پنجشنبه 28 خرداد 1405

 
 
     
 
     
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
آگهي درهموطن 
اخبار در موبايل 
آرشيو روزنامه 
تماس با ما 
توصيه روز
:: بازار کامپيوتر ::
معرفی تبلت چهار هسته‌يی شرکت ASUS‎
:: نکته آموزشی ::
چگونه گوشی اورجینال را از تقلبی تشخیص دهیم؟

اخبار داخلی فرهنگ و هنر وقتی كه تئاتر قربانی می‌شود

 
 

دوشنبه 23 شهريور 1388

وقتی كه تئاتر قربانی می‌شود

 
 

شكی وجود ندارد كه جامعه از لایه‌های مختلفی تشكیل شده و برای پاسخگویی به تمام نیازهای فرهنگی و هنری تمامی‌ اقشار موجود در یك جامعه محتاج برنامه‌ریزی‌ مدونی در راس امور فرهنگی و هنری كشور هستیم.

شكی وجود ندارد كه جامعه از لایه‌های مختلفی تشكیل شده و برای پاسخگویی به تمام نیازهای فرهنگی و هنری تمامی‌ اقشار موجود در یك جامعه محتاج برنامه‌ریزی‌ مدونی در راس امور فرهنگی و هنری كشور هستیم.
در این میان هنر تئاتر در ایران و بخصوص در كشورهای صاحب این هنر به عنوان هنر مادر و مولدی شناخته می‌شود كه می‌توان میزان رشد و پیشرفت جریان فرهنگی و سطح دانش بصری و اجتماعی رایج در هر جامعه‌ای را بر اساس آن محك زد. در همین خصوص و به دلیل پاسخگویی به نیازهای فرهنگی و هنری یك جامعه و برنامه‌ریزی برای بهره‌بردن تمامی‌ افراد از برنامه‌های تولیدی فرهنگی و هنری، لزوم تاسیس یك اتاق فكر برای برنامه‌ریزی جهت كلیه گونه‌های هنری در تمام نهاد‌ها و ارگان‌های متولی ارتقای سطح فرهنگ هر كشور امری بدیع و حتمی ‌است.

*صد حیف كه آن رفت!
با طی كردن و پشت سر گذاشتن ۳ دهه از انقلاب اسلامی‌ و با وجود تاكید كلیه مسوولان و هنرمندان نمایش لزوم تاسیس سالن‌های متعدد اجرای هنر تئاتر به منظور دستیابی به اعتلای این هنر و بالا بردن سطح فرهنگی جامعه بارها و بارها شنیده شده و شاهد بودیم كه طی چند سال اخیر و با پیگیری‌های مسوولان و هنرمندان دلسوز امور نمایش سالنی با عنوان مجموعه نمایشی ایرانشهر در پایتخت كشور افتتاح شد. اما مساله‌ای كه طی چند ماه گذشته از سال ۱۳۸۸ ذهن اهالی تئاتر را به خود معطوف كرد برنامه‌ریزی مدیران بنیاد فرهنگی هنری رودكی و تالار وحدت پیرو صحبت‌های دكتر محمدحسین ایمانی خوشخو، معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی‌ در حاشیه نشست جشنواره هنری عدالت و امید كه اسفند سال گذشته برگزار شد، بود. تاكید آن نشست بر لزوم توجه به هنر موسیقی ملی و ارزشی استوار بود و اولین گام برای تحقق این خواسته گرفتن تالار وحدت از هنرمندان تئاتر بود كه طی سال جاری و البته سال‌های آتی، دیگر امكان استفاده از این سالن برای اجرای نمایش‌های خود را نخواهند داشت. این نكته را نیز نمی‌توان فراموش كرد كه امكانات فنی تالار وحدت مانند صحنه‌گردان، بالابر و پایین‌بر و پرده‌ها و بازیگران كه لازمه اجرای برخی از آثار نمایشی پرتعداد و حجیم است از امكانات اختصاصی این سالن به شمار می‌رود كه در منطقه خاورمیانه یگانه است و در هیچ‌یك از سالن‌های نمایشی موجود در كشور یافت نمی‌شود.

