 |
توصيه روز |
 |
 |
| :: بازار کامپيوتر :: |
 |
|
| :: نکته آموزشی :: |
|
|
|
 |
 |
|
 |
|
|
|
|
|
 ساز همایون خرم پس از مرگش هم نواخت؟!
|
| | | |
 | همایون خرم یک هفته پس از درگذشتش یکی از پرکارترین فعالان عرصه موسیقی شد! |  هموطن آنلاین _با گذشت یک هفته از فقدان استاد همایون خرم، دو یا سه آلبوم تحت عنوان «آخرین آثار»، «برترین آثار» و«تازهترین آلبوم» از ایشان وارد بازار موسیقی کشور شده و بار دیگر تراژدی بهرهبرداری از نام هنرمندان بلافاصله پس از مرگ ایشان و در ترافیک اخبار و اوج توجه افکار عمومی تکرار شد و البته تاکنون بستگان این موسیقیدان و همچنین خانه موسیقی نسبت به آنچه رخ میدهد، سکوت اختیار کردهاند.
موسیقیدان، آهنگساز و نوازنده پیشکسوت ویولن و آخرین بازمانده صبا در عالم خاکی، یک هفته پیش پر کشید و فقدانش همه اهالی هنر کشور را متاثر کرد. همایون خرم در هفتهای که گذشت با مشایعت چندین هزار تن از اهالی و دوستدارانش راهی آرامگاه ابدی اش شد تا از این پس نواهای باقی مانده از این استاد، یادگارِ ماندگار و خاطرهبرانگیزی برای میلیونها مخاطب موسیقی سنتی کشورمان باشد.
در قطعات فراوانی از موسیقی ایرانی، نقش آفرینی همایون خرم به عنوان آهنگساز یا نوازنده هویدا است و پیشتر نیز در این باره اشاراتی به تو ای پری کجایی، امشب در سر شوری دارم، رسوای زمانه منم، بوی باران و ... اشاره شده است اما آنچه مسلم است، عدم انتشار آلبومهایی صرفاً با موسیقی استاد خرم است؛ شیوهای که اشخاصی چون حسین علیزاده یا پرویز مشکاتیان پی گرفتهاند و آلبومهایی با محوریت این نوازندگان چیره دست منتشر شده است.
با چنین سبقهای، انتشار آلبومی از همایون خرم میتواند یک اتفاق تازه و البته عجیب به نظر برسد؛ تازه از این منظر که شیوه همایون خرم تاکنون تولید چنین آلبوم هایی نبوده و عجیب از این جهت که دیگر امکان شکلدهی آلبومی از سوی این زنده یاد وجود ندارد. با این تفاسیر یا برخی آثار منتشر نشدهای که قرار بوده منتشر شود، میتواند ساختار یک آلبوم به نام استاد خرم را تشکیل دهد یا آثار پیشین که از برخی از آنها نام برده شد، دستچین شده و در یک آلبوم منتشر شود.
حال اگر سه آلبوم به نام همایون خرم منتشر شود، چگونه میتوان با منطق به استقبال چنین رویدادی رفت؟ دو یا سه آلبوم با عنوانهایی چون «آخرین آثار»، «برترین آثار» و«تازه ترین آلبوم» در همین هفتهای که از درگذشت خرم میگذرد، منتشر شده و در بازار موسیقی قابل خریداری است که این اتفاق در نوع خود بهت آور است. اینکه یک عده چگونه توانستهاند در ظرف یک هفته، چطور این تعداد آلبوم را طراحی و به تکثیر برسانند و از این موسیقیدان کسب درآمد کنند؟ این یکی از توانمندی های استثنایی نهفته در کشورمان است.
طبیعتاً انتظار میرفت خانواده ایشان از یک سو و خانه موسیقی و دیگر نهادهای متولی از سوی دیگر، مانع چنین حرکتی میشدند و چگونه صدای ساز همایون خرم پس از مرگ شنیده شد؟! اما واقعیت آن است که در سکوت تمامی متولیان امر، چنین تجارتی در حال وقوع است. آنچه اهمیت ماجرا را بیشتر میسازد، سوابق چنین اتفاق است و به واقع پس از درگذشت برخی دیگر از اهالی موسیقی نیز، آلبومهایی از ایشان منتشر شده است.
این آلبومها معمولاً متشکل از تمرینات ضبط شده و نه نسخههای نهایی آثار موسیقیدانان دست از دنیا کوتاه است که با برخی آثار پیشینشان ادغام و با رضایت یا بدون رضایت خانواده ایشان منتشر میشود. هرچند به واسطه فضای عاطفی که پس از درگذشت اساتید موسیقی شکل میگیرد، این آلبومها بسیار می فروشند اما در آن سو، شنوندگان این آلبومها که با آثاری تکراری یا ضعیف مواجه میشوند و با نارضایتی از این واقعه نمیدانند به کدام نهاد گله و شکایت کنند.
با چنین شرایطی اصلیترین ضربه از انتشار چنین آلبومهایی را، اساتید و موسیقیدانان جانباخته متحمل میشوند و تا زمانی که خانواده اساتید موسیقی و هنرمندان ایرانی پس از گذشت بزرگ خاندانشان، به سرعت به مدیریت آثارشان نپردازند، این داستان استمرار خواهد داشت. اتفاقی که برای استاد خرم و دیگر اساتید موسیقی رخ داد، برای نقاشان و هنرمندان دیگری نیز رخ داده و آثار تمرینی و حتی جعلی ایشان پس از درگذشت شان منتشر شده و مسأله ساز بوده است. | | | | | | | | |
|
|
تحليل |
|
|
| :: اقتصادی :: |
|
|
| :: فناوری اطلاعات :: |
|
|
| :: روی خط جوانی :: |
|
|
| :: ورزش :: |
|
|
| :: فرهنگ و هنر :: |
|
|
| :: حوادث :: |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
