اخبار داخلی حوادث مواد مخدر از من يک جنايتکار ساخت

اعتماد , يكشنبه 25 مرداد 1388

مواد مخدر از من يک جنايتکار ساخت

کتمان حقيقت در شرايطي که جنازه در خانه مرد جوان پيدا شد، نادرست ترين راهي بود که متهم براي تبرئه خود انتخاب کرد.

اعتياد به ماده مخدر شيشه بار ديگر جنايت آفريد و اين بار مردي را به جرم قتل همسرش پشت ميله هاي زندان انداخت.
اين جنايت پس از مدت ها اختلاف و کشمکش بين يک زوج ساکن اسلامشهر به وقوع پيوست و متهم بعد از آنکه فهميد انکار جرم نمي تواند او را از زير بار اتهام فراري دهد، به قتل همسرش اقرار کرد.

زن گم شده
صبح روز چهارشنبه هفته گذشته مردي وارد پليس آگاهي اسلامشهر شد. او به شدت مضطرب و پريشان بود و در همان نگاه اول مي شد حدس زد اتفاق تلخي برايش رخ داده است.
اين مرد پس از آنکه با راهنمايي ماموران، افسر کشيک ويژه مبارزه با آدم ربايي را پيدا کرد، به او گفت خواهرش پريسا ناپديد شده است. مرد نگران، ماجرا را اين طور شرح داد؛ از خواهرم بي خبر بودم و دلشوره داشتم.براي همين ديشب با خانه شان تماس گرفتم. شوهرش تلفن را جواب داد و گفت از پريسا خبر ندارد و نمي داند کجا رفته است.
اين جملات به نخستين سطرهاي يک پرونده قضايي تبديل شد و کارآگاهان براي اينکه از سرنوشت پريسا اطلاعاتي کسب کنند سراغ شوهر او رفتند اما عليرضا از همسرش ابراز بي خبري کرد و گفت؛ پريسا مدتي است خانه را ترک کرده. او هيچ توضيحي به من نداده و نمي دانم کجا رفته است.

چند فرضيه
اظهارات عليرضا باعث طرح چند فرضيه پليسي شد و کارآگاهان سعي کردند از بين گزينه هاي موجود محتمل ترين آن را بيرون بکشند و تحقيقات شان را در آن شاخه متمرکز کنند.
فرضيه اول بر ربوده شدن زن جوان دلالت مي کرد اما کوچک ترين سرنخي که بر آن مهر تاييد بزند، وجود نداشت. احتمال ديگر فرار پريسا از خانه بود. اگرچه اختلافات قديمي اين زن و شوهر مي توانست چنين ماجرايي را در پي داشته باشد، باز هم مدارک کافي نبود.
اگر پريسا خانه اش را با ميل خود ترک مي کرد قطعاً برادرش را در جريان مي گذاشت يا کاري مي کرد خانواده اش را از نگراني بيرون بياورد.
گزينه سوم از آن حکايت داشت که پريسا براي انجام کاري از منزل خارج و سپس دچار حادثه شده است. اگر چنين فرضيه يي درست بود بايد نام زن جوان در فهرست مراکز درماني، پزشکي قانوني يا بازداشتگاه ها به ثبت مي رسيد ولي استعلام هاي صورت گرفته چنين احتمالي را مردود اعلام کرد بنابراين پليس چاره يي پيش روي خود نديد جز اينکه تمام توان خود را به بررسي آخرين فرضيه معطوف کند و به تحقيق در اين باره بپردازد که آيا پريسا قرباني يک جنايت خانوادگي شده است. اختلاف زناشويي از يک سو و از طرف ديگر بي تفاوتي عليرضا نسبت به گم شدن همسرش و مراجعه نکردن او به مراجع انتظامي احتمال وقوع چنين جنايتي را بيشتر مي کرد.

کشف جسد
سرانجام کارآگاهان از مرجع قضايي مجوزي دريافت کردند که به موجب آن مي توانستند خانه پريسا و عليرضا را تفتيش کنند. در اين بازرسي ها بود که جنازه زن جوان پيدا شد.
آثار روي جسد گواهي مي داد او به قتل رسيده است اما شوهرش خود را به بي خبري زد و گفت از مرگ پريسا هيچ اطلاعي ندارد.
کتمان حقيقت در شرايطي که جنازه در خانه مرد جوان پيدا شد، نادرست ترين راهي بود که متهم براي تبرئه خود انتخاب کرد و بالاخره مجبور شد به ارتکاب همسرکشي اقرار کند.
او درباره انگيزه اش از اين جنايت گفت؛ از 9 ماه قبل به شيشه معتاد شدم و از آن به بعد کنترل اعصابم را از دست دادم و رفتارهاي خشن انجام مي دادم.
اختلافات بين من و پريسا روز به روز بيشتر مي شد تا اينکه شب حادثه بعد از مصرف مواد مخدر با همسرم درگيري لفظي پيدا کردم و در يک لحظه او را با ضربه چاقو کشتم.
بنا بر اين گزارش متهم به قتل اکنون در بازداشت به سر مي برد و تحقيقات از عليرضا در حالي ادامه دارد که خودش معتقد است مواد مخدر از او يک جنايتکار ساخت.

آدمکش 20 ساله اعتراف کرد
بازداشت همسرکش شیشه ای
سکوت در برابر اتهام دو جنايت