اخبار داخلی فرهنگ و هنر صادقي: نگران تكرار شخصيت «اميركبير» نبودم

فارس , دوشنبه 10 اسفند 1388

صادقي: نگران تكرار شخصيت «اميركبير» نبودم

بازيگر نقش اميركبير در سريال «سال‌هاي مشروطه» گفت: من نگران تكرار شخصيت اميركبير نبودم و احساس مي‌كردم اين شخصيت جاي كار بسياري دارد و بيشتر نگران آن بودم.

بازيگر نقش اميركبير در سريال «سال‌هاي مشروطه» گفت: من نگران تكرار شخصيت اميركبير نبودم و احساس مي‌كردم اين شخصيت جاي كار بسياري دارد و بيشتر نگران آن بودم.
جلسه نقد و بررسي مجموعه تلويزيوني "سال‌هاي مشروطه " با حضور محمدرضا ورزي تبريزي (كارگردان)، محمد صادقي(بازيگر نقش اميركبير)، محمد مطيع(بازيگر نقش اتابك)، زهير ياري(بازيگر نقش اصلان)، مسعود عجمي(برنامه‌ريز و بازيگر نقش مسعود ميرزا) و محمدتقي فهيم (منتقد) در خبرگزاري فارس برگزار شد.
بنابراين گزارش، محمد صادقي در اين نشست در پاسخ به اين سوال كه شما نقشي را در اين سريال ايفا كرديد كه كمي جاي نگراني داشت، هم قبلا كساني آن را بازي كرده بودند و همچنين شخصيتي است كه حساسيت‌هايي روي آن وجود دارد، شما براي كليشه نشدن اين شخصيت چه كارهايي انجام داديد؟ گفت: نگراني من از بازي در اين نقش بدين شكل نبود كه چند نفر پيش از من آن را بازي كرده‌اند بلكه من نگران از شخصيت امير بودم. چه اينكه تعبيري كه بسياري از دوستان از شخصيت امير دارند اين است كه شخصيت بسيار بسته‌اي داشته و روي طيف بسيار محدودي مي‌توان روي اين شخصيت كار كرد و در اجراي قبلي هم تا حدودي تسليم همين خصوصيت شده بودند. اما در عين حال در واقع نقشه كار سناريو است و اين فيلمنامه خوشبختانه جاي كار روي زواياي مختلف زندگي امير را داشت و از وقايع مختلف تاريخي و انتخاب آن وقايع و ديالوگها هم به شكلي استفاده شده بود كه من احساس مي‌كردم مي‌شود زواياي مختلفي از شخصيت امير را ولو براي لحظاتي گذرا آسيب پذيري، شجاعت، پافشاري و شايد حتي برخي از زندگي خصوصي و نگراني‌هايي كه مي‌تواند داشته باشد و روابطش با سياست مداران آن دوره را با اعضاي خانواده و.... را نشان داد.
وي ادامه داد: من مي‌توانستم روي طيف وسيع‌تري كار كنم و هدفم همين بود كه روي طيف وسيع‌تري زواياي بيشتري از شخصيت اين فرد را به شكل ملموس‌تري نشان بدهيم يعني انسان كامل را نه اينكه تابلو يا يك شخصيت فرموله تاريخي را كه گفته مي‌شود فردي بسيار قاطع و جدي بوده فقط كه بوده در لحظاتي اما انسان هم بوده است.
وي در ادامه به بحث درام اشاره و اظهار داشت: ما فيلم مستند، داستاني و تجربي داريم كه پيش‌رو است و توسط اقليتي براي اقليتي ساخته مي‌شود. اما در بحث سينماي بدنه و داستاني اگر فيلم قرار باشد كاملا روي مستندات و مقوله تاريخ حركت بكند بايد فيلم مستند يا مستند داستاني باشد.
وي تصريح كرد: ما وقتي فيلم داستاني را مي‌سازيم و تعريف مي‌كنيم، مبتني بر مضمون و استوار بر گره‌هاي نمايشي است. بنابراين اگر كسي بيايد و انتقاد كند چرا ما امينه و اصلاني در اين سريال داريم كاملا غلط است. بايد داشته باشيم. حتي بيوگرافي‌ها و وقايع تاريخي، در بسياري از مواقع در فيلم‌هاي داستاني بهانه و بستري هستند براي نقل درام و نشان دادن نمايش. نه اينكه ما صرفا بخواهيم مو به مو وقايع تاريخي را تعريف بكنيم. حتي وقايع تاريخي را بايد در آن انتخاب كنيم و آنهايي را كه مناسب و سازگار با درام و مقوله نمايش است انتخاب كنيم.
بازيگر نقش مامون در ادامه گفت‌وگو با فارس تصريح كرد: من سه كتاب پيرامون اميركبير خواندم و به قضاوت من هيچ تحريفي در اين 7 قسمت و نوشتار نشده و تمام آن سكانس‌ها در مورد اميركبير ريشه تاريخي دارد و نقل قول‌هاي متعدد راجع به اين مسائل هست اما به شكلي انتخاب شده بود كه سازگاري به درام داشته باشد و بازيگر در واقع پرداخت نمايشي را در آن بتواند بگنجاند.
وي همچنين در پاسخ به اين سوال كه آيا ساخت آثار تاريخي در بومي سازي تأثير دارد؟ اظهارداشت: اهميت گرايش بومي در جوهره فرهنگي توليدات سينمايي و تلويزيوني مبحثي است كه از حدود 4 سال پيش در بحث علوم ارتباطات همواره مطرح بوده است و اين مبحث كه چرا اطلاعات يك سويه و از سمت غرب به شرق است جزو موارد مطرح شده است. الان وقتي ما مقايسه مي‌كنيم اين مطلب را با 30 سال پيش، مي‌بينيم كه شايد اهميت اين مطلب 5 يا 10 يا چندان برابر شده است. چرا كه هجوم رسانه‌هاي جمعي و كانال‌هاي تلويزيوني در عصر تهاجم فرهنگي به معناي واقعي كلمه مصداق دارد يعني با اينكه حجم بالاي اطلاعات مي‌تواند ابعاد و جنبه‌هاي بسيار مفيدي داشته باشد، در كنارش ضايعات جبران ناپذير فرهنگي ايجاد مي‌كند به فرهنگ‌هاي بومي در اقصي نقاط دنيا و مي‌بينيم اگر بسياري از كشورها سفر كنيم مي‌بينيم آرايش و لباس جوانان توسط 5 هزار كانال تلويزيون و اينترنت اشاعه مي‌يابد.
وي ادامه داد: فيلم داستاني اصولا بايد مضمون داشته باشد و اگر سريال سال‌هاي مشروطه را جمع بندي كنيم مي‌بينيم دارد چيزي درباره ما ايراني‌ها مي‌گويد، اين مسئله يك بررسي از ما ايراني هاست كه چه كساني هستيم چگونه فكر مي‌كنيم. ما در بستر سياسي هم مي‌توانيم به مضمون روحيات و خصوصيات ايراني‌ها بپردازيم كه در مقاطع مختلف جنبه‌هاي مختلف را بررسي مي‌كند.