اش وارد ایران شد تا راه صعود تیم ملی را به جام جهانی هموار كند.
| 
۱- افشین قطبی وقتی به تهران سفر كرد تا هدایت تیم ملی را رسماً برعهده بگیرد، با شوق و ذوق خاصی از صعود تیم ملی به جام جهانی صحبت كرد. او تیم ملی را تیم ۷۰ میلیون نفری خواند و مدعی شد كه با انرژی مثبت ۷۰ میلیون ایرانی به جام جهانی صعود خواهیم كرد. افشین قطبی عوض نشده بود و همانی بود كه می شناختیم. او باز هم با همان ادبیات كلامی و انرژی های مثبت گذشته اش وارد ایران شد تا راه صعود تیم ملی را به جام جهانی هموار كند.
۲- كمی كه جلوتر رفتیم، داستان كمی عوض شد. افشین قطبی كه به نظر می رسید بیش از همیشه انرژی دارد و از حضور در راس هدایت تیم ملی حسابی ذوق زده شده است، در كنفرانس مطبوعاتی اش پا را از واقعیت ها خیلی فراتر گذاشت و اعلام كرد كه ایران یك روزی قهرمان جام جهانی می شود و این مساله را جزو رویاهای خودش با تیم ملی خواند. آنجا بود كه بیشتر از گذشته نگران قطبی و تیم ملی شدیم.
۳- تیم دوم اندونزی را با ۵ گل بردیم و قطبی خوشحال تر از گذشته اعلام كرد كه تیمش با روحیه ای بالا به چین سفر خواهد كرد. وقتی به چین یك بر صفر باختیم سرمربی تیم ملی اعلام كرد كه مطمئن است ایران كره شمالی را در خانه اش شكست می دهد. او در تفكراتش بارها و بارها كره شمالی را آنالیز كرده بود و مطمئن بود كه در این بازی حساس و سرنوشت ساز ۳ امتیاز بازی را می گیرد و با دست پر به تهران برمی گردد.
۴- ذوق بچگانه ای داشتیم. حضور در جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی با حرف های سرمربی جدید تیم ملی آنقدر شیرین بود كه در تفكرات مان به مقدماتی جام جهانی ۹۸ فرانسه سفر كردیم. یادش به خیر، آن زمان ۱۰- ۱۲ سال جوان تر بودیم و پس از حماسه ملبورن چه شوق و ذوقی داشتیم. برای لحظاتی اشك در چشممان جمع شد و احساس كردیم كه اگر دوباره این اتفاق بیفتد، مردم چقدر خوشحال می شوند. دوباره شور و شوق سراسر جامعه را فرا می گیرد. برای مردمی كه زیرفشار اقتصادی كمر راست نمی كنند، چه بهانه ای برای شادی كردن، بهتر از صعود به جام جهانی است؟ مردمی كه آخرین جشن فوتبالی آنها كه با شور و شوق فراوان همراه بود، همان مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه و بعد از بازی تیم ملی مقابل استرالیا بود.
۵- در بازی مقابل كره شمالی، افشین قطبی همانی بود كه می شناختیم و انتظارش را داشتیم. كره شمالی تیمی نبود كه برای ما درد سر ایجاد كند و فراتر از انتظار هم ظاهر نشد اما سرمربی ایران نشان داد كه در بازی های خارج از خانه نمی تواند نتیجه بگیرد. حالا چه با پرسپولیس مقابل استقلال اهواز، ابومسلم یا مقاومت سپاسی باشد یا با تیم ملی مقابل چین یا كره شمالی باشد. او بازی های خارج از خانه را نمی تواند در آورد و نتیجه بگیر نیست.
۶- افشین قطبی می تواند از كسب این یك امتیاز خارج از خانه خوشحال باشد و به آینده امیدوار اما این یك امتیاز برای ما فرقی با شكست نداشت. در روزی كه قطبی باید ۳ امتیاز را در پیونگ یانگ می گرفت تا امید و شوق عمومی در جامعه به حداكثر خود برسد و ملی پوشان هم با امید و انگیزه بالایی به مصاف امارات و كره جنوبی بروند. افكار عمومی از این یك امتیاز ناراحت شده و امید چندانی به صعود تیم ملی به جام جهانی ندارد و ملی پوشان هم قطعاً با امیدواری از صعود به جام جهانی صحبت نخواهند كرد.
۷- این مساوی یك سیلی محكم تو گوش آن ذوق كودكانه ما بود. انگار نمی توانیم بدون بازی كردن با اعصاب مردم و استرس به جام جهانی صعود كنیم. باید تا لحظه آخر حرص بخوریم و جان به لب بشویم تا شاید بلیت حضور در آفریقای جنوبی را به دست آوریم، شاید. از یكی از دوستانم می پرسم: اگر علی دایی سرمربی تیم ملی بود، نمی توانست یك تساوی بدون گل در پیونگ یانگ بگیرد؟ كه جواب می دهد: اگر من و تو هم روی نیمكت بودیم، می توانستیم این یك امتیاز را بگیریم.به نظر شما در این شرایط نیازی به حضور قطبی و صرف این همه وقت و انرژی و هزینه بود تا یك مساوی بدون گل در پیونگ یانگ بگیریم.
| | | | | | | | | | |
|
 |
تحليل |
 |
 |
| :: تا انتخابات :: |
 |
|
| :: اقتصادی :: |
 |
|
| :: فناوری اطلاعات :: |
 |
|
| :: روی خط جوانی :: |
 |
|
| :: ورزش :: |
 |
|
| :: فرهنگ و هنر :: |
 |
|
| :: حوادث :: |
 |
|
|
 |
 |
|
 |
|
|