 |
توصيه روز |
 |
 |
| :: بازار کامپيوتر :: |
 |
|
| :: نکته آموزشی :: |
 |
|
|
 |
 |
|
 |
|
|
|
|
|
هموطن سلام , شنبه 25 مهر 1383 |
|
به من بگویید «اشلی گل»
|
| | | |
 | اوایل یعنی زمانی که اشلی کول برای اولین بار در ترکیب تیم ملی انگلیس جای گرفت، او فقط یک انتخاب بین بد و بدتر یا در حالت خوشبینانه بین متوسط و بد بود. او جانشین فیل نویل در پست مدافع چپ تیم ملی میشداوایل یعنی زمانی که اشلی کول برای اولین بار در ترکیب تیم ملی انگلیس جای گرفت، او فقط یک انتخاب بین بد و بدتر یا در حالت خوشبینانه بین متوسط و بد بود. او جانشین فیل نویل در پست مدافع چپ تیم ملی میشد. اما اکنون او به یکی از مهرههای بدون جانشین تیم اریکسون تبدیل شده است. او حتی در یورو 2004 نیز در کنار وین رونی به یکی از بهترین بازیکنان انگلیس تبدیل شد.
| اما جالب است بدانید که خود اشلی کول هیچوقت دوست نداشت در نقش یک مدافع بازی کند. بت زمان بچگی او بازیکنی بود که به جز گلزنی هیچ کار دیگری در زمین فوتبال از او برنمیآمد. اشلی کول از روماریو به عنوان الگوی دوران کودکی خود یاد میکند. اما زمانی که به تیم جوانان آرسنال پیوست، دریافت که در رقابت با مهاجمان بیشمار این تیم چارهای جز عقب نشینی و بازی در پست دفاع ندارد. او میگوید: «واقعا نمیخواستم یک مدافع باشم. دوست داشتم حمله کنم و گل بزنم. البته الان میفهمم که صلاحم این بود تا هیچ وقت مهاجم نباشم؛ اما هنوز هم احساس میکنم لذت گلزنی چیزی دیگری است.»
او سپس خودش را با روبرتو کارلوس افسانهای مقایسه میکند و ادامه میدهد: «وقتی مجبور شدم در پست دفاع چپ بازی کنم، با خودم گفتم که میتوانم یک روبرتو کارلوس دیگر باشم. همیشه سعی کردهام از نحوه بازی او الگوبرداری کنم علاوه بر آن که خوب دفاع میکند، خیلی خوب هم از پس حرکات تهاجمی برمیآید. دوست دارم یک روز به اندازه او خوب شوم.»
کول اعتراف میکند از زمانی که بازی روبرتو کارلوس را دیده به بازی در این پست متقاعد شده است: «الان میفهمم که اگر یک مدافع چپ نبودم، هیچوقت به تیم ملی راه نمییافتم.» او اکنون به بازیکن کاملی تبدیل شده است، اگر چه هنوز هم بعضیها وی را به ضعف در برگشتها متهم میکنند. البته تعداد منتقدان او هر روز کمتر از گذشته میشود: «فکر میکنم انتقاد منصفانهای باشد. اما همه میدانند که در سالهای اخیر چقدر پیشرفت کردهام. نمیدانم چه اتفاقی افتاد که اینقدر متحول شدم. شاید به خاطر اعتماد به نفس بود. بعد از یورو 2004 بود که احساس کردم در درون زمین خیلی راحتتر از قبل بازی میکنم. به این نتیجه رسیدهام که عضو مهمی از تیم هستم.»
چهار سال قبل زمانی که اریکسون هدایت تیم ملی انگلیس را در دست گرفت، هیچکس را برای پست مدافع چپ در اختیار نداشت. تا این که ناگهان اشلی کول از پشت کوه ظهور کرد. اریکسون درباره او میگوید: «اشلی یک بازیکن در کلاس جهانی است. او سریع و مقاوم است و مثل یک قطار طول زمین را طی میکند و به همان سرعت برمیگردد.» اما کول با افتادگی و شکسته نفسی با این توصیف برخورد میکند: «هنوز به استاندارد جهانی نرسیدهام. استاندارد جهانی از نظر من یعنی روبرتو کارلوس. امیدوارم روزی به سطح او برسم.»
| | | | | | | | |
|
 |
تحليل |
 |
 |
| :: اقتصادی :: |
 |
|
| :: فناوری اطلاعات :: |
 |
|
| :: روی خط جوانی :: |
 |
|
| :: ورزش :: |
 |
|
| :: فرهنگ و هنر :: |
 |
|
| :: حوادث :: |
 |
|
|
 |
 |
|
 |
|
|