* داستان از كجا شروع شد
محمدحسین ایمانی خوشخو، معاون هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ‌در حاشیه نشست اولین جشنواره فرهنگی هنری عدالت و امید كه اسفند سال گذشته برگزار شد گفته بود: به دلیل خواست‌های مكرر و بحق اهالی موسیقی، از سال آینده تالار وحدت به طور كامل در اختیار حوزه موسیقی قرار می‌گیرد. در سال‌های اخیر به دلیل كمبود فضاهای نمایشی، تالار وحدت كه جزو معدود سالن‌های استاندارد موسیقی كشورمان محسوب می‌شود، در اختیار اهالی تئاتر قرار گرفته بود؛ هرچند كمبود فضای تئاتری همچنان وجود دارد، ولی باید به خواست‌های بحق و منطقی حوزه موسیقی نیز توجه كنیم و این تالار تخصصی را به آنان بازگردانیم؛ البته با هماهنگی بنیاد فرهنگی ‌ هنری رودكی كه اداره تالار وحدت را برعهده دارد. وقتی كارهای حوزه موسیقی كم است، می‌توان این مكان را به طور مقطعی در اختیار تئاتری‌ها قرار داد، ولی اولویت همچنان با حوزه موسیقی است.
این مطالب در شرایطی مطرح شد كه اصغر امیرنیا، مدیرعامل بنیاد فرهنگی هنری رودكی در واكنش اولیه به این خواست معاونت هنری ارشاد رویكرد جدید این بنیاد را اینچنین بیان كرد: این بنیاد براساس رسالت‌هایی كه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی‌ به عهده‌اش نهاده است، وظیفه دارد از فعالیت‌های حرفه‌ای موسیقی، تئاتر و هنرهای تجسمی‌ پشتیبانی كند. تالار وحدت، سالن تخصصی موسیقی است و بدون هیچ جانبداری از رشته‌ای خاص، با همه توان برای پیشرفت فعالیت‌های این رشته تلاش می‌كنیم و بازگرداندن این تالار نباید موجب ناراحتی تئاتری‌ها شود.
نكته جالب توجه این بود كه بر اساس گفته محمدرضا كارگر، مدیر تالار وحدت در نشست تشریح فعالیت‌های این تالار كه تیر امسال برگزار شده بود به طراحی تقویم اجراهای این تالار برای اولین بار در سال ۸۸ اشاره كرد كه تمامی ‌روزهای آن نیز به صورت كامل بسته شده است و تنها اجرای مناسبتی ۲ اثر نمایشی «فرزند صبح زمین» به كارگردانی حسین مسافرآستانه و «هفت‌خوان رستم» به كارگردانی پری صابری كه قرارداد آن از سال پیش بسته شده بود در برنامه اجرای نمایشی تالار وحدت در سال ۸۸ گنجانده شده بود.

*در نظام طبیعت ضعیف پایمال است
حسین مجیدیان، مدیر امور عمومی تالار وحدت با دفاع از سیاست عدم اجرای نمایش در سالن اصلی تالار وحدت در طول ماه‌های باقیمانده از سال می‌گوید: هنرمندی مانند خانم پری صابری با وجود سال‌ها تلاش در تولید آثار نمایشی بر اساس شاهنامه‌ فردوسی، آخرین اثر خود را در این تالار اجرا كرد و بوضوح قابل لمس بود كه بعد كیفی این اثر با آثار قبلی این هنرمند اختلاف آشكاری ‌داشت. لازم است در راستای حفظ و گسترش تعداد مخاطبان علاوه بر اهمیت آسیب‌شناسی نمایش‌های فاخر به تولید و اجرای آثار دیگر هنری نیز بپردازیم و اجرای تئاتر را به سالن‌های اختصاصی این هنر در سطح شهر بسپاریم. همچنین امیرنیا، مدیر بنیاد فرهنگی هنری رودكی در این باره خاطرنشان می‌كند: از آنجا كه بازیگران حوزه نمایش زیاد هستند و معمولا اجراهای تئاتر با گروه‌های موسیقی تداخل پیدا می‌كند، تصمیم گرفتیم با همفكری مدیران معاونت هنری بخش تئاتر را در قیاس با سال‌های گذشته كم كنیم. برنامه ما در طول سال جاری كاملا مشخص است و بنا داریم تالار وحدت در سال ۸۸ و سال‌های آینده برای كمك كردن به اعتلای موسیقی كشور تلاش خود را بیشتر معطوف به این هنر كند و اولویت اول خود را بر پایه حمایت از اجراهای موسیقی قرار دهد تا هنرهای نمایشی؛ بنابراین با توجه به سیاست در پیش گرفته شده هیچ تئاتری چه مناسبتی و چه غیرمناسبتی در تالار وحدت اجرا نخواهد شد، چرا كه تمام تلاشمان بر این است كه استانداردها را برای موسیقی در این تالار فراهم آوریم و آن را به سالن مختص موسیقی تبدیل كنیم تا هنرمندان این حوزه نیز از سالن‌های دیگر از جمله تالار بزرگ كشور فاصله بگیرند و به جایی كه خانه خودشان است، روی بیاورند.
كارگر، مدیر تالار وحدت نیز در راستای تاكید این سیاست نادرست می‌افزاید: قصدمان این است بی‌مهری‌هایی را كه به هنر موسیقی و هنرمندان آن به دلیل كم‌توجهی تحمیل شده است جبران كنیم و همچنین تعهد می‌كنیم با گروه‌های موسیقی نهایت همكاری را داشته باشیم تا هیچ مانعی متوجه گروه‌های موسیقی طرف قرارداد با تالار وحدت نشود.
مدیر تالار وحدت درباره اجرای كوتاه‌مدت و چند‌روزه بعضی آثار هنری كه با هزینه سنگینی تهیه می‌‌شوند مانند نمایش «پرنیان هفت‌رنگ» نیز یادآور می‌شود: بعضی برنامه‌ها متولیان خاص خود را دارند و فقط از ما زمانی را برای اجرا تقاضا دارند، هرچند ما محدودیتی نیز برای آنها قائل نشده‌ایم. گاهی دیده شده است كه به دلیل استقبال این زمان تمدید شده یا در مواردی نیز به دلیل عدم استقبال زودتر از زمان تعیین شده به كار خود پایان دادند.
با شنیدن و دقت در این گفته‌ها تنها نكته‌ای كه به ذهن هنرمندان تئاتر و دوستداران این هنر می‌رسد زمزمه این ضرب‌المثل تلخ و دردناك، اما واقعی است كه برو قوی شو اگر راحت جهان طلبی/ كه در نظام طبیعت ضعیف پایمال است.

