 |
توصيه روز |
 |
 |
| :: بازار کامپيوتر :: |
 |
|
| :: نکته آموزشی :: |
|
|
|
 |
 |
|
 |
|
|
|
|
|
 دستمالی برای پاک کردن میراث فرهنگی
|
| | | |
 | سالها از این اتفاق می گذرد. سازمان کوچک آن زمان، اکنون تبدیل به سازمانی عریض و طویل شده که وظایفی بزرگ بر عهده دارد. |  هموطن آنلاین _ مهدی نورعلیشاهی _ نزدیک به یک دهه پیش مفهوم میراث فرهنگی در ایران آنچنان که امروز برای مردم کشورمان مانند یک دغدغه مورد توجه است مورد توجه نبود. نه اشتباه نکنید ! منظور بی تفاوتی مردم نسبت به مواریث به جای مانده از گذشتگان چه در حوزه مادی و چه معنوی در آن زمان نیست. بلکه منظور نگاه دغدغه گرایانه ای است که این روزها مردم کشورمان در رفتارهای روزمره اشان نسبت به این مفهوم دارند تا در هر فرصتی آن را در سبد حرف ها و گفتار های روزمره خود جای دهند.
تشکیل سازمانی به نام میراث فرهنگی و گردشگری در سال ۸۲ نیز با توجه به همین نیاز صورت گرفت . نیازی که حتی در آن زمان هم در بسیاری از کشورهای داری پیشینه تاریخی مانند ایران ، در حد یک وزارتخانه بزرگ دنبال می شد نه یک سازمان کوچک که بودن و نبودنش شاید مهم نباشد.
سالها از این اتفاق می گذرد. سازمان کوچک آن زمان، اکنون تبدیل به سازمانی عریض و طویل شده که وظایفی بزرگ بر عهده دارد. سازمانی که عدات کرده هر روز حاشیه ای جدید و تازه داشته باشد. اما در کنار تمامی حواشی بزرگ و کوچک این سازمان از آغاز شکل گیری تاکنون ، این سازمان از ابتدا مشکلی را به خویش سنجاق کرده بود که در طول این سالها نمایندگان منتقد مجلس از آن به عنوان پاشنه آشیل یاد می کردند: « عدم پاسخگویی رییس سازمان میراث فرهنگی به نمایندگان مجلس !»
این سنجاق سرانجام چندروز گذشته باز شد تا به طرحی تبدیل شود که این سازمان دوباره مانند گذشته به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ملحق شود. علتش هم ساده است زیرا رییس این سازمان به واسطه آنکه معاون رییس جمهور است و سازمان متبوعش زیر نظر ریاست جمهوری، نباید پاسخگوی نمایندگان مجلس باشد. خیلی ساده است نه؟ همین امر باعث شد طرح ادغام این سازمان روز گذشته رای بیاورد تا بر اساس طرحی عجیب! ساختمانی ساخته شده به یکباره بخواهد پلکانی به برجی عظیم باز کند که نه ظاهرش با آن همسو است و نه حوزه وظایف آدم های درونشان. اگر از مشکلات این طرح که مطمئنآ این ادغام را زیر سئوال می برد بگذریم به راه حل ساده تری می رسیم که نمایندگان مجلس برای حل این مشکل می توانستند به آن رجوع کنند. مثلآ ما می توانیم با پاک نکردن صورت مساله و البته با تصویب قانونی رسمی ، مسئولان سازمان هایی از این دست را موظف به پاسخگویی کنیم نه آنکه سازمانی را به این وسعت وصله سازمانی دیگر کنیم که مشکلات خاص خود را دارد . از قدیم گفته اند: برای یک دستمال قیصریه را آتش نمی زند.
| | | | | | | | |
|
|
تحليل |
|
|
| :: اقتصادی :: |
|
|
| :: فناوری اطلاعات :: |
|
|
| :: روی خط جوانی :: |
|
|
| :: ورزش :: |
|
|
| :: فرهنگ و هنر :: |
|
|
| :: حوادث :: |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
