تصمیم پدر و مادر یک دختر 9 ساله آمریکایی، منجر به توقف رشد او به دلیل معلولیت ذهنی و جسمانی شدید شد.
فعالیت ذهنی و جسمانی این دختر خردسال، که با نام "اشلی" معرفی شده، به خاطر ابتلا به یک اختلال نادر مغزی (static encephalopathy) از بدو زندگی بسیار محدود بوده است. او قادر به راه رفتن، حرف زدن یا نشستن نیست.
پدر و مادر اشلی بدون آشکار کردن نامشان در یادداشت های روزانه اینترنتی خود (وبلاگ) از تصمیم متوقف کردن رشد فرزندشان در 9 سالگی با استفاده از جراحی و درمان های هورمونی دفاع کرده و گفته اند اگر اجازه می دادند او بزرگ تر شود نمی توانند به نگهداری اش در خانه بپردازند.
اشلی اکنون رحم ندارد و رشد اندام های او با جراحی و دارو متوقف شده است. همچنین برای کوتاه نگه داشتن قد و پایین نگه داشتن وزن این دختربچه، پزشکان از استروژن درمانی با دز بالا استفاده کرده اند. به این ترتیب قد اشلی تا آخر عمر کم تر از یک متر و 50 سانت و وزن او 34 کیلوگرم باقی خواهد ماند.
یک کمیته بررسی جنبه های اخلاقی درمان های پزشکی در آمریکا سه سال پیش پس از بررسی وضعیت اشلی با درخواست پدر و مادرش او برای متوقف کردن رشد او با دارو و جراحی موافقت کرد.
این دختر بچه در یکی از بیمارستان های کودکان ایالت سیاتل آمریکا تحت درمان است.
گفته می شود اشلی نخستین کسی است که رشدش به دلیل داشتن معلولیت شدید متوقف شده است.
انتشار این خبر و توجیه پدر و مادر دختر بی گناه در اینترنت برخی از پزشکان و مردم عادی را وحشت زده کرده است. آنان می گویند که این اقدام نقض عزت انسانی است.
پدر و مادر اشلی اما معتقدند دارای تحصیلات دانشگاهی و تخصصی هستند و مدعی اند این تصمیم را نه از روی راحت طلبی بلکه برای بهتر کردن کیفیت زندگی دخترشان گرفت اند.
این زن و شوهر می گویند با کوچک نگه داشتن اشلی می توانند او را بیشتر به سفر ببرند؛ در حالی که اگر اجازه می دادند رشد کامل داشته باشد تا یک متر 70 سانت و 65 کیلوگرم رشد می کرد و باید بیشتر وقت های خود را در تخت می گذراند یا به تلویزیون و سقف خیره می شد. گزارش ایسکانیوز اضافه می کند: پدر و مادر اشلی همچنین استدلال کرده اند رشد کامل فرزندشان در حالی که تقریبا حرکت بدنی ندارد باعث می شد در بدن او انواع زخم ها به وجود آید.
با این حال، این شیوه برخورد با معلولیت شدید ذهنی و جسمانی سوال های زیادی را مطرح کرده است. از جمله وقتی رضایت از بیمار امکان پذیر نیست تعیین نوع درمان چگونه باید صورت بگیرد؟ آیا به لحاظ اخلاقی درست است از دخالت پزشکی - در این مورد خاص جراحی رحم - استفاده کرد وقتی منفعت آن در مسایل غیرپزشکی است؟