*تئاتر را بیش از این به انزوا نكشانیم
پری صابری، نویسنده و كارگردان نام‌آشنای تئاتر ایران درباره اجرا نشدن تئاتر در تالار وحدت می‌گوید: من به شخصه از این‌كه دیگر امكان اجرای تئاتر در تالار وحدت وجود ندارد و مسوولان قصد دارند فقط به موسیقی بپردازند دلشكسته و ناراحت هستم. تالار وحدت از معدود سالن‌های بی‌نظیر و ناب است كه در كمتر كشوری وجود دارد، حتی در كشورهایی همچون تركیه و فرانسه نیز چنین تالاری با این امكانات وجود ندارد و این‌كه دیگر قرار نیست در تالار تئاتر اجرا شود باعث تاسف است و به نظر من امكانات و تجهیزات تالار وحدت به تئاتر بیشتر كمك می‌كند تا موسیقی، چون موسیقی به امكانات زیادی نیاز ندارد. نمی‌دانم چرا این تصمیم گرفته شده، اما این نكته را می‌دانم كه این سالن برای اجراهای نمایشی ساخته شده و امیدوارم مسوولان در این تصمیم تجدیدنظر كنند و تئاتر را بیشتر از این به انزوا نكشند.

* نگاه نگران به روزهای پیش رو
شاید تنها نكته‌ای كه در این میان می‌تواند نگاه لبریز از نگرانی اهالی تئاتر را به كورسو نوری امیدوار كند صحبت‌های امیرنیا پیرو این مطلب است كه «اگر هنرمندان موسیقی از امكانات تالار وحدت استفاده درست نكنند، قطعا در برنامه‌ریزی‌های بعدی و در اختیار قرار دادن این تالار تصمیمات دیگری خواهیم گرفت.» اما واقعا تا كی و چه زمانی چشم و دل هنرمندان تئاتر برای رسیدن به حداقل خواسته‌هایشان باید به ای كاش‌ها و اگر‌های مسوولان باشد خود پرسشی است كه تاكنون پاسخی برای آن پیدا نشده و امید هم نمی‌رود پاسخ قطعی در ارتباط با مظلومیت هنرمندان تئاتر ایران در تاریخ هنر این مرز و بوم برای آن پیدا شود؛ اما نشانه‌ها و شواهد حاكی از این ادعاست كه برای نیل به اهداف متولیان هنر، اولین هنری كه قربانی می‌شود و به مسلخ نابودی سوق پیدا می‌كند متاسفانه تئاتر است. به امید روزی كه این هنر زایا و مانا قدر و اعتبار واقعی خود را بازیابد.

 
 
   
 
تحليل
:: اقتصادی ::
مدیریت حضور کارکنان با استانداران است
:: فناوری اطلاعات ::
پایان ممنوعیت پرحاشیه؛ واردات تمام برندهای موبایل، آزاد اعلام شد
:: روی خط جوانی ::
دلیل نوعروس برای طلاق 6 ماه بعد از عقد چه بود؟
:: ورزش ::
اولادقباد کوتاه آمد: قدردان آقای شمسایی هستم
:: فرهنگ و هنر ::
تشییع پیکر بهروز رضوی
:: حوادث ::
اختلاف بر سر مبلغ رهن یک خانه به قتل منجر شد

 
     
   
     
     
    ::  تماس با ما  ::  درباره ما  ::  sitemap  ::  آگهي درهموطن  ::
کليهء حقوق متعلق است به روزنامهء هموطن سلام. ۱۳۹۳ - ۱۳۸۳
طراحی و اجرای سايت : شرکت به نگار