 |
توصيه روز |
 |
 |
| :: بازار کامپيوتر :: |
 |
|
| :: نکته آموزشی :: |
 |
|
|
 |
 |
|
 |
|
|
|
|
|
هموطن سلام , جمعه 1 آبان 1383 |
|
مسعود کیمیایی و عبور از غبار
|
| | | |
 | اهمیت مسعود کیمیایی در این است که سینمای مردمیاش را سالها ادامه داد و به دنیای مورد علاقهاش وفادار ماند.
|
او روایتگر آدمهای حاشیهنشین شهرهاست. آدمهای تنها و زخمی او در دل تضادها به وجود میآیند، رشد میکنند و در تنهایی خود جاودانه میشوند.
پشت ظاهر پرخاشگر و عاصی شخصیتهای کیمیایی، معصومیت بیکرانی خفته است که گه گاه آنها را با آدمهای مدعی متفاوت میکند. کیمیایی فیلمسازی است متعلق به گذشته، کسی که به دنیای ویژه خودش تعلق دارد و فیلمهایش خوب یا بد، آینه این دنیا است. اوجزو اولین فیلمسازانی بود که نامش تماشاگران را به سینما کشید.
همه میرفتند تا فیلمی از کیمیایی ببینند. شهرت او باعث شد تا اهمیت کارگردانی در سینمای ایران جدی گرفته شود و مقبولیت سینمای او نتیجه همدلی آدمهای اجتماع بود با قهرمانان ملموس او. موفقیت سینمای کیمیایی، تحولی عظیم را در سینمای ایران به وجود آورد.
به سرعت نسل جدید جانشین نسل کهنه شد و فیلمهای سطحی و احمقانه به فراموشی سپرده شد. دیگر کسی برای دیدن رقص و آواز به سینما نرفت و تماشاگران عام سینمای ایران عادت کردند تا در فیلمها دنبال چیزی برای یاد گرفتن بگردند و این دستاورد کمی نبود. اگر کسی بعضی از فیلمهای کیمیایی را دوست نداشته باشد، اگر فیلمهای او حساسیتهایش را تحریک نکند و حتی اگر کسی باشد که به کل از او نفرت داشته باشد، نمیتواند نقش حیاتی و دگرگون کننده او را در سینما انکار کند. کیمیایی بد یا خوب، روشنفکر یا عوام زده، مدرن یا سنتی یا هرچیز دیگر، آغازگر سینمای با هویت ایران است. پس از فیلم «قیصر» چه فیلمهایی که تحت تاثیر کیمیایی ساخته نشد. فریدون گله «کندو» را ساخت، امیر نادری آمد و با «تنگنا» درخشید، «صبح روز چهارم» را کامران شیردل ساخت و دهها فیلم دیگر تحت تاثیر «قیصر» و کیمیایی ساخته شدند. خصوصیت بارز فیلمهای او این است که ضمن داشتن معانی بسیار، شیوهای برای کارگردان انتخاب میکند که فیلمش بتواند با تماشاگر عام هم ارتباط برقرار کند.
فیلم بسیار زیبای «گوزنها» جزو چند اثر معدود تاریخ سینمای ایران است که از سوی منتقدان به عنوان شاهکار معرفی شد و از طرف مردم به عنوان یکی از محبوبترین فیلمها. این نکته آنقدر مهم است که هدف بزرگترین فیلمسازان صد سال اخیر بوده. کمیایی برای سینمای ایران مثل جان فورد است و «قیصر» برای سینما ما، مثل «دلیجان». کیمیایی نیز مانند فورد به دنیای خودش تعلق دارد و جالب اینجاست که هر بار خواسته از این دنیا فاصله بگیرد، لطمهاش را به سختی خورده.
او بهترین بازیگران تاریخ سینمای ایران را به ما معرفی کرده؛ بی تعارف میگوییم که زبدهترین بازیگرشناس سینماست.
وقتی هدیه تهرانی را برای «سلطان» انتخاب کرد هیچ کس باور نمیکرد که همین بازیگر روزی مرزهای شهرت را پشت سر خواهد گذاشت.
بازیگر چیره دستی مثل رضا کیانیان بارها گفته که با «سلطان» کیمیایی مسیرحرفه ایاش تغییر کرد.
فریدون صدیقی هنوز در حسرت نقشی چون فیلم «دندان مار» است و گلچهره سجادیه دیگر نتوانست حتی ذرهای از تواناییاش را در این فیلم، تکرار کند.
داریوش ارجمند در «اعتراض» هنرمندانه بازی کرد و زنده یاد مهدی فتحی پس از سالها تجربه اندوزی، در همین فیلم اوج خلاقیت خود را به نمایش گذاشت.
از بهروز وثوقی و جمشید مشایخی و سعید راد نمیگوییم. اما یک خبر خوشحال کننده و آن این که دو استاد توانای سینمای ایران قرار است تا در پروژهای به نام «حکم» با هم همکاری کنند: فیلمی به کارگردانی معسود کیمیایی و با شرکت عزتالله انتظامی...
| | | | | | | | |
|
 |
تحليل |
 |
 |
| :: اقتصادی :: |
 |
|
| :: فناوری اطلاعات :: |
 |
|
| :: روی خط جوانی :: |
 |
|
| :: ورزش :: |
 |
|
| :: فرهنگ و هنر :: |
 |
|
| :: حوادث :: |
 |
|
|
 |
 |
|
 |
|
|