اخبار داخلی روزی روزگاری باد آمد و ديش بنده را برد!

دوشنبه 8 خرداد 1385

باد آمد و ديش بنده را برد!

نامه وارده: حضور انور حضرت عالي ، مسوول ذي ربط ستون محکم «خنده جام» (دامت طنزه) سلام عرض مي کنم.

يحتمل مستحضريد که چند روز پيش طوفان مختصري در تهران وزيدن آغاز کرد که باعث و باني خساراتي چند گرديد و حتي پيراهن برازنده تن حقير را که به جهت خشک شدن روي بند رخت آويزان شده بود، باد برد. باز خدا را صدهزار مرتبه شکر که خود اين کمترين داخل پيراهن نبودم ؛ وگرنه الان در خدمت نبودم.
خوشبختانه مطلع شدم که شهردار محترم تهران در کنار ساير اقدامات خيري که دارد انجام مي دهد؛ از قبيل ارتقاي فرهنگ محيط زيست شهري تهراني ها، راه اندازي بازارچه هاي هفتگي براي خريد و فروش لوازم دست دوم (جهت استفاده و راحتي اقشار زير خط فقر) ، احداث 20هزار واحد مسکوني براي ساکنان بافتهاي فرسوده در تهران ، تشکيل پليس نوجوان محيط زيست ، جمع آوري افراد گدا از سطح شهر، پرداخت وام يک ميليون توماني ازدواج و... ؛ در راستاي طوفان اخير تهران نيز با عنايت به حقوق شهروندي مان اعلام کرده که شهرداري ، خسارت طوفان اخير را به حادثه ديدگان پرداخت مي نمايد. مواردي مثل سقوط درخت يا سقوط تابلوهاي شهري و تير چراغ برق بر روي ماشين يا منزل و مغازه شهروندان.
حالا غرض اين که بر اثر اين طوفان مذکور (که فرهنگستان زبان و ادبيات فارسي معتقد است از نوع «توفان» بوده ؛ اما سازمان محترم هواشناسي کماکان بر «طوفان» بودن باد تند مذکور اصرار دارد)، روم به ديوار، اين ديش ماهواره پشت بام منزل مسکوني ما نيز از جاي خود در رفته و فاتحه «ال.ام.بي» آن خوانده شده و حتي خود کاسه حلبي اش نيز از وسط تا خورده ، تا حدي داغون و از حيز انتفاع ساقط گشته است.
حالا سوال بنده اين است که در اين وانفساي صحبت بر سر طرح ممنوعيت استعمال ماهواره آيا صلاح مي دانيد که براي اخذ خسارت به شهرداري منطقه مان مراجعه نمايم يا اين که کمال بي عقلي است و ممکن است نه تنها خسارت نگيرم که مجبورم شوم يک چيزي هم بابت جريمه نگهداري ماهواره و تشکيلات آن بسلفانم؟ الغرض...